Kurt Cobain - Montage of Heck (2015)

Ik weet niet goed wat ik hiervan moet verwachten. Zou het echt de moeite waard zijn? Is het puur geldklopperij? Benieuwd ben ik wel..

De hier aanwezige versie van 'Sappy' is wel aardig.. maar de studioversie uit 1993 is toch veruit de beste.
Kurt Cobain - Sappy (Audio) - YouTube

De tracklist hier is van de deluxe versie van dit album. Er komt ook een versie met 1cd met 13 nummers.

Pure geldklopperij n.a.v. de gehypte bullshit docu Montage of Heck. Daarin krijgt Kurt door Courtney nog een flinke trap na. Vervolgens allerlei rommelopnames van hem uit de archieven plukken om toch nog wat centen uit z'n zak te kloppen. Dit is geen Kurt Cobain solo album. Die had er kunnen zijn mocht hij niet plotseling zijn vermoord/gestorven. Kurt was wel aardig klaar met Nirvana op het eind en het hele label "grunge" wat er op hun muziek werd geplakt. Daarom was hij ook zo blij met het unplugged concert, omdat hij daar serieuzer werd genomen als liedjesschrijver. Grote kans dat het volgende album wat hij, wel of niet met Nirvana, zou gaan maken meer in de lijn van R.E.M.'s Automatic For The People zou liggen. Dit soort rommeldemo's voor eigen gebruik zou hij nooit laten uitbrengen.

de heruitgave van de 3 studioalbums met extra's, de boxset With The Lights Out met dan Sliver: best of the box en nu deze versies. Kunnen we de bomen door het bos nog zien ? Voor mij hoeft dit allemaal niet vermits alles al op een of andere manier uitgegeven is geweest en nu wordt uitgemolken.
Ik hou mijn hart vast voor de kwaliteit want komt allemaal heel rommelig en ongestructureerd over.
Hierbij uiteraard geen afbreuk aan de kwaliteit als songwriter en bepaalde songs die heel intiem en ontroerend zijn maar hoelang nog kan je demo's blijven en blijven uitbrengen?
Laat al die andere cassettetjes maar in die dozen steken. Ze zitten daar goed.
Hij zou zich omdraaien in zijn graf, moest hij althans begraven zijn...

Dan raad ik je de documentaire Soaked In Bleach aan, die is wel intereassant.
En daar in krijgt Courtney Love Heel veel harde kritiek.
Terecht ook denk ik.

Lees veel over deze docu en ga hem zeker kijken, al denk ik dat ik de meeste feiten al weet omdat ik er zoveel over gelezen heb in m'n leven. Hoe je er ook naar kijkt, zijn dood blijft mysterieus. Het geijkte verhaal over zijn depressies, eerdere zelfmoordpogingen en drugsgebruik is door Courtney bewust groot gemaakt en gehouden. Ze gebruikt(e) Kurt als geldmachine, dus daarom was het erg jammer voor haar toen hij geen zin had in een aantal grote festivals waarmee hij veel geld kon binnenharken. Kan nog wel een tijd doorgaan maar alles wat ik wil zeggen staat al overal op internet en in boeken als Love and Death. En nu dus die docu, waarvan ik hoop dat ie veel teweeg gaat brengen.

Wat moet je hiervan maken? Als diehard Nirvana fan heb ik me dit aangeschaft (en tegen beter weten in) toch lichtelijk teleurgesteld. De aankondiging dat het om "een expierence with Kurt" zou gaan is feitelijk dikke zever, gewoon fragmenten die heel druk door elkaar gemixt zijn, die feitelijk wel interessante gronden aanboren maar die fragmenten zijn ofwel te kort of te nietszeggend.

Beans stond al op WTLO, Scoff is maar 30 seconden, etc... waar is bijvoorbeeld 1 van de vele (solo) versies van Old Age die al jaren op het web rondzwerven die feitelijk superieur zijn dan de versie vanop WTLO?

Moeilijk hieraan een score toe te voegen: de herluisterbaarheid van dit album is (voor mij toch) zeer miniem en dan nog enkele individuele nummers...

Als men dit kan uitbrengen dan kan men evengoed de Fecal Matter demo tape ook uitbrengen, qua kwaliteit zal dit niet ver uit elkaar liggen (afgaande van de lek van enkele maanden geleden).

Schandelijk dat dit album in deze vorm uitgebracht is. Kurt onwaardig en geldtrekkerij van de hoogste orde.
Jammer dat er geen kots emoticon is.

Flinke teleurstelling. Heb de deluxe editie beluisterd. Heel veel onzin en tussendoor veel nietsige nummers en matige opnamekwaliteit. Luistert als een tape van een student die drie jaar gitaar speelt en die in een apestonede bui op de gitaar pielt. Dat was natuurlijk de realiteit, met het verschil dat deze apestonede ´student´ bovenmatig getalenteerd was. Maar hier hoor je dat niet echt.

Ik had gehoopt op een mooi akoestisch album van Cobain, rauw en mooi. Kan me niet voorstellen dat Kurt zelf had gewild dat deze onzin aan de wereld werd getoond. Dit album is alleen van waarde voor de Cobain fanaat die echt echt álles van Kurt wil horen.

