Elly & Rikkert - Al Je Haren Zijn Geteld (1977)

Eigenlijk hetzelfde verhaal als bij de vorige plaat "Levend Water", het werd wel erg zoetsappig en weinig verrassend. Geen teksten die nog iets bij je ophaalden, maar nog niet zo matig als later. Net een 3.

Paar decennia geleden alweer dat deze plaat thuis gedraaid werd. Inderdaad aardig zoetsappig. Dat geldt niet voor het krachtige, sprankelende nummer "'t Beloofde Land" dat (muzikaal gezien dan) ook nu nog steeds prettig wegluistert.

"Hoe vertel je iemand dat je gek geworden bent? Dat je moet verliezen om te vinden en te sterven om te leven? Dat je geloof niet hoeft op te brengen, maar het kado krijgt? Natuurlijk hebben we fouten gemaakt in onze ijver, maar het liedje “Voor een vriend” is een pure uitnodiging: de deur is open'.
Dit zeggen Elly en Rikkert achteraf over dit album. Wel eerlijk. Dat vind ik dan weer mooi.
En er is meer wat me bevalt, zeker als ik het vergelijk met 'Levend Water'. De productie heeft het duo zelf opgepakt, samen met Wil de Meijer. Dat klinkt veel beter dan de productie van Hans Hollestelle bij 'levend water' De folkinstrumenten zijn weer terug. Een mooie uitklaphoes met teksten en tekeningetjes. Toch weer een beetje hippie gevoel.
En niet meer die absurd overtuigende teksten, maar hier en daar weer wat mystiek, tot op zekere hoogte.
'Al je haren zijn geteld is' een leuke meezinger, maar 'water wordt wijn' heeft weer dat mooie gevoel uit begin jaren 70. Zeker muzikaal gezien, maar ook tekstueel niet slecht. Natuurlijk blijft het evangelisch sausje duidelijk aanwezig, maar het ligt er minder duimendik bovenop. Er is meer ruimte, meer lucht zowel qua tekst als muziek. Het dogmatische evangelische blijft overheersend, maar het wordt je minder door de strot geduwd. Ik denk dat 'de weg, de waarheid en 't leven' een mooie samenvatting is van het proces van Elly en Rikkert. Jaren gezocht naar de waarheid, dikke boeken gelezen, rond gezworven, maar uiteindelijk de waarheid, het leven , de liefde niet gevonden. Tot ze natuurlijk Jezus 'ontmoetten'.
Toch blijf ik dit album nog wel te 'pruimen'. Er is met liefde aan gewerkt en net zoals Elly en Rikkert zelf zeiden : hoe vertel je iemand dat je gek bent geworden ? Want dat was wat veel fans vonden.
Elly en Rikkert werden de sterren van het evangelische wereldje. Ze maakten ook kinderplaten en hun songs namen op christelijke scholen de eigenlijk veel betere liedjes van Hanna 't Lam (Alles wordt nieuw) over. Want de songs van Elly en Rikkert waren veel hipper en zongen lekker weg. Tekstueel vond ik het wel vaak mager en erg dogmatisch.
Optredens waren vaak letterlijk dubbel: 's middags kinderconcert, 's avonds voor volwassenen. Opvallend is dat ze wel contact bleven houden met hun oude vrienden zoals Dimitri van Toren en Boudewijn de Groot. Ik denk dat het ook door de eerlijkheid en oprechtheid, kwam die bleef.
Ik ga van 3 sterren naar 3,5 , wel met wat moeite, maar vooral dat ze toch weer iets van hun verleden naar boven haalden, hoe minimaal dan ook. Maar vooral de sfeer van het album is niet verkeerd.
Ik weet niet of ik het volgende album nog aan durf om te recenseren, want op een gegeven moment werd het kwalitatief wel erg twijfelachtig.

Net als Teacher heb ik wel wel een bepaalde fascinatie voor het voormalige hippieduo.
Als kind hoorde ik, net als vele leeftijdgenoten, de Kauwgomballenboom op de lagere school.
Pas later hoorde ik Meester Prikkebeen van Boudewijn de Groot en begreep ik de associatie met Elly & Rikkert en ontdekte hun uitgebreide hippiefolk oeuvre. In 2006 bracht de VPRO met Andere Tijden een inkijk in de (hippie)wereld van E&R, een aanrader!
Jammer dat ze in 1975 een andere weg ingingen.