Daniel Norgren - The Green Stone (2015)
mijn stem
55 stemmen
Zweden
Folk / Rock
Label: Caroline
-
The Green Stone (2:22)
-
Are We Running Out of Love? (4:15)
-
I Waited for You (3:25)
-
My Rock Is Crumbling (3:16)
-
Beyond Words (4:06)
-
He Was Simply Made That Way (2:54)
-
Softly Falling Snow (3:27)
-
Everlasting Friend (4:11)
-
Your Love (3:24)
0
Hendrik68
geplaatst: 11 oktober 2015, 17:16 uur
Zo, dat is snel. Ik vond Norgren altijd een verademing tussen de in mijn ogen veelal overgewaardeerde Scandinavische singer./songwriters. Alabursy was dan ook een onverwachte klap in het gelaat. Hopen dat het nieuwe album weer het niveau heeft dat ik van hem gewend ben. I waited for you, dat op Youtube te vinden is in ieder geval alvast beter dan welk nummer van Alabursy dan ook. Dus dat geeft hoop.
0
geplaatst: 16 oktober 2015, 21:18 uur
Ik vond Alabursy fantastisch, maar dat leken toch veelal schetsen. The Green Stone gaat verder in die lijn, maar doet meer als een volwaardig album aan. Meer liedjes, minder instrumentals. Ik ben ook erg blij dat de blues er helemaal uit is. Er valt nog wel wat te zeggen over de productie van de akoestische gitaar, want die zit wel erg ver weg in de mix.
0
Hendrik68
geplaatst: 17 oktober 2015, 01:12 uur
Dat de blues er bij Norgren helemaal uit is is voor mij uiteraard wel een minpuntje, maar het lijkt er gelukkig op dat we met Alabursy mijn Norgren dieptepunt wel hebben gehad. Voor mij was dat gewoon een jankplaat. Gelukkig dat veel anderen er wel schoonheid in zagen. The Green Stone brengt het gevoel weer terug in zijn muziek. Alleen dat titelnummer: waar slaat dat nou op? Doe dan gewoon 8 nummers en geef de plaat een andere titel, maar begin alsjeblieft direct met muziek in plaats van het geluid van een "opstartende kopieermachine". Daarmee is ook wel direct het enige negatieve wat ik over deze plaat kan melden achter de rug. Zulke fratsen haalde hij op de platen voor Alabursy ook wel uit trouwens, dat moet ik toegeven. Is altijd een minpuntje van hem geweest die rare geluidsfragmentjes.
Wat volgt zijn 8 bij vlagen buitengewoon gevoelige ballads. Songs met karakter, dat miste ik zo op Alabursy. Knap om in een jaar 2 platen met zulke verschillende dimensies te kunnen maken. Dat kan ik wel waarderen, die durf om telkens andere dingen te proberen. Dan krijg je dat de ene plaat bij de een compleet verkeerd valt en bij de ander juist weer heel goed. Dat maakt het alleen maar leuk. Norgren doet er voor mij nog toe en daar word ik vrolijk van. Zelfs zonder de bluesinvloeden van weleer.
Wat volgt zijn 8 bij vlagen buitengewoon gevoelige ballads. Songs met karakter, dat miste ik zo op Alabursy. Knap om in een jaar 2 platen met zulke verschillende dimensies te kunnen maken. Dat kan ik wel waarderen, die durf om telkens andere dingen te proberen. Dan krijg je dat de ene plaat bij de een compleet verkeerd valt en bij de ander juist weer heel goed. Dat maakt het alleen maar leuk. Norgren doet er voor mij nog toe en daar word ik vrolijk van. Zelfs zonder de bluesinvloeden van weleer.
