Diana Ross - Diana Ross (1976)

Ik heb dit net ontdekt (kringloop € 0,70) Waarom kent niemand dit?

Love Hangover, Theme from Mahogany etcetc.....perfecte Motown pop/funk....een plaat vol!!


Ik ben Stevie Wonder en Marvin Gaye liefhebber (top10)
En hier hebben we dus weer zo'n jaren 70 Motown pareltje


Hier ga ik nog een langer stukje over schrijven....

Zoals belooft.

Mijn eerste lange pleidooi/statement voor een plaat. Als ik er dan toch energie in ga steken dan maar voor een onbekend pareltje...mischien dat het anderen aan het luisteren zet.

Ik heb dit album even de tijd gegeven...zo snel laat ik mij niet inpakken.Zelfs niet door zo'n fraaie dame met een aangenaam warme soulvolle stem...

En potjandosie...zelfs na zo'n 20 draaibeurten vind ik dit nog een geweldig album.en ben ik ondertussen naarstig op zoek naar een cd versie.Dat ik in deze gevoelens/acties niet de enige ben blijkt uit de prijzen die voor dit specifieke album gevraagd worden....schijnt erg moeilijk te vinden....Uit de informatie die ik ondertussen over dit album verzameld heb blijkt dat dit samen met Diana (80) en Diana Ross (70 en zelfde titel als dit album)tot de klassiekers gerekend mag worden.De rest van haar werk is voor zover ik dat kan en mag beoordelen niet echt boeiend voor de verwende MuMe luisteraar.

genoeg randinfo....de muziek!!

Theme from mahogany : Een nummer wat gebruikt is voor de film Mahogany..De film is vergeten maar de soundtrack roept bij oudere luisteraars direct een ohja gevoel op...mooi emoliedje over de weg die we allemaal bewandelen....voor mij persoonlijk jeugdsentiment (bah.. wat een beladen woord is dat toch) Beetje moeilijk te beoordelen dus...oordeel zelf! Qua sfeer is dit een uitzondering op dit veelzijdige album...
I thougt it took a little time : neigt naar een musicalnummer....maar dan geproduceerd door Motown en gezongen door Diana Ross...en dat verschilt.Dit is voor mij met het voorgaande nummer het meest vervelende gedeelte van het album. 3/5

Maar dan het absolute hoogtepunt..

Love Hangover : Het nummer schijnt om 2 uur s'nachts opgenomen te zijn, terwijl mevr Ross enigzins aangeschoten was..Dit "discoachtige"nummer vond ze beneden haar stand en ze had dan ook tegenzin het op te nemen...de producers schepte een sfeer in de studio di samen met de al eerder genoemde drank er voor zorgde dat Diana geleidelijk helemaal in "the groofe"komt...en die "groofe"is van wereldklasse. Wat begint als een cool soul/jazzy nummer gaat na 2,5 min over in een basloop waarbij het onmogelijk is(tenzij je doof bent) stil te blijven zitten....waanzinnig nummer!! Diana bespeelt deze basloop met haar stem en je kunt horen dat ze het erg naar haar zin heeft....zonder dat het ranzig wordt. 5/5

Kiss me now : Is evenals de afsluiter van kant 2 in de stijl van de jaren 50/60 standards...soulsausje..keurig netjes,niks mis mee.Wel even weer met beide voetjes op de grond na het voorgaande nummer.
Yuo're good my child/One love in my lifetime : prachtige soulnummers zonder dat de stem van Diana weggeproduceerd is zoals in haar later Rogers en Edwards periode...wat een stem!! Bij deze nummers een hammond orgeltje. En een gitaarrifje dat later door een gerespecteerde alt.band gejat is...5/5

Ain't nothing but a maybe : Het achtergrondkoortje neemt extatische vormen aan....I get this hunger inside..chould i let it go,let it flow?....graag zelfs!!!Laten we ook de Motown begeleiding op dit album niet vergeten! Klasse!
After you : hmmm? dit begint op haar latere "divawerk"te lijken...Op dit album het rustpunt naar de hoge dosis soul/funk energie van de voorgaande nummers.
Smile: Is de afsluiter van kant 2 en ook deze in de standard traditie van de 50/60 jaren beetje raar maar het houd je aandacht in iedergeval nog even vast 4/5

Na dit album nogmaals beluisterd te hebben,weer het gevoel dat dit toch echt goed is....(twijfel....Diana Ross...comerciele huppelpop?...).Ik neem nu het besluit : TOPALBUM!! (i am "comming out" als hetware )
Ik heb ongeveer 800 albums in bezit....dit is een van mijn favorieten....samen met Nirvana, Floyd, dEUS.....PUNT

In deze "uithoeken" van muziekmeter zullen weinig mensen dit waarschijnlijk lezen...jammer...Dit album verdient echt de aandacht..

aan mij ligt het niet.....

