Joe Walsh - Barnstorm (1972)

Schitterend album van Joe Walsh.Hierop is te horen waarom hij een van de beste gitaristen aller tijden is.Ingetogen en ook explosief.
Turn to stone in een lekkere vette uitvoering.Ik was al fan toen ie nog in The James Gang zat .Door dit album ben ik forever fan gebleven.

akkoord , maar heb het album nog nooit op cd gevonden , spijtig genoeg anders was ik er weg mee , puur jeugdsentiment

http://www.cosmox.nl/bestel/barnstorm-joe-walsh-4988005442604

http://www.vanleest.nl/is-bin/INTERSHOP.enfinity/WFS/Vanleest-VL_B2C_NL-Site/nl_NL/-/EUR/ViewFas-Detail;pgid=_7eU_I2hMyRSR0IFdajTqbSh00000FMgyKjx?fh_Params=fh_sort_by%3D-popularity_frs_vl%252c-popularity%252c-releasedate%26method%3DgetAll%26fh_search%3Djoe%2Bwalsh%26fh_secondid%3D7052012%26fh_lister_pos%3D8%26fh_location%3D%252f%252ffrs%252fnl_NL%252f%2524s%253djoe%255cu0020walsh%252f_shop%253e%257bvanleest%257d%26fh_eds%3D%25c3%259f%26fh_refview%3Dsearch%26fh_reftheme%3D10&SubCat=01

http://www.cduniverse.com/search/xx/music/pid/7343155/a/Barnstorm.htm

Voor kant 1 een in zijn geheel ***** !
Om daarna nog de plaat even om te keren en 'Home' te horen en soms "Birdcall Morning".... en daarna weer kant 1 !
Niet zoeken naar die cd, de lp is nog volop goedkoop te vinden.

Wat een prachtplaat is deze eerste soloplaat van Joe.
Echt een lekkere lp voor in de late uurtjes of als je 's middags rustig met een biertje zit en je hoeft de rest van de dag niet veel meer te doen.
Begint meteen goed met here we go en gaat daarna heel sterk door.
Prachtige uitgesponnen solo's, mooie teksten en vocalen en een sfeervolle produktie net als z'n andere soloplaten uit de jaren 70 met oa dat lekkere relaxte drumwerk van joe vitale.
Op deze lp gaat joe in een aantal tracks terug naar z'n jeugd en dat zie je ook op het inlegvel van de lp; daar zie je een tekening van een kind tussen z'n ouders.
Voor de liefhebbers van de easy rock echt een aanrader net als de twee albums die daarna volgen.
Here we go, birdcall morning en I'll tell the world zijn de hoogtepunten voor mij maar de rest is ook prachtig.

nooit begrepen dat hij naar de Eagles ging...

....dinero, dinero

Wat maf dat de James Gang niet bij groepen staat ?

Jeetje wat is Mothers Says een briljant nummer.

foggyzegt: In die zin ook zo'n typische jaren zeventig plaat -die je evenwel (ten onrechte) nooit ergens zult horen. Voor de radiomakers en de spotify-playlist-samenstellers lijkt het immers wel of dit tijdperk weinig meer te bieden had dan Mud, Queen & the Jackson 5 en zoiets als Gloria Gaynor (met het eeuwige 'I will survive'). Maar er was zoveel meer, zoals deze plaat. Voor de latere Eagle & MOR-countryrocker is deze plaat verrassend 'proggy', met dien verstande dat deze meer om gitaar dan om toetsen draait. Ik twijfel nog een beetje tussen 4 en 4,5 sterren, maar vind dit zonder meer een aanrader voor wie zich in die (in muzikaal opzicht) schitterende jaren zeventig wil verdiepen.

Mijn kennismaking met Joe middels dit top album. Was direct verkocht!!

Wat een geweldige plaat.

Daar waren veel britten amerikaans wilden klinken, klinkt Joe Walsh hier bij vlagen juist wat britser.
Het voelt als een fijne romantische rockplaat met misschien wel één van de mooiste openers die ik ken.

