0
Ozric Spacefolk
geplaatst: 13 december 2011, 13:17 uur
Hele gave instrumentale, progressieve jazzrock uit Canada, met een hoofdrol voor de dwarsfluit en de toetsenpartijen.
De plaat (kant 1) begint een beetje moeilijk. Erg psychedelisch, maar als de band dan eindelijk van start gaat, is het echt waanzinnig.
Zeer mooi allemaal.
De plaat (kant 1) begint een beetje moeilijk. Erg psychedelisch, maar als de band dan eindelijk van start gaat, is het echt waanzinnig.
Zeer mooi allemaal.
1
Mssr Renard
geplaatst: 8 februari 2020, 10:44 uur
Ik kan het duistere, onheilspellende intro van het eerste nummer Le Rafiot niet echt mooi vinden, maar zodra het nummer (nou ja, nummer, zeg maar gerust heel kant A) eenmaal echt losgaat zijn er wel echt heel erg mooie stukken.
De bezetting op deze plaat is Alain Bergeron (fluit en sax), Jérôme Langlois (piano, klarinet, orgel), Vincent Langlois (piano, percussie), Denis Lapierre (gitaren), Yves Léonard (bas, contrabas), Gilles Schetagne (drums, percussie).
Het is een mix van klassiek, jazz en folk. Veel piano, fluit, percussie (ook vibrafoon), mooie baslijnen en hier en daar drukke drumpartijen maar vooral gewoon veel mooi piano- en fluitspel van Jérôme en Alain.
Interessant is dat drummer Gilles twee nummers (Une Année Sans Fin, Galerie III) heeft geschreven. Verder is Le Rafiot van Jérôme en Jean-Jacques van Yves.
De bezetting op deze plaat is Alain Bergeron (fluit en sax), Jérôme Langlois (piano, klarinet, orgel), Vincent Langlois (piano, percussie), Denis Lapierre (gitaren), Yves Léonard (bas, contrabas), Gilles Schetagne (drums, percussie).
Het is een mix van klassiek, jazz en folk. Veel piano, fluit, percussie (ook vibrafoon), mooie baslijnen en hier en daar drukke drumpartijen maar vooral gewoon veel mooi piano- en fluitspel van Jérôme en Alain.
Interessant is dat drummer Gilles twee nummers (Une Année Sans Fin, Galerie III) heeft geschreven. Verder is Le Rafiot van Jérôme en Jean-Jacques van Yves.
1
geplaatst: 2 december 2020, 10:11 uur
In tegenstelling tot Mssr Renard hierboven kan ik het intro net wel waarderen. Dit voegt wat mij betreft een wat sinister element toe aan de sfeer, waardoor mijn aandacht meteen getrokken is.
Het openingsnummer neemt meteen ruim 20 minuten in beslag, en voert de luisteraar mee op een bijzonder boeiende reis. Soms wordt het me even wat te frivool, maar over het algemeen is dit een ijzersterke compositie, en het kroonstuk van dit debuutalbum.
Ook de drie overige composities zijn lang niet mis, hoor. Ik hoor, net als bij het bij mij reeds bekende Harmonium, heel wat invloeden uit folk, jazz en klassieke muziek. Het fluitspel is bij momenten werkelijk betoverend, en het sfeertje dat door de verschillende instrumenten wordt gecreëerd, is soms lichtvoetig, dan weer beklemmend, maar bovenal kleurrijk.
Goed doordachte muziek, mét een ziel. Daar hou ik wel van. Nu op naar het album Les Porches!
4 sterren
Het openingsnummer neemt meteen ruim 20 minuten in beslag, en voert de luisteraar mee op een bijzonder boeiende reis. Soms wordt het me even wat te frivool, maar over het algemeen is dit een ijzersterke compositie, en het kroonstuk van dit debuutalbum.
Ook de drie overige composities zijn lang niet mis, hoor. Ik hoor, net als bij het bij mij reeds bekende Harmonium, heel wat invloeden uit folk, jazz en klassieke muziek. Het fluitspel is bij momenten werkelijk betoverend, en het sfeertje dat door de verschillende instrumenten wordt gecreëerd, is soms lichtvoetig, dan weer beklemmend, maar bovenal kleurrijk.
Goed doordachte muziek, mét een ziel. Daar hou ik wel van. Nu op naar het album Les Porches!
4 sterren
0
Mssr Renard
geplaatst: 2 december 2020, 10:13 uur
AOVV, ik word onrustig en ongemakkelijk van duister en sinister. Het is een persoonlijk dingetje.
* denotes required fields.
* denotes required fields.