Renaud - Tournée d'Enfer (2003)

Met Renaud Séchan's stem zal het, na zijn zware alcoholproblemen,en ondanks zijn glorieuze comeback, wel nooit helemaal goed meer komen. En op deze live-registratie wordt dat soms pijnlijk duidelijk: hij is een pak beperkter geworden dan vroeger, en hoog kan hij al helemaal niet meer. Vals zingen doet ie soms nog wel... helaas.

En toch heeft dit album ook heel veel charmes, want verder merk je toch wel een groot herstel op. Hij zal dan wel nooit meer klinken als voor zijn verslaving, maar het is toch al weer veel genietbaarder als destijds die eerste "comeback tour", nà de verslaving "un Piano, une guiare et Renaud". Ik herinner me nog als gisteren toen iedereen elkaar aan zat te kijken in het Paleis Voor Schone Kunsten (PSK, nu BOZAR - Brussel), zo van.. "ai ai ai"....
Toen was het o zo pijnlijk om een idool daar zo te zien sterven op het podium en zijn eigen nummers te verkl...

Maar goed. Dat was toen, dit is anno 2003. De tour van "Boucan d'Enfer", genaamd "Tournée d'Enfer". Een live-plaat zoals vanouds bij Renaud, vol sfeer en warmte, ook dankzij zijn immer trouwe fans...
Het zingen valt dus soms nogal tegen, maar meestal gelukkig gaat het wel.. alleen bij de ballads heeft ie dus duidelijk moeite met hogere noten en toon houden. Maar op dat eerste heeft de man iets gevonden: laat het publiek wat helpen

De setlist is, behalve de (dan) recente nummers dan, niet echt verrassend en comform met de vroegere shows, in die zin: alle publieksfavorieten zijn wel op het appél: "Manu", "Marche à l'Ombre", Dans Mon HLM", "Laisse Beton", "Morgane de Toi" en zelfs het stokoude "Germaine" duikt weer op...

De band van Renaud anno 2007 omvat oudgediende Jean-Pierre Bucolo (chef d'orchestre et guitares) en samen met een hele resem muzikanten zorgen ze voor een prima live sound....

En Renaud, die is duidelijk wel opgelucht dat een bepaalde periode voorbij is, en welliswaar met beperkingen, hij stààt er weer. Het levert een fijne live-plaat op met enkel dus schoonheidsfoutjes in sommige ballads ... Maar de rockers en andere uptempo nummers staan weerom als een huis...

In 2002 wisten we dat Renaud, niet langer de Mister Renard was, maar Docteur Renaud, en dus terug was, genezen en vol goede voornemens. Deze live-registratie bevestigt dat...

Maar nog veel beter nieuws zou volgen, want met "Rouge Sang", uit 2006 leverde Renaud een heel sterk album af. Er was dan ook een nieuwe muze in zijn leven.. het is wellicht geen toeval. En op dat album zingt hij ook (toch!) weer een stuk beter. En kijk dra, komt van de "Rouge Sang-tour" ook een live-CD uit...

Die bespreek ik ten gepasten tijde dan ook wel..
Moge het verder in stijgende lijn gaan, de man verdient het eigenlijk wel en komt van diep, héél diep...

Terug naar deze live-registratie: het valt nog best mee, maar méér dan een 2,5 kan ik het niet geven, hoeveel sympathie ik voor Renaud ook heb. De 2,5 punten die hij anders bij zou krijgen voor een 5 te behalen is ie kwijt door het soms toch nog wel pijnlijke vals zingen in nummers zoals "Mort Les Enfants", "Laissé Béton" en "La Peche à La Ligne": AAAUWWW!

2,5/5 dus.. dat is maar net voldoende... als de geruchten kloppen zou het met zijn aankomende live-album beter kunnen vergaan...

Addendum:

De 'nieuwe Live-CD' van de Rouge Sang Tour is ondertussen uit (sinds 16 november). Te vinden op MusicMeter, hier.