Geometric Vision - Virtual Analog Tears (2015)

Prima album dat recht doet aan hun voorbeelden. Die zijn talrijk o.a. The Cure, The Chameleons, Clan of Xymox en Christian Death (Rozz Williams) hoor ik erin terug. In elk geval kan de zanger veel met zijn stem en daarom is hun geluid niet op een band vast te pinnen wat alleen maar voordelig is. Lekkere new wave/postpunk liedjes die toegankelijk zijn. Het enige minpuntje op dit album is het laatste liedje, dat had wat mij betreft niet op het album gehoeven. Al met al een goede plaat die naar ik vermoed na een aantal keren beluisterd te hebben in waardering alleen maar zou kunnen stijgen.

Wat mij toch het meest tegenstaat is de zang hier. Dat Italiaanse accent in combinatie met een veel te hoge stem, dat werkt wel bij Robert Smith maar hier doet het haast clownesk aan. Dat 'probleem' heb ik trouwens met meerdere bands uit Zuid-Europa. Daarnaast vind ik de productie te 'gelikt' het klinkt allemaal wel erg af gemixt en opgepoetst en bovendien is het geluid erg hard geproduceerd; je moet de volumeknop behoorlijk naar links draaien voor een aangenaam geluid. De band heeft ook geen eigen sound vind ik omdat het op zoveel bands uit de jaren 80 lijkt. Zeker geen slecht album maar redelijk tot goed naar mijn mening. Ook niet consistent omdat er zoals gezegd teveel wordt geteerd op de 'grote' bands van weleer. Dat doen wel meerdere bands van de nieuwe lichting in het genre toch weet een band als Soft Kill of Whispering Sons bijvoorbeeld wel een eigen geluid te creëren. Als je van afwisseling houdt zal dit album je wellicht meer aanspreken. Natuurlijk staan hier ook goede nummers op, mijn favoriet is 'In Your Silent Room'.