Jelka van Houten - Hard Place for a Dreamer (2015)

Van Nashville tot Vinkeveen, overal schreef Jelka van Houten (zus van Carice) de nummers voor haar eerste album Hard Place For A Drummer. Dat deed ze onder andere samen met de Amerikaanse singer-songwriter Kim Richey. De cd nam ze gedeeltelijk op in de iconische Sun Studio in Memphis, die tegenwoordig voornamelijk als museum dienst doet. 
Hard Place For A Dreamer is een puur countryalbum geworden, maar dan moet u wel denken aan de hedendaagse country, zoals deze wordt gemaakt in Nashville. Dit smaakvolle album zou absoluut niet misstaan in de jaarlijkse countryreleases in de States en ingeval hier sprake was geweest van een nieuwe Amerikaanse countryzangeres zou Jelka’s album wellicht de locale hitparade zijn binnengestormd. Jawel, u leest het goed, onze Jelka kan heel goed zingen en haar stem is geknipt voor het genre, met als het functioneel is (dus zeker niet overheersend) ook een karakteristieke ‘countrysnik’ in de stem! Zou Ilse DeLange nu eindelijk serieus concurrentie kunnen ondervinden? Welnu, daarvoor wijkt dit album weer net iets teveel af van hetgeen The Common Linnets uit hun muzikale koker toveren, maar toch……wanneer Jelka van Houten haar pijlen in de toekomst vaker gaat richten op dit genre zou het zo maar kunnen.
Ook bij de release van Jelka’s debuutalbum stel ik tot mijn genoegen vast dat in het – met blauwe kleur en witte wolkjes fraai vormgegeven digipack – zich een dun boekje bevindt met alle songteksten. Dat is met name prettig, omdat Jelka van Houten alle nummers zelf schreef, maar daarover straks meer.
Tot dusver kende ik Jelka alleen als actrice (shame on me) en het was dus voor mij een verrassing toen ik door haar promotiebureau werd benaderd voor het schrijven van een recensie over haar debuutalbum. Uit Jelka’s bio blijkt echter dat zij vanaf haar veertiende al begon op te treden met de meest uiteenlopende bandjes. Van ska tot rock, alles zong ze. Als klein kind zong ze al mee met de platen uit haar vaders platencollectie, en uit die prille tijd stamt feitelijk haar liefde voor de Americana die zich nu openbaart met haar debuutalbum. Volgers/fans van Jelka van Houten waren overigens goed op de hoogte van haar vocale kwaliteiten, mede vanwege haar hoofdrol in de musical Turks Fruit. Voor die sublieme hoofdrol werd zij beloond met een Johnny Kraaijkamp Musical Award.
Zoals gezegd is Hard Place For A Dreamer een smaakvol album geworden met twaalf, goed in het gehoor liggende, songs die iedere countryliefhebber zullen aanspreken. Jelka heeft alle songs zelf geschreven, sommigen zelf al zo’n tien jaar geleden en we mogen haar met de release van haar debuut dan ook verwelkomen in het zo langzamerhand rijkelijk bedeelde gilde van de vaderlandse singer-songwriters. Haar tekstuele inbreng geeft Hard Place For A Dreamer een extra dimensie die – in combinatie met de voortreffelijke begeleiding van een keur aan Amerikaanse en Nederlandse sessiemuzikanten - dit countryalbum heel ver boven het maaiveld van de onderhand dagelijkse countryreleases doet uitsteken. Het is al geruime tijd geleden dat Jelka schoorvoetend begon met het zelf schrijven van nummers. Niettemin is zij naar eigen zeggen blij dat het proces tot haar debuutalbum wat langer duurde dan zij oorspronkelijk heeft gedacht. ‘In het begin kon het mij niet snel genoeg gaan, maar gaandeweg merkte ik dat het schrijven een belangrijke, bijna therapeutische functie voor mij kreeg. Ik groeide erin tot een punt waar ik bijna niet meer kon stoppen. Ik wilde dat het ergens over ging, dat het oprecht was’.
Hard Place For A Dreamer bewijst dat Jelka van Houten hierin glansrijk is geslaagd!
 