Het enige nummer dat iets toevoegt aan de reest gekende nummers van Nirvana/Cobain is feitelijk And I Love Her. Om dit te verzilveren werd haastig nog geschrapt van de demotapes met de zoveelste versie van Been A Son, Beans, Clean Up Before She Comes, Sappy...

WTLO stond vol van acoustische demo's (very ape, about a girl, where did you sleep last night etc...) en ik had eigenlijk gehoopt dat hier terug te vinden maar helaas enkel spielerijen... het geheel luistert echt ook niet aangenaam, zelfs Do Re Mi Medley is halverwege schriel en vervelend.... grrr

And I Love Her heb ik onlangs gehoord, niet slecht maar geef mij toch maar de Beatles-versie.
De 'recensie' (één beeld zegt alles) van Enola vind ik wel treffend.

Enola = helden.

Ze hadden beter de foto van enola als cover gebruikt...

Ik, als fervent Nirvana CD en bootleg verzamelaar, heb besloten ook mijn licht maar eens te schijnen op dit album. (Dit is overigens mijn eerste albumreview.)

Laat ik, om te beginnen , eerlijkerwijs, zeggen dat ik er hogere verwachtingen van had. Dit vooral omdat de beste man die het bij elkaar heeft gezocht, Brett Morgen, 200 uur aan materiaal voor zich had.

Allereerst mijn teleurstellingen.
Doordat ik al vele jaren de Outcesticide serie van Blue Moon Records in mijn bezit, waren enkele nummers al bij mij bekend. Om te beginnen: "Sappy (sad version)". Een nummer wat ook origineel is uitgebracht op een compilatie, maar niet in deze versie. De versie klinkt helderder dan op mijn bootlegs, maar het is dezelfde versie. Dit neemt niet weg dat het nummer wel erg intiem, maar ook depressief, klinkt. Daarnaast "The happy guitar" & "Clean up before she comes". Deze nummers zijn bij de meeste Cobain/Nirvana fans ook ook al jaren bekend. Misschien zijn het early demos, maar ze zijn in mijn opziens hetzelfde als ik die al in mijn bezit heb.

Misschien wel de grootste teleurstelling is het nummer: "Opinion (home demo)". Er werd in de film/documentaire mee geteased, maar het nummer is niet verschenen op de CD. Het nummer is door Kurt éénmalig gespeeld voor een radiostation: KAOS 89.3 FM. Deze versie is bekend, maar de versie in de film is een thuis demo die helaas mist en veel mensen, inclusief mezelf, denk ik toch wel graag hadden willen horen (misschien op een part 2?!).

Wat van mijzelf ook had weg mogen blijven van de CD zijn "Reverb" en "Scream". Dat Kurt graag met z'n reverb-pedaal speelde, moge toch wel duidelijk zijn?! En dat ie kon schreeuwen, is natuurlijk ook geen geheim. Neemt niet weg dat hij in de zoektocht naar zijn eigen geluid natuurlijk van alles moest uit proberen.

Lichtpunten van het album
Ook heeft het album, in mijn optiek, verschillende lichtpunten. Zo vind ik de Beatles cover: "And I love her" erg mooi. Hij geeft het nummer een eigen sound en als je de versie van de Beatles niet zou kunnen, zou je denken dat het een demo voor een Nirvana nummer is. "She only lies" vind ik ook erg goed. Kurt's stem met alleen een basgitaar klinkt erg mooi. Ondanks dat "Do, re, mi" ook al langer bekend was, vind ik deze 10 minuten durende versie erg goed. Je hoort Kurt zoeken naar de juiste opbouw voor het nummer en het juiste refrein. Wanneer hij die eenmaal gevonden heeft en blijft herhalen, klinkt het nummer bijna als de welbekende versie.

Een absoluut hoogtepunt van de CD vind ik: "Poison's Gone". Als je het mij vraagt een Nirvana-hit in de dop; Vers-Refrein-Vers (Verse-Chorus-Verse), zoals Kurt het zou zeggen. Had deze graag in zijn geheel gehoord. Had denk ik goed op In Utero gepast.

Eindoordeel
Leuk om wat nieuwe demo's/nummers te horen, maar ook jammer dat er al oude bekenden op staan. Daarnaast hadden de gesproken teksten en, wat mij betreft, nutteloze geluiden en muziekcollages van de CD weg mogen blijven.

Overall denk ik dus dat het mevrouw Love/Cobain weer een leuk zakcentje oplevert, maar dat het een Nirvana-fan flink teleur kan stellen. Ook ben ik bang dat er een tweede CD gaat komen om toch nog die extraatjes uit te melken. We zullen zien.