0
geplaatst: 17 oktober 2015, 22:12 uur
En weer zet deze man een stap voorwaarts. Begon hij met een plaat vol uitgebluste oude mannen blues zonder enige sfeer, maar wel met zijn karakteristieke stemgeluid. Zijn vorige plaat; Alabursy liet een bijzonder muzikant horen, die vooral sfeer kon creëeren met zijn composities. Deze plaat is gewoon pure klasse, sfeer, mooie composities, gewoon helemaal af. Wow!
0
geplaatst: 18 oktober 2015, 12:53 uur
De Zweedse muzikant Daniel Norgren verraste nog geen halfjaar geleden met het emotioneel beladen Alabursy. Beelden van het Zweedse landschap trokken daarin voorbij in zijn door de Americana beïnvloede muziek. Op zijn zesde album The Green Stone zoekt Daniel de weg naar de kern van zijn muziek. Opgenomen diep in de Zweedse bossen zijn het de persoonlijke verhalen van Daniel die zijn kwetsbaarheid tonen. Daarmee stapt hij af van het muzikale pad van zijn eerste albums, waar vooral de blues en rock het voortouw namen.
Met de opkomende storm in titeltrack The Green Stone bevinden we ons diep in de bossen. De donkere bomen omringen ons wanneer de eerste onweersklappen te horen zijn. De regen daalt neer en vind zijn weg door het dikke bladerdek. Wanneer de vogels in de vroege morgen hun ochtendgebed laten horen komen de orgelklanken van Are We Running Out of Love? binnenzetten. Het zachte gitaarspel is slechts een ondersteunde factor van de kwetsbare stem van Daniel. Het nummer gaat met zijn bedroevende klanken in op het spel van de liefde. Doordrenkt door zijn pijn uit het verleden wordt het wonderschone klankenspel tentoongespreid. Tranen die rijkelijk vloeien wanneer de mensheid de liefde lijkt kwijt te raken. De emoties worden voortgezet in de zonnige klanken van I Waited for You. Wachtend op die ene persoon die je leven verwarmd, weet Daniel opnieuw zijn gevoelige klanken te openbaren.
Like the wondering ghost for a harbor
Like the ground beneath the snow for springtime
Like the believer for something to believe in
Like the drifting castaway for shoreline
I waited for you
De blues laat zijn licht schijnen over My Rock Is Crumbling. De klanken van de gitaren werpen zich hierin op tegen het pianospel. Het heden en het verleden vinden hun weg in de kwetsbare stem van Daniel. Het orgel weet zich op te werpen in de harmonieuze klanken van Beyond Words. De sprakeloosheid van Norgren wordt ontwikkeld door het schitterende landschap dat voor hem opdoemt. De lichtstralen die door de ochtenddauw zichtbaar worden en de rust van het leven de mens laat omringen. De invloeden van Daniel’s muzikale vriend The Tallest Man On Earth vinden hun weg in de veranderde wereld van He Was Simply Made That Way. De orgelklanken zorgen voor de steentjes waaruit de samenleving bestaan en die simpelweg niet veranderd kunnen worden.
Op Softly Falling Snow daalt de koude oosterse storm op ons neer. De sneeuwvlokken die voor het raam langs zweven laten ons de warmte opzoeken in huis. Wanneer de winterse omstandigheden de donkere nacht doen oplichten vinden we elkaars gezelschap en groeien we dichter naar elkaar toe. Het orgel ontwikkeld de vlagen van beelden die door het nummer tot stand komen. De vriendschap van Everlasting Friend weet Daniel in een prachtig muzikaal landschap te omarmen. De landschappen waar we doorheen voeren brengen ons dichter bij elkaar en worden omringt door de warme klanken van Norgren’s stem. Beelden van de jeugdige dagen en alles wat we hebben meegemaakt doen de opkomende emoties ontspringen. In zijn slotnummer Your Love doet de muziek zich vermengen met het orgelspel dat zo van de hand van Neil Young zou kunnen komen. Het rustige ritme van de drums voeren ons door het aardse leven en de mensen wiens liefde ons omringen. In het sluitstuk van het album is de storm aan emoties gaan liggen en heeft Norgren in zijn persoonlijke klanken zijn plek in het leven gevonden.
