Het producersduo Soulsavers is de laatste maanden weer flink op dreef, zo verscheen in oktober nog het tweede album Angels & Ghosts binnen het samenwerkingsverband met Dave Gahan en is Kubrick de opvolger van het laatste soloalbum Broken uit 2009. Het duo, bestaande uit Rich Machin en Ian Glover, heeft voor het album inspiratie opgedaan uit het werk van de legendarische filmmaker Stanley Kubrick. Rich Machin raakte onder de indruk van het indrukwekkende filmwerk, de krachtige personages en het oog voor detail van Kubrick. Deze keer is het niet het vocale werk van Mark Lanegan of Dave Gahan waar het creatieve brein mee aan het werk gaat, maar een volledig instrumentaal muzielstuk, waarbinnen de personages uit de films van Kubrick tot leven komen. Met de focus op de details gelegd, kenmerkend voor de stijl van Stanley, pakt het duo de gemoedstoestanden van de verschillende personen beet in uiteenlopende muzikale lagen.
Het album opent met de klanken van strijkers en de onderhuidse spanningen van DeLarge (Alex) van A Clockwork Orange. De antiheld, die in zijn gewelddadigheid de randen van de maatschappij opzoekt, lijkt hier in alle rust aan de oppervlakte te blijven. De systemen die hem proberen te rehabiliteren roepen opzwepende klanken van drums en piano op. Alex lijkt hier meer tot leven te komen in zijn interesse binnen de klassieke muziek van “Ludwig Van”. De rust wordt behouden wanneer Johnny Clay uit The Killing zijn criminele brein laat werken. Waar de strijkers en pianoklanken zich vermengen met de blazers ontstaan de benarde situaties waarin Clay zich bevindt en wordt er naar de spannende filmfinale toegewerkt. Torrance richt zich op een ander ingenieus filmpersonage van Kubrick, namelijk Jack Torrance uit de horrorklassieker The Shining. De door drank en drugs gedreven persoon weet zich in de klanken van de strijkers en piano te bevinden in het Overlook Hotel. De koude winter die neerdaalt doet niet alleen zijn zintuigen openen, maar maakt hem ook tot de ontwrichte persoon die totaal van de wereld lijkt in de fameuze Here’s Johnny scene. Zo ver als de film reikt komt het echter niet in de muzikaliteit van Soulsavers. Het is vooral de opbouwende spanning van de onderliggende bas die enig besef geeft met welk personage we hier te maken hebben.
Dax weet zowel in de muzikale sferen als in de ontwikkelingen van de gemoedstoestand van het personage een omslag teweeg te brengen. De akoestische klanken van de gitaar en de ondersteunende bas en orgel brengen de kolonel in de overpeinzingen van zijn Paths of Glory. De man die de regie had over een groep soldaten tijdens de eerste wereldoorlog wordt in de hevige strijd van het slagveld neergezet. De marcherende drums voeren zich naar de slachtoffers en de pijn en bloedvergieten worden op treurige wijze door de emotionele klanken van de strijkers en piano neergezet. Het personage James T. “Joker” Davis uit Full Metal Jacket komt tot leven in het groeinde klankenpalet van het nummer. De gitaren, strijkers en bellen voeren het ritme op zoals de post-rock grootmeesters van Godspeed You! Black Emperor. De elektrische gitaar voert de ontwikkelingen van Joker vanaf zijn intrede in het leger aan tot in zijn missie als oorlogscorrespondent. De ruimtevaart doet zijn intrede in Discovery’s computersysteem Hal. In de klanken van de violen en cello’s ontwikkeld Hal zich van dienend systeem tot een geheel opzichzelfstaand personage. De donkere kracht van het buitenaardse systeem en Hal’s gedachteontwikkeling weet zich prachtig vast te leggen in het trage ritme van de drums en fluweelzachte pianoklanken. Het epische meesterwerk 2001: A Space Odyssey met zijn magische special effecten kent zijn macht in de het klankrijke nummer.
Lionel Mandrake weet de politieke satire van Dr. Strangelove nieuw leven in te blazen. Het pianospel weet zich boven de onderlaag van het gitaarspel op te bouwen in de oplopende spanningen tussen de USSR en de VS. De blazerssectie voert de acteur Peter Sellers de hoogte in, al blijft de doorgedraaide kolonel Ripper ver weg. Het slotnummer Ziegler sluit zich aan bij de laatste film van Kubrick, Eyes Wide Shut uit 1999. De erotische spanningen uit het verhaal blijven uit in het korte nummer, maar de treurige ontwikkeling komt tot leven in de klanken van de strijkers. Tweeënhalve minuut is echter te kort om het personage in het verhaal tot leven te laten komen.
Soulsavers weet op Kubrick, door het ontbreken van de vocalen, de diepgang van hun muzikale lagen bloot te leggen. De aangrijpende klanken die gevormd worden door de weelderige strijkers, onstuimige blazers, bedroevende pianoklanken en ontwrichte gitaren tonen niet alleen de wonderlijke composities van het duo, maar sluiten zich ook ten dele aan bij de personages die centraal staan op het album. Oog voor detail, zoals bij Stanley Kubrick zelf, is er zeker, al worden de ontwikkelingen van de personen uit de films niet in elk nummer volledig neergezet. De wonderlijke filmwereld van Stanley Kubrick mag dan verleden tijd zijn, Soulsavers weet de gemoedstoestanden van de personages nog één keer nieuw leven in te blazen.
3,5*
Afkomstig van
Platendraaier.
Hoogtepunten: Joker, Hal en Mandrake.