Chris Isaak - First Comes the Night (2015)

chris isaak gaat op muziekgebied al zo'n 30 jaar mee...en hij maakt de ene mooie plaat na de ander.
al is de muziek natuurlijk niet vernieuwend...ook deze nieuwe cd is weer een lust voort oor!

Na 7 jaar een nieuwe Chris Isaak (geen cover of live album), de man met fluwelen stembanden.
Nu drie keer gedraaid wat deceptie, ik vind er niks aan. Muzak, waarin ik duidelijk kan horen dat hij praktisch alles een octaaf lager zingt. Kan hij de hogere regionen niet meer bereiken (wordt ook al 60) of komt dat door de rare imitaties van zingen (Elvis /Orbison of Jerry Lee Lewis) Denk dat dit ontstaan is na de vorige CD (en tour) Beyond the Sun.

Muziek is voor mij te gepolijst en helemaal vol gespeeld (dicht geproduceerd) Misschien komt het nog maar voorlopig word ik hier niet warm van.

Ik vind het een zeer mooie en rustige plaat , ik hoor er veel Elvis en Roy Orbison in , niet zijn allerbeste maar wel een hele goeie plaat en dat kan je van 80 % wat tegenwoordig uitkomt niet meer zeggen ....

Degelijke en erg aangename plaat van Chris Isaak.Weliswaar niet meer van het niveau van Silvertone of Forever blue maar voor mij mag ie zo nog jaren doorgaan.

Gaat het zo slecht met Chris dat hij zijn hoezen op zijn eigen pc-tje in elkaar knutselt tegenwoordig?
Het geeft wel de creativiteit van de plaat goed weer; komt niet in de buurt bij zijn albums van '87-'98.

Beoordeel een boek (of plaat) nooit op zijn omslag zou ik zeggen, ik kan talloze albumhoezen bedenken die er niet uitzien maar waarvan de muziek geweldig is. Ben het wel met de schrijver hierboven eens dat man's muziek zeker niet zo sterk is als zijn werk tot aan midden jaren 90'.
Desalniettemin bevat dit plaatje wel degelijk enkele prima nummers, Reverie is een prachtsong, het wat mysterieuze' Kiss Me Like a Stranger gaat er ook goed in. Dry Your Eyes en Insects zijn degelijke songs en het gitaarwerk in Baby What You Want Me To Do is fijn. Isaak is echter een beetje tot de 'oldies' gaan behoren, man's platen zijn nog degelijker geworden. Het feit dat Chris wat minder zijn kopstem gebruikt en zelden nog echt de hoogte in gaat kan ik echter alleen maar waarderen. De tijden van Silvertone of Forever Blue komen niet meer terug en het is goed zo. Elk plaatje hoor ik met een glimlach aan, mede omdat Isaak het werk en nalatenschap van Orbinson en Presley op ambachtelijke en degelijke wijze voortzet.

Als ik op de hoes had gestemd dan was mijn cijfer nog lager geweest.
De plaat vind ik echt totaal niet spannend, terwijl zijn jaren 90 albums altijd wel wat varieerden in uptempo, zwoel, retro en dreigend. Hoewel ik zonder vooroordelen hoopvol ben gaan luisteren, geeft het totaalpakket (want dat is het bij een plaat gewoon) toch het gevoel dat het creatieve vuur weg was. Dit lijkt op zo'n weggeef cd die naast de kassa ligt. Sorry dat ik zo hard ben in mijn oordeel. Met het steeds dunner wordende aantal artiesten van de vorige eeuw is het gewoon jammer dat iemand die nog wel actief is en de potentie wel heeft, hier niks boeiends brengt. In mijn ogen dan..

Geeft niet hoor, ieder zijn smaak en het is ook geen plaat die ik vaak draai, echter in mijn beleving - hoewel beter dan dit vehikel - staan de platen Silvertone en Heart Shaped World ook niet vol van spanning en broeierige songs. Man's stem en muzikale signatuur echoën veel Orbinson en Presley dus van enig groots avontuur is nooit echt sprake geweest. Desalniettemin bevatten zijn eerste platen nog wel wat jeugdige bravoure. Ik zie dat ik trouwens 3,5 ster heb gegeven en dat moesten er 3 zijn, dus al met al net aan de goede kant van de streep.