Lyle Lovett - I Love Everybody (1994)

Goed album van deze blijkbaar totaal vergeten singer-songwriter.
***1/2

Heerlijk album van een artiest die destijds al weinig aandacht kreeg, en nu nog minder. Welk album je ook draait, je kunt alleen maar kiezen tussen 'goed' en 'erg goed'.

het vijfde album van de uit Houston, Texas afkomstige inmiddels 66-jarige Lyle Lovett. een singer/songwriter van de buitencategorie, die naar mijn mening past in het rijtje van o.a. Guy Clark, Steve Earle en John Prine. dit album heeft een hoog "archief" gehalte, want alle 18 songs dateren uit zijn beginperiode als songwriter en verschenen niet eerder op zijn albums, voordat hij in 1986 debuteerde met zijn gelijknamige album.
de humor, ironie en zelfspot in zijn teksten zijn nooit ver weg.

Lyle Lovett laat zich moeilijk in een hokje plaatsen. de muziek op dit "singer/songwriter" album is minder gevarieerd dan op zijn latere albums. we horen vleugjes blues, jazz of swing, maar de folky en country tracks overheersen, hoewel er op 3 tracks "Record Lady" dat refereert aan zijn college vriend en collega muzikant Robert Earl Keen, 9) Ain't It Somethin" en het funky 10) "Penguins" een gospelkwartet is te horen.

de muziek op alle nummers is vrij basic ingevuld met Lyle Lovett op zang en akoestische gitaar, John Leftwich (bass) en afwisselend Kenny Aronoff en Russ Kunkel op drums. daarnaast is er een prominente rol
voor het cellospel van John Hagen en het vioolspel van Mark O'Connor.

"Skinny Legs" en "Fat Babies" zijn heel sterke openers, die tezamen met het kwartet fraaie ballads, de prachtmelodie van 12) "La To The Left", 13) Old Friend", het breekbare 14) "Just The Morning" en 15) "Moon On My Shoulder" voor mij de hoogtepunten van dit album vormen. overigens zet hij met "Creeps Like Me" en "Sonja" eveneens een paar fraaie ballads neer.

neemt niet weg dat er niet alleen vergeten pareltjes op dit album staan, o.a. tracks 3, 7, 9, 10 en de ironisch bedoelde afsluiter "I Love Everybody" beklijven minder.

kwalitatief geen album van het kaliber "Pontiac", "Road To Ensenada"of "Step Inside This House", maar wel een proeve van bekwaamheid van 's mans niet geringe songwriters talent. Lyle Lovett droeg dit album op aan actrice Julia Roberts ("for Julia") met wie hij van 1993 tot 1995 was getrouwd. zij zingt op een aantal nummers mee in de koortjes met verder o.a. Rickie Lee Jones, Leo Kottke, Willis Alan Ramsey en Eric Taylor.

Album werd geproduceerd door Lyle Lovett & Billy Williams
Recorded at Conway Studios, Hollywood, California
All songs written by Lyle Lovett
except "Fat Babies" by Lyle Lovett & Eric Taylor (wijlen ex echtgenoot van wijlen Nanci Griffith)
Strings and horns arranged by Greg Adams

de tekst van "Moon On My Shoulder"

quote
With the moon on my shoulder
And you on my mind
I will lay down
I will lay down
With the moon on my shoulder
And you on my mind

I miss you more than I ever did
Lord ever did
They said that time would take care of it
Take care of it
I wish time would take care of me
unquote

Triest: 30 jaar oud en maar 3 posts en maar 16 stemmen. Ik weet dat er over het algemeen weinig liefhebbers van dit genre op MuMe zitten maar dit is toch veel te weinig voor deze artiest.

Ondanks het feit dat dit inderdaad een beetje een samenraapsel is merk ik dat dit een van mijn meest gedraaide Lovett-albums is.