Verder is het één en al prachtige muziek met folk- en prog-invloeden wat de klok slaat. Zo'n nummer als Giant Bohemoth met fluit en electrische piano is gewoonweg subliem en erg smaakvol.

Overigens is het wederom Bill Szymczyk die voor de prachtige productie zorgt.
Ik vermoed dat liefhebbers van Frampton/Humble Pie en Wishbone Ash dit ook wel een fijne plaat zullen vinden.

Fijne plaat. Tijdje geleden een bijna mint exemplaar op vinyl gevonden en weer helemaal herontdekt.

@ Running on Empty. Barnstorm is zijn beste album. Zeker in het begin van zijn carriere maakte hij alleen maar top albums. Later kwam er een beetje de klad erin.

Mijn top5:

1. Barnstorm
2, The Smoker you get....
3.So What
4. Analog
5. But Seriously Folks.

Dan ken je James Gang natuurlijk ook.

uiteraard!! Daar timmerde Joe al aan de weg met in zijn kielzog drummer Joe Vitale die nog meespeelt op zijn soloalbums

Hoe groot kan hooggespannen verwachtingen een waarderingscijfer beïnvloeden?
Nou in dit geval heul veul!....... Mijn all time favourite band Van Halen speelde begin jaren 70 het nummer Walk Away van de James Gang wel eens en daar zijn opnames van gemaakt. Zodoende ben ik deze fijne band ook gaan ontdekken. Typische jaren 70 rock met psychedelische/progressieve elementen. En alhoewel Joe walsh maar 3 platen met de James Gang heeft gemaakt was ik ook nieuwsgierig naar deze man, zeker omdat ik ook Rockey Mountain Way van hem kende.
Maar naar 1 luisterbeurt was ik al een illusie armer....... het is nog wel typisch jaren 70 muziek maar de rock is nagenoeg compleet verdwenen. Turn To Stone is de enige uitzondering en kent bovendien een fijne diepe krachtige basgeluid. Ander noemenswaardig nummer is het mooie sfeervolle Birdcall Morning. Wat ook ineens opvalt is dat de Hr Walsh eigenlijk een heel zeurige nasale zangstem heeft. Dat viel mij bij James Gang niet zo op. Zal wel met het type songs te maken hebben.
Misschien is mijn waardering niet helemaal op juiste waarde maar voor degene die bij de heer Joe Walsh terecht komen naar mijn voorbeeld kunnen deze plaat beter links laten liggen.

@ Ozzy Loud:maar voor degene die bij de heer Joe Walsh terecht komen naar mijn voorbeeld kunnen deze plaat beter links laten liggen
Speak for yourself. Jij schat Joe Walsh anders in, maar hij is toch echt een topper die bij de the Eagles meer r.o.c.k. in bracht.

Ik spreek zeker voor mijzelf, vandaar ook altijd het blauwe sterretje (=mijn mening). Ik hoop dat iedereen dat doet anders wordt het wel heel ingewikkeld.
Wat ik met deze review wil zeggen is dat je eigenlijk altijd blanco in moet staan als je nieuwe muziek wilt gaan ontdekken. Maar dat is tegelijk ook bijna niet te doen omdat je juist getriggerd wordt door iets of iemand. In dit geval was dat dus James Gang. Had ik deze band niet gekend had ik waarschijnlijk nooit naar Joe walsh geluisterd..... In combinatie met The Eagles ook niet, want alhoewel deze band zijn (soft)rock momentjes kent (met inderdaad enkele pareltjes) is de muziek van The Eagles eigenlijk gewoon easy listening. Niks mis mee als je er van houd, maar not my cup of tea. and again; I speak for myself.

Joe Walsh is een Amerikaanse muzikant die bekendstaat om zijn virtuoze gitaarspel en karakteristieke stemgeluid. Als lid van legendarische bands zoals The Eagles en James Gang, heeft hij een onuitwisbare indruk achtergelaten op de rockmuziek. Maar het was in 1972 dat hij zijn solocarrière lanceerde met het album "Barnstorm". Dit album markeert een cruciale fase in zijn artistieke reis, en ik wil graag mijn indrukken hierover delen.

