Laura Pausini - Simili (2015)

Verbazingwekkend dat er nog geen andere berichten en/of recensies staan voor een album dat al op 6 november is uitgekomen. Toch schrijnend voor een artiest van dit niveau, temeer daar ze in de jaren '90 zeer populair was in Nederland. Denk daarbij aan hits als "La Solitudine" (ook een no. 1 hit in Paul de Leeuw's versie "Ik wil niet dat je liegt") en Strani Amori," om er een paar te noemen. En na een pauze van bijna 5 jaar (haar vorige album "Inedito" kwam uit in 2011, terwijl ze ondertussen ook moeder van een dochtertje werd) is ze weer helemaal terug.
En hoe! "Simili" is een prachtig album geworden. Allereerst moet ik vermelden, dat ik geen Italiaans spreek en/of versta, behoudens een enkel woordje waarvan iedereen de betekenis begrijpt). Maar muziek is een universele taal, en dat gaat al helemaal op als het zulke mooie nummers oplevert als op deze plaat staan. Er staan naar mijn bescheiden mening gewoon geen zwakke nummers op. Maar enkele van mijn favorieten zijn toch wel "Lato Destro Del Cuore," de power ballad "Il Nostro Amore Quotidiano," "Simili" (een typisch Pausini-liedje, maar daarom niet minder mooi), "200 Note" en toch ook wel het krachtige "Per La Musica."
Eigenlijk is alleen "Lo C'ero" een beetje een vreemde eend in de bijt. Het wijkt zo sterk af van de rest van het album, en wat je van Laura gewend bent, want het is een echte dancefloor anthem. Maar na een paar keer beluisteren had ze me ook "om" met dit lied. En dan moet ik ook de dance-invloeden in “Innamorata” (met zelfs een klein stukje Laura-rap) vermelden, want die zullen misschien ook de wenkbrauwen doen fronsen bij reguliere Pausini-fans. Maar ik vond ook deze tracks leuk, waardoor ik zonder aarzeling dit album de volle vijf sterren toe wil kennen.
NB: Leuk extraatje bij de Deluxe Edition is de DVD, met daarop een track-by-track documentaire.waarin ze uitleg geeft bij de nummers die op het nieuwe album staan.