Jeffrey Foucault - Salt as Wolves (2015)

Jeffrey Foucault houdt vast aan zijn vaste stramien van mooie, vaak rustige songs omlijst met lekker gitaarwerk en fraai gezongen met die rokerige whiskey stem (denk ik dan) van hem. Erg goed te hebben. Die whiskey lust ik er ook wel bij als ik het album luister...dat roken laat ik aan me voorbijgaan (kan goed zijn dat Jeffrey geheelonthouder is en nog nooit heeft gerookt...bij deze mijn excuses old boy)

Ergens in de vroegte van de opener heeft hij het over "we drank three beers". Mijn gok: nope

Was me helemaal ontgaan dat Foucault een nieuw album had. Maar na de eerste paar luisterbeurten kan ik wel zeggen dat dit zijn beste album tot nu toe is. Verreweg.

Meningen verschillen, Henk, vind Ghost repeater met afstand zijn beste album.
Dit is overigens wel weer een mooi album.

Ja echt heerlijk hoor deze. Openings nummer komt lekker binnen.

Salt as Wolves is mijn eerste kennismaking met Jeffrey Foucault, en wat voor één! Wat een geweldige plaat, wat een geweldige sound en wat een fijne stem! Ik heb aardig wat in te halen, geloof ik, en dat ga ik zeker doen. Want in maart komt hij naar Nederland, samen met zijn echtgenote Kris Delmhorst. En ik ben erbij!

Jongonz, wat eigenlijk iedereen gewoon wil weten: is Jeffrey familie van Michel?

Vind je het ook zo'n goeie plaat, Slowgaze?