Evangelist - Evangelist (2015)

Zo aan het einde van het jaar toch nog een 'beauty' beluisterd!

Gavin Clark overleed afgelopen februari aan een overdosis slaappillen. Dit album was nog niet klaar maar werd toch afgerond en het resultaat is nu uitgebracht.

Een album waar ik soms Nick Cave en Warren Ellis in terug hoor (alhoewel de zang van Clark een stuk lichter en heser is) en dan weer wat lichtere naar glamrock neigende nummers. Piano, viool, indiepop, rock (hoor ik daar een echo Oasis die met The Chemical Brothers om de tafel zijn gaan zitten in Know One Will Ever Know?!).... het zit er allemaal wel in en het klinkt broeierig en opwindend tegelijk (het opzwepende God Song is er zo eentje).

Evangelist mag daarmee op de valreep van dit toch al geweldige muziekjaar aanschuiven bij de interessantere releases, alleen wat is het toch verdomde jammer dat het nu ondergesneeuwd gaat worden door alle Silent Nights en Jingle Bells en mensen hun lijstjes aan het maken zijn inclusief herbeluistering van al het 2015 moois. Het zou verstandig zijn om dit er nog aan toe te voegen maar ik besef ook wel dat de tijd daar nu voor ontbreekt.

Fuck die lijstjes dus en zet het op het verlanglijstje begin 2016 als alle gekte weer achter de rug is. Dan gaat het genieten worden van Evangelist, want echt: het is een zeer sterke plaat!

Mooi gesproken, lijkt wel een cultalbum te worden.

Die score van mij zou ook best op korte termijn omhoog kunnen gaan, maar daarvoor moet ik het nog wat tijd gunnen. Indrukwekkend is het wel zeg.

raakt me ook gelijk dit! mooi hoor

Kijk er al een half jaar reikhalzend naar uit. Dus staat in mijn jaarlijstje. Zie ook Gavin Clark, Clayhill, Sunhouse en unkle ....

hey verdomd clayhill en sunhouse heb ik gewoon al jaren op mijn computer staan. maar vind dit veel beter. zeer jammer dat hij zijn beste plaat postuum uitbrengt. kan niet anders inderdaad dat dit n culthit wordt

heeft iemand beautiful skeletons? op you tube klinkt dat album al veelbelovend

Dan moet je weer bij mij zijn. Ik heb, denk ik, alles wat Gavin uitgebracht heeft in de kast staan. Beautiful Skeletons is hartverscheurend...

Duister album, niet de makkelijkste maar wel eentje dat groeit.

2015 was een sterk muzikaal jaar. Veel top releases. En deze plaat hoort daar zeker bij en eindigde op de valreep hoog in mijn jaarlijstje. We mogen dankbaar zijn dat Toydrum ( Pablo Clements en James Griffiths) dit album na de dood van Gavin Clark nog heeft afgerond. Gavin Clark heeft een intrigerende stem en voordracht; het schuurt, is dwingend, fel en opzwepend(God Song!), maar ook somber. Hierdoor wordt ik in het (spirituele) verhaal van dit album gezogen en pas na ruim 40 minuten laat het me weer los.

De instrumentatie door Toydrum is spannend en maakt diverse uitstapjes naar verschillende subgenres; glamrock (Know One Will Ever Know), indiepop en wat nog meer. Er wordt veel gebruik gemaakt van een synthesizer. Welke het muzikaal gezien een extra laag meegeeft.

Favoriete songs zijn "Same Hands", "Never Feel this Young" (inclusief hoofdrol voor de cello) en "God Song". De laatste vormt de rode draad van dit album en is het daarmee het centrale punt.