Diana Ross & Marvin Gaye - Diana & Marvin (1973)

Kent of heeft iemand deze plaat ? Ik ken enkel tracks 1 en 7...

Is eigenlijk voor het eerst dat ik deze plaat tegenkom.
Had hier nog nooit van gehoord.
Ben geen Ross-liefhebber, dus weet dan ook niet of ik hier iets aan vind.

Hoorde voor het eerst van dit album toen ik naar een aflevering van Cribs zat te kijken. Ze waren te gast bij Scarface en die liet het album zien. Ben gelijk gaan luisteren en was meteen "hooked".
Mijn favorieten tracks zijn:
- You Are Everything
- Stop! Look, Listen (To Your Heart)
- Just Say, Just Say

Scarface nog wel. Ik kwam op dit album via New Aid > Diana Ross een tijdje geleden. Misschien toch wel een luister beurt waardig.

Ja via Scarface whaha. Toch wel lachen hoe je steeds weer "nieuwe muziek" ontdekt via diverse kanalen. Het is absoluut de moeite waard. Zitten een paar mooie tracks bij.

De twee grootste artiesten uit de Motown stal die samen een album opnemen. Het lijkt haast te mooi om waar te zijn, maar in 1973 is er daadwerkelijk een duet album verschenen van de legendarische Diana Ross en Marvin Gaye. Beide artiesten hadden zeer succesvolle jaren achter de rug. Hij had één van de meest essentiele soulalbums ooit gemaakt: What’s going on, en zij speelde in de succesvolle kaskraker Lady sings the blues en werd geroemd vanwege haar acteer prestaties. Je zou dan ook verwachten dat dit album een meesterwerk zou moeten zijn, maar dat is niet het geval. Verkoopcijfersgewijs is dit album ook niet een gigantisch succes geworden met “slechts” rond de één miljoen verkochte exemplaren wereldwijd. Ondanks deze gegevens is het zeker geen slecht album.

De chemie die Marvin Gaye had met -de toen al overleden- Tammi Terrell tijdens hun optredens, ontbreekt duidelijk tussen hem en Diana Ross. Diana Ross was ten tijde van dit album zwanger en ze vertoonde bepaalde allures, ze uitte haar ongenoegen aan Berry Gordy over het feit dat Marvin Gaye in de studio graag een jointje opstak en ze eiste dan ook dat hij daarmee ophield. Marvin weigerde echter zich aan te passen aan de wensen van Ross, waardoor de opnamesessies afzonderlijk plaats vonden. Toen later een schrijver Marvin interviewde voor een autobiografie over Ross, sprak hij zelfs minachtend over de grootse diva. Ondanks dat eindigde Marvin wel met de zin “In spite of everything, I know that she (Diana) loves me, and that’s all that counts”. In het nummer Love twins zegt Diana namelijk ”I love you (too) Marvin”.

Speciaal voor dit album staken ze een aantal covers in een nieuw jasje. Zo zijn Stop, look and listen (to your heart) en You are everything covers van The Stylistics. Beide overtreffen de originele versies. Daarnaast staat er ook een prachtige versie op van Pledging my love, een cover van Don Robey, wederom overtreft deze versie het origineel. Tot slot een cover van Wilson Pickett in de vorm van Don’t knock my love. Met afstand is dit het meest energieke nummer op deze plaat, maar ze weten de dynamiek die Wilson in het nummer legt niet te evenaren of verbeteren. Misschien komt dat ook omdat Diana Ross dit nummer haat(te), zo vertelde ze aan Marvin tijdens de opnames van dit nummer. Het is zelfs te horen op een alternate version van dat nummer! De “eigen” stukken die volgen laten te wensen over. Het is nergens catchy of echt genieten geblazen, al blijft het natuurlijk altijd nog boven de middelmaat. Wellicht had dit te maken met het vertrek van Holland-Dozier-Holland. Love twins vind ik dan nog het beste wat er tussen zit. Een tamelijk relaxte laidback funknummer.

Dat beide grootheden niet echt zin hadden in dit album is te merken (vind ik althans), al zullen er zeker mensen zijn die dat niet met mee eens zijn. Zelf denk ik dat dit wel weer zo’n idee zal zijn geweest van Berry Gordy, al heb ik daar geen directe aanwijzingen voor kunnen vinden. Ironisch genoeg zijn de beste artiesten van Motown niet op hun best. Gelukkig zouden er nog wel ware juweeltjes van deze soulmuzikanten afzonderlijk volgen, zoals bijvoorbeeld Diana Ross uit 1976 of Here, my dear uit 1978. Dit album is helaas niet het beoogde juweeltje geworden.

ik wil ook zo'n trui

Zet 1 van de beste soulzangers met een starfucker en je krijgt een aardige plaat.
Diana Ross mag god danken dat ze zo'n plaat mag opnemen.
Diana Ross heeft een waanzinnige carriere echter een magere stem vergeleken met haar voormalige bandleden, Aretha etc. SLecht is ze niet, wel goed in carriere maken
NIet slecht, niet goed, genietbaar, qua arrangementen is het wat snel in elkaar gezet, vergelijk het is met What's going on, here my dear, let's get it on maar goed ander niveau