Larry Norman - Upon This Rock (1969)

Vandaag in Trouw de necrologie gelezen (overleden 24 februari jl.) van deze gospelrock-pionier. Het schijnt dat velen naar deze plaat hebben geluisterd en toen ook maar een bandje begonnen zijn. Waarna Norman zei dat de gospelscene bol staat van muzikale clichés en poëtische armoe.
Dan moet de man zelf toch een noemenswaardig geluid kunnen voortbrengen en volwassen teksten kunnen schrijven...Volgens de wikipedia heeft bijvoorbeeld Van Morrison hem genoemd als voorbeeld. Dat maakt nieuwsgierig!
Vandaag op zoek gegaan naar dit werk en gevonden, samen met nog een tiental platen. Ik ga me hier eens serieus in verdiepen, mede omdat ik het met Normans uitspraak over gospelrock volkomen eens ben en ik hoop mijn (ultra)korte lijstje van genietbare gospelacts (Iona, Seventy Sevens, Charlie Peacock, label Tooth & Nail) te kunnen uitbreiden. Rotatielijst!

Je zult er zeker geen spijt van krijgen! Mocht Larry Norman niet over Jezus hebben gezongen, zou hij net zo'n grote geworden zijn als Bob Dylan. Vooral dit album en zo'n beetje al zijn albums in de jaren 70 zijn ijzersterk.

Verder zou je jouw ultrakortelijstje best nog wel kunnen uitbreiden met bijv. Daniel Amos, Randy Stonehill en Keith Green. En zo zijn er ongetwijfeld nog velen. Ik zit op het moment ook nog in de ontdekkingsfase.

Kijk ook eens op: http://one-way.org/jesusmusic/index.html

Mee eens Alek. Ik ben in de gelukkige omstandigheid geweest om vele concerten van Larry in Nederland mee te mogen maken. Die blijven je de rest van je leven bij. En deze plaat behoort tot de beste in zijn soort.

Larry Norman, christelijke zanger en eigenlijk pionier. Ooit lid van People. Heb hem een aantal keer live gezien. Muziek prima, de preekjes tussen de songs konden mij minder bekoren. Song nummer 9 'I wish we all been ready' was in de evangelische hoek bijzonder populair, een wat apocalyptisch lied. Larry Norman laat op dit album horen dat hij een prima singer songwriter is die met het grootste gemak blues, rock en pop afwisselt en combineert. Doordat hij in het vakje gospel terecht kwam heeft hij nooit het publiek gekregen dat hij eigenlijk wel verdiende. In de reguliere muziekwereld zou hij een 'grote' zijn geworden. Zeker de platen uit de jaren 70, waaronder een prachtige trilogie zijn bijzonder goed. Daarna vind ik het minder. Maar met deze plaat is niets mis mee.