It’s a strange world to live in, bitter and confusion.
I’m glad that I found you and your love.
Daniel Norgren weet zijn gevoelens op The Green Stone te uiten in de emotionele samenwerking tussen zijn kwetsbare stem en de wonderschone orgelklanken. Zijn persoonlijke gevoelens van het leven worden in zijn pure expressie tot grote hoogtes opgeworpen. De kracht van Daniel’s muziek ligt in zijn stemgeluid, waar een berg aan pijn, hoop en liefde in doordringt. The Green Stone vormt hiermee na Alabursy zijn tweede meesterwerkje van het jaar, waarin zijn muzikale en tekstuele kracht opnieuw het beste in hem naar boven halen.
4*
Afkomstig van Platendraaier.
Met de opkomende storm in titeltrack The Green Stone bevinden we ons diep in de bossen. De donkere bomen omringen ons wanneer de eerste onweersklappen te horen zijn. De regen daalt neer en vind zijn weg door het dikke bladerdek. Wanneer de vogels in de vroege morgen hun ochtendgebed laten horen komen de orgelklanken van Are We Running Out of Love? binnenzetten. Het zachte gitaarspel is slechts een ondersteunde factor van de kwetsbare stem van Daniel. Het nummer gaat met zijn bedroevende klanken in op het spel van de liefde. Doordrenkt door zijn pijn uit het verleden wordt het wonderschone klankenspel tentoongespreid. Tranen die rijkelijk vloeien wanneer de mensheid de liefde lijkt kwijt te raken. De emoties worden voortgezet in de zonnige klanken van I Waited for You. Wachtend op die ene persoon die je leven verwarmd, weet Daniel opnieuw zijn gevoelige klanken te openbaren.
Like the wondering ghost for a harbor
Like the ground beneath the snow for springtime
Like the believer for something to believe in
Like the drifting castaway for shoreline
I waited for you
De blues laat zijn licht schijnen over My Rock Is Crumbling. De klanken van de gitaren werpen zich hierin op tegen het pianospel. Het heden en het verleden vinden hun weg in de kwetsbare stem van Daniel. Het orgel weet zich op te werpen in de harmonieuze klanken van Beyond Words. De sprakeloosheid van Norgren wordt ontwikkeld door het schitterende landschap dat voor hem opdoemt. De lichtstralen die door de ochtenddauw zichtbaar worden en de rust van het leven de mens laat omringen. De invloeden van Daniel’s muzikale vriend The Tallest Man On Earth vinden hun weg in de veranderde wereld van He Was Simply Made That Way. De orgelklanken zorgen voor de steentjes waaruit de samenleving bestaan en die simpelweg niet veranderd kunnen worden.
Op Softly Falling Snow daalt de koude oosterse storm op ons neer. De sneeuwvlokken die voor het raam langs zweven laten ons de warmte opzoeken in huis. Wanneer de winterse omstandigheden de donkere nacht doen oplichten vinden we elkaars gezelschap en groeien we dichter naar elkaar toe. Het orgel ontwikkeld de vlagen van beelden die door het nummer tot stand komen. De vriendschap van Everlasting Friend weet Daniel in een prachtig muzikaal landschap te omarmen. De landschappen waar we doorheen voeren brengen ons dichter bij elkaar en worden omringt door de warme klanken van Norgren’s stem. Beelden van de jeugdige dagen en alles wat we hebben meegemaakt doen de opkomende emoties ontspringen. In zijn slotnummer Your Love doet de muziek zich vermengen met het orgelspel dat zo van de hand van Neil Young zou kunnen komen. Het rustige ritme van de drums voeren ons door het aardse leven en de mensen wiens liefde ons omringen. In het sluitstuk van het album is de storm aan emoties gaan liggen en heeft Norgren in zijn persoonlijke klanken zijn plek in het leven gevonden.