Gewoon recensies schrijven, fredpit Is juist heerlijk om te lezen ongeacht de artiest (vind ik dan, altijd leuk om andermans visie te lezen). Je hebt mij nu aardig nieuwsgierig gemaakt zelfs. Leuk stukje!

P.S. Ik zie hier R&B/Pop staan, is Soul/Funk geen betere optie? Of Soul/Pop?

echte funk is het niet,op love hangover na dan...soul/pop is voor dit album wel een goede beschrijving....

Dit is dus anders als de Rogers/Edwards 1980 plaat die wel duidelijk funk/disco is

Dit album is een Motown klassieker. Prachtig om dit opnieuw te beluisteren en terug naar de roots van de hedendaagse dance muziek terug te grijpen. Met name Love Hangover is magnifiek en één van haar meest geprezen nummers. Kende ook enkele schitterende dance-remixes in 2007

Heel mooi album van Diana Ross. ‘Theme from Mahogany’ werd natuurlijk een grote hit, maar is voor mij het minste nummer op dit album. ‘I thought it took a little time (but today I fell in love)’ is een prachtige ballad, voorzien van een lekkere rustige vibe. Het nummer ‘Love hangover’ is de knaller op dit album. Diana Ross weigerde aanvankelijk het nummer op te nemen omdat ze niet de muzikale richting (disco) die het nummer bood wilde inslaan. Producer Hal Davis gaf de enigeer echter de opdracht om een discobol te installeren in de studio om ervoor te zorgen dat Ross de disco-feel te pakken kreeg en het lukte wonderlijk goed. Ross zingt, neuriët, fluisterde, lachte en improviseerde wat en deze losse, sensuele kant van Ross zorgde voor een grote hit. Het gerucht gaat overigens dat mevrouw ook een beetje aangeschoten was tijdens de opnames van dit nummer. Stukken van dit nummer werden later gesampled in o.a. ‘The first night’ van Monica. Het nummer ‘Kiss me now’ is ook echt prachtig, de gehele kabaret-esque feel is prachtig! ‘You’re good my child’ is ook al zo’n topper, vooral het arrangement is erg goed in elkaar gezet. ‘One love in my lifetime’ brengt ons weer wat disco-invloeden die perfect bij Diana past en is daarmee het zoveelste nummer dat erg lekker is. ‘Ain’t nothing but a maybe’ en ‘After you’ zijn prachtige ballads waarin de gevoelige stem van Diana centraal staan. De afsluiter is de Charlie Chaplin cover ‘Smile’ en brengt ons weer een vleugje kabaret. Heerlijk album met alleen maar hoogtepunten, enkel de bekende opener vind ik wat minder. Wellicht het beste soloalbum van Diana Ross?

Deze (eerste??) flirt met disco van Diana Ross bevalt me wel. Mooie achtergrondinfo van de overige users. Al met al een erg leuk album ondanks de redelijk afwijkende sound (althans op een aantal nummers). Love Hangover kan niet genoeg bewierookt worden. Maar ook het uptempo One Love In My Lifetime is erg prettig. Voor de rest ligt de sound niet heel ver van haar voorgaande albums. Al met al maakt Angelo een terechte opmerking:

in een woord geweldig. Een van haar allerbeste albums ooit.

Vandaag dit album in de kringloop tegengekomen, de LP voor slechts 1,50, in prima staat. Omdat de hoes zo mooi is, ik Love Hangover al ken en dat echt een topnummer vind, en met de positieve berichten op MuMe in het achterhoofd, kon ik hem natuurlijk niet laten liggen. Dus ik ben zeer benieuwd.

Ik dacht dat dit een verzamel is toen ik de lp in mijn handen kreeg. Songtitels op de hoes e.d.
Plaat was al helemaal grijs gedraaid en na wasbeurt nogsteeds krakend. Tijd voor een beter exemplaar.

Dacht ik gisteren toen ik hem zag in de kringloop ook, en dus laten staan. Vandaag toch terug gegaan en hem voor 99p meegenomen. Gelukkig was ie er nog. De twee singles ken ik uiteraard, de rest binnenkort ook eens beluisteren. Aan die oude Tamla/Motown LP's kan je nauwelijks een buil vallen. En de hoes alleen is de aanschaf al waard.

Songtitels stonden vroeger best vaak vooraan op de hoes. Deze heb ik ooit ook op lp gekocht. Voor een euro. En omdat ik iets van Diana Ross zelden laat liggen voor die prijs heb ik in de loop der jaren 11 lp's en 4 cd's van haar. Het wordt nooit zo goed als met The Supremes maar slecht is het ook nooit.

Love hangover begint een beetje gewoontjes maar groeit uit tot een geweldig en verrassend extatisch nummer