Door de nieuwe/onbekende nummers/demo's geef ik het album toch 3 sterren (***)

Ik geef dit album geen score. Ik vind het nog niets eens een halve ster waard. Kurt Cobain krijgt het zelfs op een akoestische gitaar nog voor elkaar om ordinaire herrie te produceren. Dit is echte Matthijs van Nieuwkerk/3FM/Vara muziek. Zogenaamd doen alsof je zo alternatief bent. Omdat het alternatief zijn zo cool gevonden wordt. Het levert aandacht op en vervolgens draait het er alleen maar om, om zo veel mogelijk geld te verdienen. Kurt Cobain straalde totaal geen speelvreugde uit. En ik vind hem een grote aansteller. Het enige positieve punt aan dit album is dat het een waardige afsluiter is van de carrière van deze flutmuzikant.

Dit is het ergste staaltje van geldklopperij EN lijkenpikkerij in de muziekgeschiedenis. Een reeks demo's, probeersels en geluiden die muzikaal van weinig tot geen waarde zijn, Kurt Cobain zou zich in zijn graf omdraaien bij zulke platte commerce. Alleen de Beatles-cover And I Love Her voegt echt iets toe aan zijn oeuvre. Als Kurt Cobain de WC doorspoelt en dat toevallig heeft opgenomen, wordt dat de volgende keer ook op CD geplaatst?

De nummers waar echt in gezongen wordt die kan ik zeker waarderen. Jammer van al die gekheid. Wel leuk om een keer te horen. Maar dan niet zoveel achter elkaar. Dus ik vind het zeker niet goed genoeg om te kopen. Misschien hadden ze beter één CD met de gewone demo's/nummers kunnen maken. En de rest als extraatje.

Vanuit hip-hop ben ik inmiddels wel wat uitmelkerij gewend. Het komt niet zelden voor dat men een prullenbak van een overleden artiest leegt, deze nummers op een schijfje brandt en het een volwaardig album noemt. Toch ben ik het nog niet zo extreem tegengekomen als dit.

In principe is dit niet veel anders dan een prullenbak legen, ware het niet dat het hier om Kurt Cobain gaat. Een man die dagboeken, muren en wat al niet meer volkladde met zijn gestoorde hersenspinsels. Materiaal voor biografieën en documentaires, maar absoluut niet voor CD's. Iets in mij zegt dat Kurt Cobain de grap hiervan had kunnen inzien, maar helaas is dit geen grap. Ik kan mij dan ook niet voorstellen dat hij hier achter had kunnen staan. Op muzikaal gebied was hij erg perfectionistisch, zeker wat albums betrof. Montage of Heck is gewoon een bij elkaar geraapt zootje dat in geen enkel opzicht aan Nirvana of Kurt Cobain doet denken.

Zelfs als ze de gekkigheid eruit hadden gefilterd en alleen de demo's over waren gebleven betwijfel ik of het een goed album was geworden, maar het was in ieder geval interessant. Nu worden de aardige momenten zwaar overschaduwt door gekrijs, gepriegel op instrumenten en overbodige delen uit interviews. Dit album doet Kurt Cobain of geen enkele manier eer aan en het is sneu om te zien dat één van de grootste artiesten aller tijden een 1,5* achter zijn naam heeft staan...

Weet iemand toevallig ook of er een soundtrack o.i.d. is van de docu zelf? Een paar 'nummers' van dit album komen voorbij (precies waar ze voor bedoeld zijn), maar ook een paar coole covers van Nirvana-songs.

Misschien wás het gewoon niet één van de grootste artiesten aller tijden. Ik vind zijn 'oeuvre' in ieder geval te beperkt om hem als zodanig te kwalificeren. Whatever. Deze schamele restjes hadden nooit opgewarmd en geserveerd mogen worden. Sneu met name voor de fans, die op beter werk hebben gehoopt.

Ik vind grootte van oeuvre geen graadmeter voor het bepalen van de grootsheid van een artiest. Robert Johnson, weet je.

Ik vind dit ook geen rol spelen. Je kunt hem goed of slecht vinden, maar het blijft een feit dat hij (Nirvana) enorme groepen mensen (ook ver buiten het genre) aansprak, een subgenre groot heeft gemaakt en miljoenen albums heeft verkocht met muziek dat (vooral tekstueel) niet bepaald radiovriendelijk te noemen is. Ik vind zijn beperkte oeuvre dan des te meer een reden om hem één van de grootste artiesten ooit te noemen.

Voor alle duidelijkheid: hebben jullie het over artiesten in zijn algemeenheid of muzikanten? Niet dat het mij wat uitmaakt want ook als muzikant/componist staat hij bij mij niet in het rijtje van de 'grootste artiesten ooit'. Dat Cobain (Nirvana) van belang is geweest voor het geluid van de jaren negentig lijkt me evident. Jammer dat hij wijlen is anders hadden we vast meer van hem gehoord en kunnen beoordelen. De prutzooi op deze schijf doet hem in ieder geval geen recht en dat vind ik een smet.

In de eerste plaat muzikaal, maar het ging toch wel veel verder dan dat. Maar je hebt gelijk, het is voor iedereen persoonlijk en dit album is een smet.

Doordat het korte "nummers" zijn en ook nog redelijk divers, verveelt de plaat mij niet. Het is nergens hoogstaand, maar bv. een Butthole Surfers heeft toch ook dit soort "muziek" uitgebracht?

Best leuk, maar opgewonden kan ik er verder niet van worden.