AFI - Decemberunderground (2006)

Bah, zoveel minder dan dat ik ervan verwacht had, kvond sing the sorrow nog wel ok, dat was nog punk maar wat is dit nou weer? ik vind het maar matig, helemaal voor AFI

2,5*

Vintage geeft mijn gevoel ook goed weer. Toen ik het album luisterde met 'Black Sails' en 'Art of Drowning' in het achterhoofd was ik zwaar ontgoocheld. Als je die gedachten even uitschakelt en met een pop-insteek naar de cd luistert kom je er achter dat deze plaat zeer hoog boven het niveau van een gemiddelde hedendaagse poprelease uitstijgt. Je krijgt hier geen punkrock meer, maar alternatieve rock/gothic met een jaren '80 new wave sausje. En wonder boven wonder begin ik het steeds meer te waarderen. De nummers steken goed in elkaar, klinken krachtig en Davey's zangstem is echt uitstekend. Minpunt is de moderne 'krijs'stem die hij af en toe gebruikt (die momenteel zo populair is bij de minder goede emobands), hij had beter z'n oude schreeuw kunnen gebruiken. 'The Interview' vind ik zelf de mooiste song, vooral dankzij de sublieme zanglijntjes tussendoor en het gevoelige einde. Bij 'The Missing Frame' moet ik op de 1 of andere manier aan Placebo denken, maar ook deze song is erg fijn om naar te luisteren.

Na de eerste schrik nu toch 3,5* voor deze cd, en wellicht zit er nog wel wat meer in. Zelf ga ik nog even op zoek naar de UK-versie, want die bezat ook het sublieme Rabbits Are Roadkill, die vorig jaar als single op het net is gereleased.

Oude fans van afi moeten dit album toch een eerlijke kans geven en niet meteen afdoen met de termen 'dit is geen punk meer' en 'afi was ooit zo gaaf maar nu is het commerciele ruk'. Ook commercieel getinte cd's kunnen goed zijn, daar is dit album wel een voorbeeld van. Luister er met een open mind naar en laat je verrassen!

2*
Waarom?
De zang is standaard. Hoewel die wel foutloos is heeft dat er vooral mee te maken dat de zanger het niet echt moeilijk voor hemzelf heeft gemaakt wat uitloopt in voorspelbare monotome prut.
De teksten zijn wat we in de jaren zijn gaan verwachten van emo-poprock (oh nee, die zijn juist anti pop MAAK DAN GEEN POPROCK!) dus daar kan ik weinig meerwaarde aan hechten.
De muziek zelf is net als de zang. Foutloos op zich, maar zeer standaard en het lijkt weer alsof ze het zo makkelijk mogelijk voor zichzelf hebben gemaakt. Nu vind ik dat niet eens erg als de muziek me aanspreekt, maar dat doet deze muziek mij niet...
En tot slot, moet ik zeggen, dat de clip van miss murder met die nicht die met zijn bomlelijke hoofd voor de spiegel zit zo lachwekkend, dat ik ze niet echt serieus kan benaderen . Damn wat ziet die dude eruit. Hou zelf van metal, maar ben nooit echt in voor dat soort maskerades.
In tegenstelling tot de vorige post zeg ik: luister deze cd minder open-minded, maar eerder terwijl je een flinke trip hebt .

de vorige, sing the sorrow, vond ik een geweldige plaat! zweefde wat tussen genres en was, naar mijn mening, tenminste niet van die platvloerse emopoppunk zooi zoals je er tegenwoordig tientallen per dag door je trot geramd krijgt! voor deze heb ik dus hoge verwachtingen, maar na wat op internet gesurft te hebbe en enkele songs gehoord te hebben, begin ik sterke twijfels te krijge!nu is in zen geheel luistere, maar waar isdat epische afi naar toe? klinkt allemaal veel te strak geproducte popmuziek? en dan dat irritante gebleir ertss??maarja zien wel het geheel, cijfervolgt!
mvg

Haalt het zeker niet bij Sing the Sorrow, maar bevat nog wel veel sound van dat album. Gewoon een lekker album. Voorlopig cijfer: 3,5*

ik heb deze band gezien op de mtv-movie-awards en wat was me dat , creeps zeg maar en wat die gitarist gedaan heeft met zijn haar , die zanger ook hoor maar kom, ik dacht luister gewoon effe naar hun muziek
en dat deed ik , dat nummer miss murder heeft wel opvallend veel overeenkomsten met het nummer holiday van green day , heeft iemand dat al gemerkt ?

ik vind dat niet hoor, hoe kom jij bij die vergelijking?

Ik heb van dit album één nummer wat ik het luisteren waard vind, voor de verre rest mag het album de prullenbak in.

1,0

best vermakelijk, niet bijzonder
2,5*

Ik heb erg veel waardering voor het feit dat AFI verschillende muziek stijlen wil spelen. Helaas spreekt deze muziekstijl mij betrekkelijk weinig aan, beetje "emocore" achtig.
3*, omdat er toch wel een paar goeie nummers op staan. *Kill Caustic anyone?*

Ik vind em stiekem toch wel leuk

Hij is zeker niet barslecht, maar de vorige albums waren stukken beter...
*3.5

Ik vind het egt een goed album. Het is juist leuk dat ze totaal iets nieuws proberen.. (voor hun doen dan).. 4*

Hij heeft een lok blond er doorheen, kon je dat niet zien dan? Ik vind het wel cooler dan zijn oude kapsels...

Voor mij is dit ook hun beste album. Net één tikkeltje beter en constanter dan de andere platen. Ik probeer niet zoveel te leten op hun imago meer op de muziek. Kiss And Control is mijn favoriete nummer.

Stiekem had ik hier meer van verwacht, maar helaas komt deze anders zo catchy punkband hier erg gezapig en vaak heel flauw voor de dag. Echte punkrock is het niet meer op Decemberunderground. Zoals het hierboven (of hierbeneden) al gesteld wordt, zit er een nogal new wave'rig gevoel bij, neemt de gothic thematiek het nog meer over dan voorheen en kan dit met momenten zeer goed mee met de grote "emo"-hype van die tijd. Leuke vernieuwing, al pakt het hier dus maar flets uit.

Er zijn echter drie grote uitschieters. Het bijna afgezaagde Miss Murder knalt er nog steeds fijn door en Kiss And Control blijft ook goed hangen. De hoofdprijs gaat dan weer naar Love Like Winter. Mijn hemel, wat een simpele track die gewoon récht in de roos gaat. Briljante melodie. Het staat hier intussen al een uur op repeat te spelen. Schitterend! Als geheel gaat Decemberunderground de mist in, maar door de drie bovengenoemde tracks voelt mijn huidige score als iets te laag aan.

Volgens de recensie in Oor destijds een meesterwerk. Maar met dat uitgangspunt een behoorlijke tegenvaller.

Soms staan er dingen in mijn rek , waarvan ik denk hoe is dit er in vredesnaam gekomen ?. Dit is er zo een. Waarschijnlijk een kringloopaankoop geweest . En dan ook nog 1 die bitter weinig indruk heeft gemaakt. Na herbeluistering snap ik waarom en begrijp ik de aanschaf of het houden van dit product nog minder. Dit is wel heel erg buiten mijn luistergebied. Ik heb het twee keer geprobeerd dit weekend. Nietszeggende muziek ,waar ik wat Green Day, The Offspring en Sum 41 in hoor , maar dan mis ik de humor die hun wel hebben in de muziek. Matig en dan ben ik nog mild in mijn oordeel. 2 sterren en terug in het stofrek.