De release van het album is op 30 oktober a.s. en op maandag 26 oktober vindt in de Melkweg, Amsterdam, de albumpresentatie plaats.

In de 2e regel van mijn recensie is een storende fout geslopen: de albumtitel moet zijn: Hard Place For A Dreamer (dus niet Drummer)

Heel goed (wie Jackie heeft gezien, wist dat al). De zus van de Red Woman heeft een prachtige stem.

Las in het AD dat zij een Americana album had opgenomen en ben direct even op onderzoek uitgegaan. Van wat ik gehoord heb heeft ze inderdaad een hele mooie warme stem. Ben erg benieuwd naar het hele album.

Over dit album is een lovende recensie op Altcountry Jelka van Houten « ALTCOUNTRY.NL

Toen ik vorige week het interview met Jelka van Houten in het AD las en waarin ze vertelde een Americana album te hebben opgenomen dacht ik: ja, ja het zal wel. Maar ze vertelde ook dat ze over sommige songs wel bijna 10 jaar had gedaan en speciaal voor het album in Nashville had gebivakkeerd. Dat geeft wel aan dat het niet zo maar een of ander tussendoortje tijdens het acteren is geweest. Ik besloot de nummers die ik op dat moment op Spotify kon vinden eens te beluisteren. 3 oudere nummers en 1 nummer van het nieuwe album. Daar raakte ik dusdanig van onder de indruk dat ik zeker wist dat ik haar hele album wilde horen. Dat heb ik van het weekend meerdere malen gedaan en ik ben werkelijk het stomheid geslagen.

Jelka van Houten beschikt ten eerste over een fantastisch mooie warme stem. Alleen daardoor kun je dit album al wel 10 keer achtereen draaien. De nummers gaan allemaal ergens over en de instrumentale omlijsting is nagenoeg perfect. Geen enkel nummer valt tegen. Sterker, op het laatst lijkt ze er nog een tandje bovenop te doen waardoor je met recht baalt dat het alweer afgelopen is. Dit is echt een perfecte samensmelting van Amerikaanse en Hollandse roots. Moeilijk te omschrijven hoe ik dat dan precies hoor, maar zo voel ik dat.

Eerst ajax013 en nu jij ook. Jullie enthousiasme werkt aanstekelijk. Hier ga ik achter aan.

Luister dan ook gelijk eens naar Pearls van Katie Kuffel, een zeer eigenzinnige singer-songwriter.

toch wel een ietwat verrassend album, dat bedoel ik dan in kwalitatieve zin. Ik vind Jelka altijd wel grappig (Jeuk!) maar dat ze ook nog een sterk Country/Americana kon maken had ik niet verwacht. De hoes ziet er op zich wel prima uit maar vind ik niet echt passen bij de muziek. Het hoeft natuurlijk niet Jelka met een cowboyhoed en strootje in haar mond te zijn maar toch...

Opvallend dat ik met mijn keurige 3,5 op dit moment het laagste cijfer heb gegeven

Goh wat een prettig album!! Kwam het vandaag toevallig tegen op Spotify. Ik ben altijd wel in voor country (mits door een vrouwenstem gezongen) en dit is een album zonder te veel poespas of enorme uithalen, waardoor het prettig, gemakkelijk en gemoedelijk klinkt. De nummers duren niet te lang en het album heeft met 37 minuten een prettige duur. Lekker hoor! Deze ga ik zeker vaker opzetten!

Het was niet zo verwonderlijk dat actrice Jelka van Houten (zus van Carice), ooit een Americanaplaat zou gaan maken. Haar Brits/Nederlandse vader Theodore van Houten is naast schrijver ook musicoloog. Haar vaders afkomst verklaart waarschijnlijk ook haar uitstekende Engels. Bovendien woonde Jelka een tijdje voor het opnemen van de cd in Memphis, Nashville, New Mexico en Manchester.

