J Dilla - Dillatronic (2015)
mijn stem
6 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Vintage Vibez
-
Dillatronic 01 (3:06)
-
Dillatronic 02 (2:23)
-
Dillatronic 03 (1:04)
-
Dillatronic 04 (2:04)
-
Dillatronic 05 (1:03)
-
Dillatronic 06 (1:10)
-
Dillatronic 07 (2:23)
-
Dillatronic 08 (2:13)
-
Dillatronic 09 (2:35)
-
Dillatronic 10 (1:36)
-
Dillatronic 11 (2:22)
-
Dillatronic 12 (0:40)
-
Dillatronic 13 (2:16)
-
Dillatronic 14 (1:33)
-
Dillatronic 15 (2:44)
-
Dillatronic 16 (2:28)
-
Dillatronic 17 (2:09)
-
Dillatronic 18 (0:52)
-
Dillatronic 19 (2:47)
-
Dillatronic 20 (2:39)
-
Dillatronic 21 (0:46)
-
Dillatronic 22 (2:31)
-
Dillatronic 23 (0:59)
-
Dillatronic 24 (0:45)
-
Dillatronic 25 (0:41)
-
Dillatronic 26 (1:45)
-
Dillatronic 27 (0:47)
-
Dillatronic 28 (1:09)
-
Dillatronic 29 (1:58)
-
Dillatronic 30 (0:57)
-
Dillatronic 31 (1:14)
-
Dillatronic 32 (1:38)
-
Dillatronic 33 (2:01)
-
Dillatronic 34 (1:26)
-
Dillatronic 35 (1:48)
-
Dillatronic 36 (2:42)
-
Dillatronic 37 (1:25)
-
Dillatronic 38 (0:28)
-
Dillatronic 39 (1:03)
-
Dillatronic 40 (0:19)
-
Dillatronic 41 (3:15)
0
geplaatst: 29 oktober 2015, 16:14 uur
Laten we ieder bestand dat op dilla's oude pc staat gaan uitbrengen met vet veel merchandize en limited editions.
Dit gaat echt nergens over.
Dit gaat echt nergens over.
0
geplaatst: 31 oktober 2015, 15:44 uur
Het zoveelste kijkje in Dilla's keuken. Meer is het niet. Dit zijn gewoon beats die hij op de plank had liggen voor later gebruik. Ik denk dat het merendeel het daglicht niet eens gezien zou hebben. Het is jammer dat zulke projecten nog steeds gemaakt worden in een leuk, maar vooral te duur jasje. Het beste werk van deze man heeft hij zelf uitgebracht (of bijna zelf) en alle goede compilaties/beattapes zijn ook al lang bekend.
Als ze een project als dit goed zouden willen uitbrengen dan zouden ze het bij de mannen van Stones Throw neer moeten leggen. Ik denk dat zij nog een leuke compilatie zouden kunnen maken, maar het feit dat zij dit ook nog nooit gedaan hebben zegt volgens mij al genoeg.
Als ze een project als dit goed zouden willen uitbrengen dan zouden ze het bij de mannen van Stones Throw neer moeten leggen. Ik denk dat zij nog een leuke compilatie zouden kunnen maken, maar het feit dat zij dit ook nog nooit gedaan hebben zegt volgens mij al genoeg.
0
FRIPI
geplaatst: 31 oktober 2015, 23:46 uur
Wat ik vaag vind is dat deze tape niet op Stones Throw is uitgebracht aan gezien Ma Dukes een goede overeenkomst had met ST.
Wat ik in Docu's heb gezien is dat wat hij weg gaf of wwaar hij niet verder aan werkte was hij niet volledig blij mee. Hij zou dit soort nummers nooit uitbrengen.
Wat ik in Docu's heb gezien is dat wat hij weg gaf of wwaar hij niet verder aan werkte was hij niet volledig blij mee. Hij zou dit soort nummers nooit uitbrengen.
0
geplaatst: 1 november 2015, 07:06 uur
Er is zover ik weet vrijwel niks op Stones Throw uitgebracht na zijn dood. En wat dat laatste betreft ben ik het met je eens. Uit de docu's en bijv. de bio van Common bljkt hoe precies en gevoelig Dilla was wat muziek betreft, dus dit album was nooit uitgebracht. Niet in deze vorm in ieder geval.
0
geplaatst: 1 november 2015, 08:43 uur
En toch uitbrengen, wat tegende integriteit van de overleden artiest ingaat. Mooi symbool, zo'n dollarteken. Tenzij hier natuurlijk meer achter zit dan gewoon een bijeengehouden hoopje "lost beats".
0
geplaatst: 7 november 2015, 19:50 uur
bennerd schreef:
En toch uitbrengen, wat tegende integriteit van de overleden artiest ingaat. Mooi symbool, zo'n dollarteken. Tenzij hier natuurlijk meer achter zit dan gewoon een bijeengehouden hoopje "lost beats".
En toch uitbrengen, wat tegende integriteit van de overleden artiest ingaat. Mooi symbool, zo'n dollarteken. Tenzij hier natuurlijk meer achter zit dan gewoon een bijeengehouden hoopje "lost beats".
