Common Thread: The Songs of The Eagles (1993)

Geen countryliefhebbers hier op MusicMeter? Ik ben zelf ook geen groot kenner, maar af en toe maak ik wel eens uitstapjes naar het genre. Deze heb ik ooit eens gekocht omdat ik nou eenmaal een groot fan van de Eagles ben. En achteraf gezien is dit album van belang geweest voor het weer bijeenkomen van de groep in 1994.

Don Henley nam in '93 het initiatief tot dit project om geld bijeen te brengen voor een door hem gelanceerd project: bescherming van het natuurgebied Walden Woods in Massachusetts. Door de gebieden rondom het gebied op te kopen, zou een betere bescherming van de kwetsbare natuurwaarden van het 'resort' gegarandeerd zijn. De tekst op de achterzijde van het boekje refereert hier ook aan.

Een groot aantal country-artiesten uit Nashville nam in het voorafgaande jaar een tribute-CD op met - uiteraard - vooral de country-getinte songs van de band, al bevat deze coverplaat ook twee outright rockers (de nummers 4 en 11). De leden van de Eagles hadden zelf geen bemoeienis met de opnamen (al zingt Timothy B. Schmidt mee in de achtergrondvocalen van zijn hit I can't tell you why). Maar ter promotie van het album werd een video uitgebracht van Take it easy, waarbij Travis Tritt het een goed idee vond als de (laatste bezetting van) de Eagles als achtergrondkoortje zou opdraven. Zo geschiedde, en het vormde de inleiding tot de reünie een jaar later.

So far, so good. Vanuit Eagles-perspectief gezien dus best een beetje een historisch album. Maar is het muzikaal ook nog de moeite waard? Niet als je verwacht afwijkende versies van de songs te horen te krijgen. Integendeel, de meeste opnamen zijn noot voor noot kopieën van de originelen, tot aan de ad-libs in songs als Take it to the limit en New kid in town toe. Het moet gezegd: de productie is voortreffelijk en de nummers zijn stuk voor stuk fraai uitgevoerd. Maar ze voegen uiteindelijk niets - en dan bedoel ik echt nul komma nul - toe aan de originelen. Uiteindelijk verlang je terug naar de originele versies, omdat die voorzien zijn van de meer karakteristieke stemmen van Henley, Frey, Meisner en Schmidt.

Het is dus maar net wat je belangrijk vindt. Ik heb er vanmiddag weliswaar een uurtje van genoten, maar voorlopig gaat-ie weer voor lange tijd de kast in.