It’s a strange world to live in, bitter and confusion.
I’m glad that I found you and your love.
Daniel Norgren weet zijn gevoelens op The Green Stone te uiten in de emotionele samenwerking tussen zijn kwetsbare stem en de wonderschone orgelklanken. Zijn persoonlijke gevoelens van het leven worden in zijn pure expressie tot grote hoogtes opgeworpen. De kracht van Daniel’s muziek ligt in zijn stemgeluid, waar een berg aan pijn, hoop en liefde in doordringt. The Green Stone vormt hiermee na Alabursy zijn tweede meesterwerkje van het jaar, waarin zijn muzikale en tekstuele kracht opnieuw het beste in hem naar boven halen.
4*
Afkomstig van Platendraaier.
0
geplaatst: 30 oktober 2015, 11:15 uur
Mooie cover ook, alleen jammer dat die precies laat zien wat de titel zegt... Vind ik dan.
0
geplaatst: 8 november 2015, 15:45 uur
Geweldige plaat dit. Mocht je aan chronische slapeloosheid lijden en niet weten hoe je de moeilijke uren door moet komen? Listen to this!
0
geplaatst: 21 november 2015, 22:26 uur
HugovdBos schreef:
De Zweedse muzikant Daniel Norgren verraste nog geen halfjaar geleden met het emotioneel beladen Alabursy. Beelden van het Zweedse landschap trokken daarin voorbij in zijn door de Americana beïnvloede muziek. Op zijn zesde album The Green Stone zoekt Daniel de weg naar de kern van zijn muziek. Opgenomen diep in de Zweedse bossen zijn het de persoonlijke verhalen van Daniel die zijn kwetsbaarheid tonen. Daarmee stapt hij af van het muzikale pad van zijn eerste albums, waar vooral de blues en rock het voortouw namen.
Met de opkomende storm in titeltrack The Green Stone bevinden we ons diep in de bossen. De donkere bomen omringen ons wanneer de eerste onweersklappen te horen zijn. De regen daalt neer en vind zijn weg door het dikke bladerdek. Wanneer de vogels in de vroege morgen hun ochtendgebed laten horen komen de orgelklanken van Are We Running Out of Love? binnenzetten. Het zachte gitaarspel is slechts een ondersteunde factor van de kwetsbare stem van Daniel. Het nummer gaat met zijn bedroevende klanken in op het spel van de liefde. Doordrenkt door zijn pijn uit het verleden wordt het wonderschone klankenspel tentoongespreid. Tranen die rijkelijk vloeien wanneer de mensheid de liefde lijkt kwijt te raken. De emoties worden voortgezet in de zonnige klanken van I Waited for You. Wachtend op die ene persoon die je leven verwarmd, weet Daniel opnieuw zijn gevoelige klanken te openbaren.
Like the wondering ghost for a harbor
Like the ground beneath the snow for springtime
Like the believer for something to believe in
Like the drifting castaway for shoreline
I waited for you
De blues laat zijn licht schijnen over My Rock Is Crumbling. De klanken van de gitaren werpen zich hierin op tegen het pianospel. Het heden en het verleden vinden hun weg in de kwetsbare stem van Daniel. Het orgel weet zich op te werpen in de harmonieuze klanken van Beyond Words. De sprakeloosheid van Norgren wordt ontwikkeld door het schitterende landschap dat voor hem opdoemt. De lichtstralen die door de ochtenddauw zichtbaar worden en de rust van het leven de mens laat omringen. De invloeden van Daniel’s muzikale vriend The Tallest Man On Earth vinden hun weg in de veranderde wereld van He Was Simply Made That Way. De orgelklanken zorgen voor de steentjes waaruit de samenleving bestaan en die simpelweg niet veranderd kunnen worden.
