Ephemerals - Chasin Ghosts (2015)

Soms verwacht je bepaalde artiesten bij een label, maar zitten ze dan toch niet. Dat had ik ook met het eerste album van de Ephemerals. Alles in hun sound deed denken aan de sound waarmee het New Yorkse label Daptone furore maakt, maar deze Britse band zit dus niet bij dat label. Nu zie ik Daptone als één van de hoogmeesters in de soulmuziek van dit moment, dus wat ik nu eigenlijk van die debuutplaat vond moge duidelijk zijn. En nu is er dus een tweede worp. Twee albums binnen twee jaar, de mannen zitten niet stil. Kan ik dat wel als naar de muziek luister?

Sowieso wordt ik blij van de vintage soulsound die we horen op opener Is This About You and Me. Dit is wat ik vaak gewoon een fijn soulnummer noem. En dan loopt Everyday Killers daar ook nog eens naadloos in over. Het biedt wel wat meer funkyness, maar die vintage sound blijft behouden en dat zal zonder twijfel over het gehele album wel zijn uitgegoten.
Dat het één geheel moet zijn bewijzen ze door daaropvolgende de single You’ll Never See Me Cry ook naadloos door te laten lopen. Één van de beste nummers van dit album, vooral doordat het zo melodieus en zo lekker grooved.
Keep On staat er dan wel wat losser van. Als nummer ook wat vuiger, meer funky. Aanstekelijke handclaps en invloeden uit de blues karakteriseren dit nummer. Om dan volledig het gas terug te nemen op het prachtige Get Out. Een erg sterk nummer waarin een hele mooie sfeer neergezet wordt. Prijzenswaardig gedaan.
Beauty in the Everyday is zo’n nummer waar ze alles in stoppen. Gitaren, blazers en van alles meer. Groovend nummer met veel energie en mooie tempowisselingen. Ook de sterke uithalen van de zanger vallen op. Well Done is daarna vrolijk, ongedwongen en funky cool. Waar juist de beleving de hoofdrol speelt op God’s Gonna Make You Laugh. Dit is bezieling in een nummer leggen, luister maar.
I’m Gonan Die Someday is dan juist weer wat kaler en intiemer. Een erg intens nummer waarvan ik erg kan genieten. Of wat te denken van het mooie, met veel blazers gevulde Another Day Gone. Dit prachtig album wordt dan uiteindelijk afgesloten met het spoken word nummer Howl. Wederom een prachtig en sterk album van de Ephemerals. Als ze elk jaar dit soort platen uitbrengen mogen ze van mij gerust zo actief blijven met releases.

(bron: Opus de Soul)