MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Bill Ryder-Jones - West Kirby County Primary (2015)

mijn stem
3,85 (27)
27 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Domino

  1. Tell Me You Don't Love Me Watching (2:26)
  2. Two to Birkenhead (4:22)
  3. Let's Get Away from Here (4:21)
  4. Daniel (4:20)
  5. Put It Down Before You Break It (3:53)
  6. Catharine and Huskisson (4:01)
  7. Wild Roses (3:38)
  8. You Can't Hide a Light with the Dark (3:38)
  9. Satellites (5:49)
  10. Seabirds (4:24)
totale tijdsduur: 40:52
zoeken in:
avatar van HugovdBos
4,0
Bill Ryder-Jones heeft op zijn 32ste al een hele muziekcarrière achter de rug, waarvan de start plaatsvond toen hij op 13-jarige leeftijd de gitarist van de Merseyside band The Coral werd. Toen hij de band in 2008 verliet wegens een angststoornis en depressies leek het einde van zijn carrière in zicht te komen. Het ging hem echter voor de wind in de muziek, met soundtracks voor films, zijn bijdrage aan Arctic Monkeys’ album AM en een tweetal soloalbums. Van zijn orkestrale debuut If… naar het beangstigende en akoestische A Bad Wind Blows in My Heart, om nu met zijn derde album West Kirby County Primary een steviger en voller geluid ten gehore te brengen. Centraal binnen het in zijn ouderlijk huis in West Kirby (Liverpool) opgenomen album staan zijn persoonlijke verhalen, waar de angsten van een ver verleden nog altijd naar de oppervlakte komen.

Tell Me You Don’t Love Me Watching leunt in zijn ongebruikelijke ritmestructuur aan tegen de muziek van The Velvet Underground. De zachte klanken voeren Bill terug naar zijn jeugdjaren om de zorg over zijn moeder in alle rust te hervatten. Two to Birkenhead zorgt voor een omslag met zijn fuzzy gitaarklanken en behoort tot het zwaardere werk uit de solocarrière van Ryder-Jones. De wanhopige uitingen voeren zich door de complexe structuren, waarbinnen de drums en gitaren floreren. De melodielijn van Let’s Get Away from Here bouwt zich op de herhalende gitaarklanken, waarin het muzikale karakter van Jason Molina zijn terugkeer vindt. De vocalen van Ryder-Jones bevinden zich in het centrale spectrum en worden door de verandering in het refrein van de plaatsen uit zijn verleden weggedrukt. Het laatste gedeelte van het nummer sleept zich door een krachtmeting tussen de gitaren en drums heen.

Daniel gaat in op het verlies van de broer van Bill. De tragedie vormt zich rondom het zicht op de zee, vanaf het huis in West Kirby. Het klankenpalet kent een scherp randje met de voortgedreven gitaarpartijen en de inkomende klappen van de drums. De harmonieën zorgen voor de verdieping van het verlies en de emoties die zijn ouders omringen. De breekbare klanken van Put It Down Before You Break It zorgen voor de schoonheid van het nummer. Bill’s stem is niet alleen kwetsbaar, maar grijpt zich vast aan zijn inzinkingen en de bittere tijden die hij heeft gekend. Catharine and Huskisson reageert wat heviger op de afkomst van Bill. Liverpool in de vroege morgen, waar de pianoklanken en de gitaren zich door het dagelijks leven heen voeren. Het nummer vormt een combinatie tussen de muziek van Dinosaur Jr. en Elliot Smith, waar de muziekstructuren en teksten zich in de ontroering en pijn werpen. Het pianospel van Wild Roses zorgt voor de rust in de bedroevende klanken. De slide gitaar werkt zich dieper de emoties in van Bill, waar de rock en roots fuseren.