Op Softly Falling Snow daalt de koude oosterse storm op ons neer. De sneeuwvlokken die voor het raam langs zweven laten ons de warmte opzoeken in huis. Wanneer de winterse omstandigheden de donkere nacht doen oplichten vinden we elkaars gezelschap en groeien we dichter naar elkaar toe. Het orgel ontwikkeld de vlagen van beelden die door het nummer tot stand komen. De vriendschap van Everlasting Friend weet Daniel in een prachtig muzikaal landschap te omarmen. De landschappen waar we doorheen voeren brengen ons dichter bij elkaar en worden omringt door de warme klanken van Norgren’s stem. Beelden van de jeugdige dagen en alles wat we hebben meegemaakt doen de opkomende emoties ontspringen. In zijn slotnummer Your Love doet de muziek zich vermengen met het orgelspel dat zo van de hand van Neil Young zou kunnen komen. Het rustige ritme van de drums voeren ons door het aardse leven en de mensen wiens liefde ons omringen. In het sluitstuk van het album is de storm aan emoties gaan liggen en heeft Norgren in zijn persoonlijke klanken zijn plek in het leven gevonden.
It’s a strange world to live in, bitter and confusion.
I’m glad that I found you and your love.
Daniel Norgren weet zijn gevoelens op The Green Stone te uiten in de emotionele samenwerking tussen zijn kwetsbare stem en de wonderschone orgelklanken. Zijn persoonlijke gevoelens van het leven worden in zijn pure expressie tot grote hoogtes opgeworpen. De kracht van Daniel’s muziek ligt in zijn stemgeluid, waar een berg aan pijn, hoop en liefde in doordringt. The Green Stone vormt hiermee na Alabursy zijn tweede meesterwerkje van het jaar, waarin zijn muzikale en tekstuele kracht opnieuw het beste in hem naar boven halen.
4*
Afkomstig van Platendraaier.
De Zweedse muzikant Daniel Norgren verraste nog geen halfjaar geleden met het emotioneel beladen Alabursy. Beelden van het Zweedse landschap trokken daarin voorbij in zijn door de Americana beïnvloede muziek. Op zijn zesde album The Green Stone zoekt Daniel de weg naar de kern van zijn muziek. Opgenomen diep in de Zweedse bossen zijn het de persoonlijke verhalen van Daniel die zijn kwetsbaarheid tonen. Daarmee stapt hij af van het muzikale pad van zijn eerste albums, waar vooral de blues en rock het voortouw namen.
Met de opkomende storm in titeltrack The Green Stone bevinden we ons diep in de bossen. De donkere bomen omringen ons wanneer de eerste onweersklappen te horen zijn. De regen daalt neer en vind zijn weg door het dikke bladerdek. Wanneer de vogels in de vroege morgen hun ochtendgebed laten horen komen de orgelklanken van Are We Running Out of Love? binnenzetten. Het zachte gitaarspel is slechts een ondersteunde factor van de kwetsbare stem van Daniel. Het nummer gaat met zijn bedroevende klanken in op het spel van de liefde. Doordrenkt door zijn pijn uit het verleden wordt het wonderschone klankenspel tentoongespreid. Tranen die rijkelijk vloeien wanneer de mensheid de liefde lijkt kwijt te raken. De emoties worden voortgezet in de zonnige klanken van I Waited for You. Wachtend op die ene persoon die je leven verwarmd, weet Daniel opnieuw zijn gevoelige klanken te openbaren.
