Ik ben benieuwd. Weer een album niet in samenwerking met Laurent Boutonnat. De laatste (en enige) keer dat dat gebeurde was in 2010, met 'Bleu Noir', wat ik zonder twijfel haar minste album vind. Hopelijk pakt het hier beter uit.
Eerste single 'Stolen Car' klinkt best leuk, maar ik mis toch iets. Er is iets heel fouts aan Sting en Mylène die een nummer zingen over een affaire met teksten als Imagine ta femme, sa vie glisse entre ses doigts. Doe mij dan toch maar de duetten met Seal en Moby.
Tja, de tijd dat ik een nieuw album van La Farmer als groots nieuws beschouwde, ligt al een tijdje achter me. Haar laatste echt sterke album vind ik 'Avant Que L'Ombre'; dat blijft een heel mooi album. Alles erna is heel wat minder. De succesformule lijkt me uitgewerkt. Toch zal ik het wel eens beluisteren via Spotify of ontlenen uit de bib en wie weet ...
Eerste indruk is niet erg positief. Was misschien ook wel te verwachten. Voor mij werkt Mylène alleen in samenwerking met Boutonnat. Aan de andere kant ken ik Martin Kierszenbaum van zijn werk met t.A.T.u., en nummers van t.A.T.u. vind ik productioneel vaak heel sterk. Hier valt het echt tegen.
Bij titels als 'Interstellaires' en 'Voie Lactée' verwachtte ik mystieke nummers. Dat gevoel krijg ik helemaal niet als ik de nummers beluister. 'I Want You to Want Me' spring er wel positief uit. Jammer dat het in het Engels is gezongen, als het Franstalig was geweest had ik het prachtig gevonden.
Leuk, die zwoele cover van Cheap Trick's I Want You To Want Me, en het nummer Voie Lactée klinkt als iets wat bij Les Rita Mitsouko vandaag had kunnen komen.
Na het openingsnummer vind ik vooral de tweede helft het leukst om te horen.
Het is geen Avant que l'ombre, hoe zou het ook kunnen, maar na een keer of 10 luisteren vind ik het wel een heel lekker, album om naar te luisteren. Een beetje zwoel en zweverig. In het begin klinken sommige tracks bedrieglijk eenvoudig maar er zijn altijd dubbele lagen. Voorlopig 4,5 ster.