King Charles - Gamble for a Rose (2016)
mijn stem
11 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Buffalo Gang
-
Loose Change for the Boatman (4:02)
-
Animal Desires (3:37)
-
Choke (3:43)
-
Gamble for a Rose (4:30)
-
Lady of the River (3:39)
-
St. Peter's Gate (3:38)
-
Tomorrow's Fool (3:41)
-
New Orleans (3:04)
-
Carry Me Away (3:34)
-
Bright Thing (3:12)
-
In Silhouette (3:36)
-
Coco Chitty (3:46)
0
geplaatst: 20 januari 2016, 16:21 uur
Wat heb ik leuke tijden beleefd met koning Charles. LoveBlood behoorlijk vaak gedraaid en als ik het weer eens terug hoor veer ik telkens weer op.
Het heeft even geduurd eer er een vervolg kwam, maar dat is er nu in de vorm van Gamble for a Rose.
De formule is nog niet uitgewerkt: veel vrolijke, uitbundige nummers waar een hoop in verwerkt is zonder dat het al te overdadig wordt. Laat ik het een barok tintje noemen.
De titeltrack laat z'n gevoeliger kant horen net als St Peter's Gate. Opmerkelijk dat Coco Chitty van het debuut terugkeert in een langzamer versie.
Veel nummers die een wat exotische versie van Dry the River zou kunnen zijn of Kodaline. Wat zonniger, wat extravaganter, met meer kitsch.
De flamboyante King Charles flikt het in elk geval een tweede keer om met een fijne plaat op de proppen te komen waar een mens alleen maar vrolijk van kan worden. Of dit dat een derde keer weer zou moeten of kunnen betwijfel ik, want overdaad schaadt.
Voor nu vind ik dit gewoon wederom erg plezierig allemaal. Niet te moeilijk over doen. Dit soort platen zorgen voor de broodnodige afwisseling zo af en toe. Een glimlach alleen volstaat soms ook heel goed.
Het heeft even geduurd eer er een vervolg kwam, maar dat is er nu in de vorm van Gamble for a Rose.
De formule is nog niet uitgewerkt: veel vrolijke, uitbundige nummers waar een hoop in verwerkt is zonder dat het al te overdadig wordt. Laat ik het een barok tintje noemen.
De titeltrack laat z'n gevoeliger kant horen net als St Peter's Gate. Opmerkelijk dat Coco Chitty van het debuut terugkeert in een langzamer versie.
Veel nummers die een wat exotische versie van Dry the River zou kunnen zijn of Kodaline. Wat zonniger, wat extravaganter, met meer kitsch.
De flamboyante King Charles flikt het in elk geval een tweede keer om met een fijne plaat op de proppen te komen waar een mens alleen maar vrolijk van kan worden. Of dit dat een derde keer weer zou moeten of kunnen betwijfel ik, want overdaad schaadt.
Voor nu vind ik dit gewoon wederom erg plezierig allemaal. Niet te moeilijk over doen. Dit soort platen zorgen voor de broodnodige afwisseling zo af en toe. Een glimlach alleen volstaat soms ook heel goed.
0
geplaatst: 20 januari 2016, 21:43 uur
De opener klinkt qua samenzang etc. ook wel een beetje als de laatste Mumford..
0
geplaatst: 20 januari 2016, 21:58 uur
Ducoz schreef:
De opener klinkt qua samenzang etc. ook wel een beetje als de laatste Mumford..
De opener klinkt qua samenzang etc. ook wel een beetje als de laatste Mumford..
Ik kon er even niet opkomen maar dat dus. Sowieso wel meer nummers.
0
geplaatst: 20 januari 2016, 22:36 uur
Dat is niet zomaar. Blijkbaar is deze plaat in samenwerking met Marcus Mumford gemaakt, en ook een ander lid van de band en leden van Noah and the Whale hebbe meegewerkt.
0
geplaatst: 24 januari 2016, 21:56 uur
Ik moet regelmatig aan Dan Mangan denken bij de samenzang. Leuke ontdekking deze King Charles!
Ik herken Noah and the Whale er ook wel in Arrie, vooral hun debuutplaat dan.
Ik herken Noah and the Whale er ook wel in Arrie, vooral hun debuutplaat dan.
* denotes required fields.
* denotes required fields.