Like the wondering ghost for a harbor
Like the ground beneath the snow for springtime
Like the believer for something to believe in
Like the drifting castaway for shoreline
I waited for you
De blues laat zijn licht schijnen over My Rock Is Crumbling. De klanken van de gitaren werpen zich hierin op tegen het pianospel. Het heden en het verleden vinden hun weg in de kwetsbare stem van Daniel. Het orgel weet zich op te werpen in de harmonieuze klanken van Beyond Words. De sprakeloosheid van Norgren wordt ontwikkeld door het schitterende landschap dat voor hem opdoemt. De lichtstralen die door de ochtenddauw zichtbaar worden en de rust van het leven de mens laat omringen. De invloeden van Daniel’s muzikale vriend The Tallest Man On Earth vinden hun weg in de veranderde wereld van He Was Simply Made That Way. De orgelklanken zorgen voor de steentjes waaruit de samenleving bestaan en die simpelweg niet veranderd kunnen worden.
Op Softly Falling Snow daalt de koude oosterse storm op ons neer. De sneeuwvlokken die voor het raam langs zweven laten ons de warmte opzoeken in huis. Wanneer de winterse omstandigheden de donkere nacht doen oplichten vinden we elkaars gezelschap en groeien we dichter naar elkaar toe. Het orgel ontwikkeld de vlagen van beelden die door het nummer tot stand komen. De vriendschap van Everlasting Friend weet Daniel in een prachtig muzikaal landschap te omarmen. De landschappen waar we doorheen voeren brengen ons dichter bij elkaar en worden omringt door de warme klanken van Norgren’s stem. Beelden van de jeugdige dagen en alles wat we hebben meegemaakt doen de opkomende emoties ontspringen. In zijn slotnummer Your Love doet de muziek zich vermengen met het orgelspel dat zo van de hand van Neil Young zou kunnen komen. Het rustige ritme van de drums voeren ons door het aardse leven en de mensen wiens liefde ons omringen. In het sluitstuk van het album is de storm aan emoties gaan liggen en heeft Norgren in zijn persoonlijke klanken zijn plek in het leven gevonden.
It’s a strange world to live in, bitter and confusion.
I’m glad that I found you and your love.
Daniel Norgren weet zijn gevoelens op The Green Stone te uiten in de emotionele samenwerking tussen zijn kwetsbare stem en de wonderschone orgelklanken. Zijn persoonlijke gevoelens van het leven worden in zijn pure expressie tot grote hoogtes opgeworpen. De kracht van Daniel’s muziek ligt in zijn stemgeluid, waar een berg aan pijn, hoop en liefde in doordringt. The Green Stone vormt hiermee na Alabursy zijn tweede meesterwerkje van het jaar, waarin zijn muzikale en tekstuele kracht opnieuw het beste in hem naar boven halen.
4*
Afkomstig van Platendraaier.
Super goed stuk weer
0
geplaatst: 13 december 2015, 13:17 uur
De combi Alabursy/The Green Stone zal het goed doen op menig eindlijstje vermoed ik. In ieder geval bij mij. Twee parels van platen!
0
geplaatst: 15 januari 2016, 10:36 uur
Helaas gaat de ontwikkeling van Norgren wat mij betreft de foute kant op. Blues weg. Divers gebruik van zijn mooie stem weg. Gitaar soms vrijwel niet hoorbaar.
De term 'jankplaat' werd hierboven ergens gebruikt en ik moet helaas constateren dat ik die term soms van toepassing vind op deze plaat. Te minimalistisch en te eenvoudig voor mij deze week.
Ik zet 'Buck' nog even lekker op.... Moonshine.....
De term 'jankplaat' werd hierboven ergens gebruikt en ik moet helaas constateren dat ik die term soms van toepassing vind op deze plaat. Te minimalistisch en te eenvoudig voor mij deze week.
Ik zet 'Buck' nog even lekker op.... Moonshine.....
0
geplaatst: 27 april 2016, 20:01 uur
Zijn er mensen naar een optreden van Daniel geweest ? Zoja is het aan te raden?
0
geplaatst: 27 april 2016, 20:49 uur
Ik heb Daniel Norgren dit jaar voor het eerst zien optreden, op 3 februari in TivoliVredenburg, en was meteen verkocht! Het was een gevarieerd concert, met songs van deze plaat en van Alabursy, maar ook ouder, meer blues-georiënteerd werk. Ik adviseer om (net als ik) een kaartje te kopen voor zijn concert in Paradiso in oktober, Lambchop!