Ze zingt overigens al heel lang, sinds haar veertiende, voornamelijk in musicals. Toch duurde het heel lang voordat een debuut verscheen. Naast een man en twee kinderen heeft ze natuurlijk ook nog haar carrière als toneel- en filmspeelster. Toch is zingen voor haar het hoogst haalbare. “Leven van mijn muziek is mijn ultieme natte droom”, zoals ze onlangs vertelde in een interview met het AD.

Na het veelvuldig beluisteren van Hard place for a dreamer kan ik niet anders dan constateren dat die droom me zeker niet onmogelijk lijkt. Jelka is een uitstekende zangeres, maar beschikt daarnaast over een buitengewoon prachtige, warme stem. Vijf jaar besteedde ze aan haar debuut en dat is aan alles te horen. Naast een uitgekiende productie weten haar zelf geschreven liedjes te overtuigen.

Veelal in het country idioom. De meesten van haar liedjes hebben een ijzersterke melodie en/of refrein. Een van die liedjes is I Couldn’t Care Less, wat werkelijk niet uit je hoofd te branden is, nadat je het gehoord hebt. Maar er staan ook prachtig ingetogen liedjes op als Give Me An Isle. Of draait ze haar niet om voor een schitterende pianoballade als All In Time. Persoonlijk vind ik haar stem in dit nummer het beste tot zijn recht komen.

Het album werd opgenomen in de legendarische Sun studio in Memphis en afgemaakt in de studio van Frans Hendriks in Limmen. Overigens is het geen pruik die ze draagt op de hoes, maar is het gewoon haar eigen haar. Hard Place For A Dreamer is een zeer overtuigend debuut. Jelka’s toekomst als professioneel muzikant lijkt me absoluut gewaarborgd.

Uitleg van de voorwerpen op de hoes:
Hamer: “Ik heb art direction op de Filmcademie gestudeerd. Daarna heb ik een tijd gewerkt als setdresser en decorbouwer. Ik ben echt een klusser.”

Boek: “De Bruiloft Der Zeven Zigeuners van A. den Doolaard las mijn moeder toen ze zwanger van mij was. Elk hoofdstuk van die roman gaat over een andere vrouw en een van hen heet Jelka. Die naam betekent denneboom, vandaar dat ik er eentje heb gestempeld voor op de binnenkant van de hoes.”

Veertje: “Dat heb ik drie jaar geleden gekregen van een oud Indianenvrouwtje toen ik met mijn familie in New Mexico zat voor de opnamen van de film Jackie. Een fijne tijd was dat. Het liedje Time Fies gaat over iemand die ik daar heb ontmoet.”

Oost-Indische kers: “Die zit in At The Roudhouse, een liedje over Jan Wolkers. Die man is heel belangrijk voor mij geweest. Ik heb hem leren kennen doordat ik meespeelde in de musical Turks Fruit. Bij onze eerste ontmoeting gaf ik hem een zakje zaden van de Indische kers. Later zei hij tegen mij: ‘Dat ik ooit van een vrouw zaad heb mogen ontvangen, vind ik toch wel wonderlijk.’”

Breiwerkje: “Dat staat voor de kneuterige kant van mij.”

8mm-camera: “In plaats van foto’s maak ik om de zoveel tijd korte filmopnames, die ik monteer tot een jaaroverzicht van een minuut of zes. Als ik zo’n filmpje dan later nog eens op de muur bekijk, denk ik bij mezelf: ja, zo was het toen wel ongeveer.”

Pillendoosje, pleister, verbandgaas etc.: “Of ik ben ziek of ik heb weer eens een ongelukje gehad, ik mankeer altijd wel iets. Dat is gewoon met mij verweven.”

Prijsstickertje: “Oh ja, dat oude stickertje met die rode vilstiftstreep door de prijs staat voor de vrees dat mijn plaat in de uitverkoop zal belanden.”