Het funky You Can’t Hide a Light with the Dark werkt zich een beetje los van de stijl van de rest van het album. Het nummer beweegt zich door de muziek van The Strokes en The Kooks heen, maar doet zich tekort in muzikaal opzicht. Satellites scheurt binnen in de stevige gitaarklanken en is een wisselwerking tussen hard en zacht. Orgels en gitaren slepen zich door de donkere kanten van Bill’s leven, waarin de sterren lichtpuntjes in de duisternis vormen. Zijn verloren jaren vormen zich door het verlies en de zoektocht naar de veiligheid van zijn depressies. De ontwrichting komt wanneer de gitaren en drums zich de lucht in stuwen in de verbintenis met Radiohead. Afsluiter Seabirds zoekt de rust van de akoestische gitaar op om de emoties betekenis te geven. Net als de vogels boven de zee volgt Bill de weg naar de toekomst, onzeker over welke wind er gaat opsteken. Zijn verleden is niet vergeten, maar uitkijkend op de zee weet hij zijn geliefde op te roepen om het leven een vervolg te geven.

Bill Ryder-Jones toont zijn kracht als songwriter en muzikant zowel in de breekbaarheid van de rustgevende klanken als de hevigheid van zijn emoties. Zijn artistieke kwaliteiten groeien verder in de wisselwerking tussen tempo’s en instrumentatie. Waar op zijn voorgaande werk herhaling zijn zwakte bleek, voert hij zich op West Kirby County Primary door verschillende muzikale stijlen heen. Met zijn diepgaande teksten, aangrijpende zang en verscheidenheid aan melodielijnen heeft Bill Ryder-Jones zijn beste werk tot nu toe neergezet.

4*

Afkomstig van Platendraaier.

Hoogtepunten: Tell Me You Don't Love Me Watching, Put It Down Before You Break It, Wild Roses en Satellites.

avatar
zalwelnikszijn!
Echte herfstplaat.

avatar van west
4,0
HugovdBos schreef:
Satellites scheurt binnen in de stevige gitaarklanken en is een wisselwerking tussen hard en zacht. Orgels en gitaren slepen zich door de donkere kanten van Bill’s leven, waarin de sterren lichtpuntjes in de duisternis vormen. Zijn verloren jaren vormen zich door het verlies en de zoektocht naar de veiligheid van zijn depressies. De ontwrichting komt wanneer de gitaren en drums zich de lucht in stuwen in de verbintenis met Radiohead.

Je hebt een fraaie review geschreven over deze plaat Hugo. Alleen bij Satellites klopt er iets echt niet. Als iets een depressie niet geeft, dan is het veiligheid. Alleen kilte en wanhoop. Het tegenovergestelde dus. Niet voor niets zingt Bill in het slotnummer: "You can't know what I'm hiding from". Een ontroerend slotstuk is dat.

avatar van HugovdBos
4,0
west schreef:
(quote)

Je hebt een fraaie review geschreven over deze plaat Hugo. Alleen bij Satellites klopt er iets echt niet. Als iets een depressie niet geeft, dan is het veiligheid. Alleen kilte en wanhoop. Het tegenovergestelde dus. Niet voor niets zingt Bill in het slotnummer: "You can't know what I'm hiding from". Een ontroerend slotstuk is dat.


Bedankt voor de aanvulling, er is inderdaad iets mis met de zinsconstructie. Wat ik eigenlijk bedoelde is de zoektocht naar de veiligheid (veilige omgeving, steun van mensen) om uit zijn depressies te komen. Het is zeker een onroerend slotstuk, waarin je zijn angsten en depressie voelt.

avatar van west
4,0
HugovdBos schreef:
(quote)


Bedankt voor de aanvulling, er is inderdaad iets mis met de zinsconstructie. Wat ik eigenlijk bedoelde is de zoektocht naar de veiligheid (veilige omgeving, steun van mensen) om uit zijn depressies te komen. Het is zeker een onroerend slotstuk, waarin je zijn angsten en depressie voelt.

Ah, precies. Zo verwoord je het mooi.

avatar van popstranger
4,0
Vele hoogtepunten op dit album maar Satellites is de echte topper. Moest je de man niet kennen beluister dit nummer en oordeel zelf of je verder wil gaan of niet.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 20:05 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 20:05 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.