0
geplaatst: 27 april 2016, 21:24 uur
Renoir schreef:
Ik heb Daniel Norgren dit jaar voor het eerst zien optreden, op 3 februari in TivoliVredenburg, en was meteen verkocht! Het was een gevarieerd concert, met songs van deze plaat en van Alabursy, maar ook ouder, meer blues-georiënteerd werk. Ik adviseer om (net als ik) een kaartje te kopen voor zijn concert in Paradiso in oktober, Lambchop!
Ik heb Daniel Norgren dit jaar voor het eerst zien optreden, op 3 februari in TivoliVredenburg, en was meteen verkocht! Het was een gevarieerd concert, met songs van deze plaat en van Alabursy, maar ook ouder, meer blues-georiënteerd werk. Ik adviseer om (net als ik) een kaartje te kopen voor zijn concert in Paradiso in oktober, Lambchop!
Bedankt voor je berichtje, het is helder ik ga kaartjes kopen voor Paradiso.
0
geplaatst: 27 april 2016, 21:43 uur
Ik had ook een kaartje voor Tivoli, maar ben niet gegaan.. had een klein concert dipje toen.. jammer
0
geplaatst: 28 april 2016, 11:34 uur
Dit album beginnen beluisteren omdat Daniel Norgren op zaterdag 10 juli op het cactusfestival in Brugge staat. Eerste beluistering is alvast veel belovend...sfeervol, mooi, intens album waarin het net niet té donker wordt. Een quotering volgt...
0
geplaatst: 2 mei 2016, 20:07 uur
Ducoz schreef:
Ik had ook een kaartje voor Tivoli, maar ben niet gegaan.. had een klein concert dipje toen.. jammer
Ik had ook een kaartje voor Tivoli, maar ben niet gegaan.. had een klein concert dipje toen.. jammer
Zonde man.
0
geplaatst: 28 november 2018, 19:09 uur
Deze tegelijkertijd samen met Alabursy gekocht toen ze beiden verschenen en ook dit is weer een sterk staaltje van de man zijn kunnen. Alles klinkt zo enorm logisch en simpel en toch door de productie en de man zijn stem klinkt het nog steeds alsof het in een afgelegen berghut is opgenomen alhoewel dit keer iets voller dan zijn voorganger. Beide albums hebben de afgelopen jaren al de nodige draaibeurten gehad en ik raak ze maar niet beu. Voor mij horen ze qua opzet wat bij elkaar. Vraag me ondertussen wel af wanneer we van Daniël Norgren terug eens iets horen...
0
geplaatst: 5 oktober 2023, 17:08 uur
Prachtig album, in de stijl van de voorganger, in hetzelfde jaar uitgegeven. Ook van dat album is gebruik gemaakt bij de film 'the 8 mountains' net als ‘Alabursy’ en ook van dit album speelde hij wat nummers bij het laatste optreden in september in Nijmegen. Ergens noemde iemand in een recensie van de film de muziek van Daniel Norgren tussen Neil Young en Van Morrison inzitten. Gelukkig heeft Daniel een wat opgeruimder karakter, hoewel je dat niet hoort in zijn liedjes die toch zwaar van melancholie zijn. Maar o zo stijlvol en vol nuances.
Echt een ontdekking deze singer songwriter uit Zweden die zijn muziek vaak schrijft in een boshut ergens in de wildernis. Zeker het tweeluik Alabursby en dit album zijn van ongekende schoonheid.
Echt een ontdekking deze singer songwriter uit Zweden die zijn muziek vaak schrijft in een boshut ergens in de wildernis. Zeker het tweeluik Alabursby en dit album zijn van ongekende schoonheid.
* denotes required fields.
* denotes required fields.