Van mij had het ook niet gehoeven, anderzijds ontstaat er ook klaagzang indien er na zijn dood geen nieuwe tracks meer zouden verschijnen. Gelukkig zijn er ook voldoende positieve "geluiden" te bekennen zoals op o.a. het laatste Slum Village album en de albums van Illa J. Dit hier is echter zoals reeds vermeld in de bovenstaande comments een album met enkel commerciële intenties die weinig eer doet aan het oeuvre van de beste man. Nog even terugkomend op Silky & Smooth er zijn theoretisch 2 albums verschenen naar zijn dood op Stones Throw; The Shining en Ruff Draft waarvan de eerste al voor zijn dood volledig was opgenomen en de tweede een reissue betrof dat eerder op Mummy Records was verschenen. Ondanks dat de integriteit van de artiest niet is aangetast heeft Stones Throw dit natuurlijk ook behoorlijk uitgemolken met de vele speciale uitgaves en de hele hype rondom The Shining.
0
geplaatst: 7 november 2015, 20:57 uur
waxs Ik vind dat er een groot verschil zit tussen Stones Throw en andere labels die nieuw werk van Dilla (her)uitbrengen. Stones Throw is wel het label waar Jay Dee zelf heeft gekozen. Hij is ooit, samen met Madlib, uitgegroeid tot hun boegbeeld. Het voelt alsof hij er zelf achter staat. Dit is natuurlijk een gevoelskwestie, maar ik denk dat als ze persen zouden stoppen, dat de vraag naar nieuw werk van Dilla aanblijft. Onbekende labels als Vintage Vibez proberen juist die vraag te creëren om voornamelijk zichzelf op de kaart te zetten. Als bedrijf geef ik hen geen ongelijk, maar ik vind het wel respectloos om half werk ergens uit een PC te slepen en dat te verkopen als volwaardig album.
Datzelfde geldt voor albums als Pac's Life van 2Pac en Duets van Biggie. Dat zijn albums waarbij je het gevoel krijgt dat de artiesten zich omdraaien in hun graf. Als je zo graag iemands dood wil uitmelken (en ja, mensen vragen er ook om) doe dat dan met respect voor de artiest en zijn stijl. Of maak een mooie compilatie met veel opsmuk. Iets wat mooi staat in de kast, maar met werk dat de artiest in ere houdt.
Datzelfde geldt voor albums als Pac's Life van 2Pac en Duets van Biggie. Dat zijn albums waarbij je het gevoel krijgt dat de artiesten zich omdraaien in hun graf. Als je zo graag iemands dood wil uitmelken (en ja, mensen vragen er ook om) doe dat dan met respect voor de artiest en zijn stijl. Of maak een mooie compilatie met veel opsmuk. Iets wat mooi staat in de kast, maar met werk dat de artiest in ere houdt.
0
geplaatst: 11 november 2015, 19:10 uur
Silky & Smooth schreef:
waxs Ik vind dat er een groot verschil zit tussen Stones Throw en andere labels die nieuw werk van Dilla (her)uitbrengen. Stones Throw is wel het label waar Jay Dee zelf heeft gekozen. Hij is ooit, samen met Madlib, uitgegroeid tot hun boegbeeld. Het voelt alsof hij er zelf achter staat. Dit is natuurlijk een gevoelskwestie, maar ik denk dat als ze persen zouden stoppen, dat de vraag naar nieuw werk van Dilla aanblijft. Onbekende labels als Vintage Vibez proberen juist die vraag te creëren om voornamelijk zichzelf op de kaart te zetten. Als bedrijf geef ik hen geen ongelijk, maar ik vind het wel respectloos om half werk ergens uit een PC te slepen en dat te verkopen als volwaardig album.
Datzelfde geldt voor albums als Pac's Life van 2Pac en Duets van Biggie. Dat zijn albums waarbij je het gevoel krijgt dat de artiesten zich omdraaien in hun graf. Als je zo graag iemands dood wil uitmelken (en ja, mensen vragen er ook om) doe dat dan met respect voor de artiest en zijn stijl. Of maak een mooie compilatie met veel opsmuk. Iets wat mooi staat in de kast, maar met werk dat de artiest in ere houdt.
waxs Ik vind dat er een groot verschil zit tussen Stones Throw en andere labels die nieuw werk van Dilla (her)uitbrengen. Stones Throw is wel het label waar Jay Dee zelf heeft gekozen. Hij is ooit, samen met Madlib, uitgegroeid tot hun boegbeeld. Het voelt alsof hij er zelf achter staat. Dit is natuurlijk een gevoelskwestie, maar ik denk dat als ze persen zouden stoppen, dat de vraag naar nieuw werk van Dilla aanblijft. Onbekende labels als Vintage Vibez proberen juist die vraag te creëren om voornamelijk zichzelf op de kaart te zetten. Als bedrijf geef ik hen geen ongelijk, maar ik vind het wel respectloos om half werk ergens uit een PC te slepen en dat te verkopen als volwaardig album.
Datzelfde geldt voor albums als Pac's Life van 2Pac en Duets van Biggie. Dat zijn albums waarbij je het gevoel krijgt dat de artiesten zich omdraaien in hun graf. Als je zo graag iemands dood wil uitmelken (en ja, mensen vragen er ook om) doe dat dan met respect voor de artiest en zijn stijl. Of maak een mooie compilatie met veel opsmuk. Iets wat mooi staat in de kast, maar met werk dat de artiest in ere houdt.
Volgens mij zijn we het met elkaar eens
* denotes required fields.
* denotes required fields.