Thor - Metal Avenger (2015)

Dus, Jon-Mikl Thor maakt ook nog steeds muziek. Ik moet eerlijk toegeven dat ik de man meer ken van zijn "acteer carrière". Hij speelde in de enorm foute jaren '80 horrors "Zombie Nightmare" en "Rock 'N' Roll Nightmare".
Maar nu dus zijn "comeback album" (al heeft hij de afgelopen jaren meer dan genoeg materiaal uitgebracht als ik zijn wiki zo bekijk). Verrassend hoeveel (redelijk) bekende gasten hij heeft weten op te trommelen. Mede hierdoor ben ik toch een beetje nieuwsgierig naar wat dit geworden is.

Ah, de Thunderstryke albums en Aristocrat of Victory zijn allen combinaties van oud en nieuw materiaal en deze plaat is puur nieuw materiaal. Vandaar dat ze dit als een comeback album omschrijven.

Inmiddels toch al een aantal keren gedraaid en hij is minder slecht dan ik verwacht had moet ik zeggen.
Jon Mikl Thor begon in 1973 al aan zijn carrière in de muziek. Veel van zijn stem lijkt er niet meer over te zijn, want zelf spreekt hij meer dan dat hij zingt. In nummers als "Metal Avenger" en "The Hammer" probeert hij wel iets rauwer te klinken, maar blijft het nog steeds niet goed.
Het zijn de vele gastbijdrages die het leuk maken. Zo krijgen we in het refrein van "Out of Control" op de achtergrond een hoog, krijsend stemgeluid te horen tijdens Thunder, Rollin', enz.
Verder is het gitaarwerk vanaf "Master of Revenge" tot en met "The Hammer" wel erg lekker. Brian Forsythe en Jay Jay French krijgen voldoende de ruimte om hun kunnen te laten horen.
Ook is Betsy Bitch nog wel best goed bij stem en kan ik best genieten van haar bijdrages in "Taste of Victory" en "Stars Upon Stars". De laatstgenoemde is helaas wel een beetje flauwe ballad die vooral door Thor himself niet lekker uit de verf kan komen.
"Legions of the Psykon World" klinkt dan weer bijzonder catchy en heeft door het refrein dat bestaat uit 1 zin een hoog meezing gehalte. Daarnaast kan ik wel smakelijk lachen om de lyrics van "T.H.O.R.", waarin de man uiteenzet waar de letters van zijn naam voor staan.
Nog best vermakelijk voor zij die dit album niet al te serieus kunnen nemen.