"Barnstorm" opent met het nummer Here We Go, een melodie die een perfecte introductie biedt tot Walsh's unieke muzikale wereld. Het nummer begint met een sereen akoestisch gitaarspel dat langzaam opbouwt naar een climax van elektrische gitaren en synthesizers. Dit toont meteen Walsh's vermogen om complexe muzikale landschappen te creëren. De tekst van dit nummer, evenals de rest van het album, bevat een introspectieve diepte die kenmerkend is voor zijn werk.

Daarna volgt Midnight Visitor. Dit nummer is erg ingetogen, met een melancholieke sfeer. Het zachte gitaarspel en de serene melodieën brengen een gevoel van introspectie en rust.

Vervolgens One and One. Dit korte intermezzo voelt aan als een lange track door de naadloze overgang naar het volgende nummer. De overgang is zo vloeiend dat het bijna onmerkbaar is, waardoor de continuïteit van het album behouden blijft.

Het brengt ons bij Giant Bohemoth. Dit instrumentale stuk is een poging van Walsh om sfeer en spanning op te bouwen zonder woorden. Dit nummer spreekt me niet zo aan. Het blijft hangen in een repetitief patroon zonder veel variatie. De afwezigheid van zang draagt bij aan het monotone karakter, waardoor het minder memorabel is.

Een van de hoogtepunten van het album is zonder twijfel Mother Says. Dit nummer begint met een rustige, bijna folky sfeer, maar evolueert al snel naar een krachtige rockballade. De emotionele intensiteit van Walsh's zang en gitaarspel is hier voelbaar en creëert een meeslepende luisterervaring. Mother Says is een perfect voorbeeld van Walsh's talent om verschillende muzikale stijlen te combineren en zo een uniek geluid te creëren.

Birdcall Morning heeft een prachtige melodie met een erg fijne apotheose. De opbouw is zorgvuldig en de climax voelt als een natuurlijke evolutie van het muzikale thema. Home heeft ook meer elan en is daardoor een van mijn favorieten op het album. De energie en emotie die Walsh hierin legt, maken het een bijzonder luistermoment.

I'll Tell the World is zeker niet slecht, maar ook zeker geen positieve uitschieter. Het is een degelijk nummer dat zijn plaats op het album verdient, maar het steekt niet boven de rest uit.

Vervolgens is Turn to Stone, wellicht een van de meest memorabele stukken op het album. De dynamiek en energie van dit nummer zijn onweerstaanbaar. Walsh's gitaarspel is hier buitengewoon inventief, en de ritmische structuur houdt de luisteraar voortdurend geboeid. Dit nummer toont zijn meesterschap over zowel melodie als ritme, en het blijft een favoriet onder zijn fans.

De afsluiter van het album, Comin' Down, brengt een gevoel van afronding en rust. Het nummer heeft een introspectieve toon, en Walsh's zang is hier bijzonder expressief. Dit sluit het album af op een contemplatieve noot en laat de luisteraar nadenken over de thema's en emoties die gedurende het album verkend zijn.

Wat "Barnstorm" zo indrukwekkend maakt, is de consistentie en samenhang van het album. Elke track draagt bij aan het algehele gevoel van het album en biedt een nieuw perspectief op Walsh's artistieke visie. De productie van het album is ook van hoge kwaliteit, met een helderheid en diepte die de complexiteit van de muziek benadrukt.

In conclusie, "Barnstorm" is een pracht album dat Joe Walsh's immense talent en creativiteit toont. Het album is een intrigerende mix van rock, folk en experimentele geluiden, en het blijft een essentieel onderdeel van zijn discografie. Walsh's vermogen om emoties en verhalen over te brengen via zijn muziek is ongeëvenaard, en "Barnstorm" is een album dat zowel oude als nieuwe fans zal blijven boeien.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl