Q65 - The Life I Live (1998)

Deze compilatie die dezelfde hoesfoto als 'Revival' heeft, bevat 16 tracks van de beste Q65-jaren 1966-1969 op Decca.
Zelf zou ik als samensteller 'Sundance' en 'Ridin' on a slow train' vervangen door het veel betere 'Sour wine' en 'World of birds'.
Vervolgens zouden ze naar Negram verkassen en veel minder succes hebben.

Jammer dat World of birds hier niet op staat want die hoort er toch echt op te staan, een misser van jewelste.
Heb hem daarom niet gekocht maar samengesteld.
Ja platenmaatschappijen leren het niet denk ik.

Youré the victor en Ann zijn ook mooie songs.

Uit deze groep is later de progrockgroep Finch ontstsaan.
Daar zijn volgens mij ook geen platen van te koop, alweer die platenmaatschappijen.

Mis trouwens ook de single sexy legs.
Jammer dat er niet 1 hele goede compilatie is want ook 50 jaar nederpop mist sexy legs en I was young.
Ze willen het schijnbaar niet leren die maatschappijen of er zitten mensen die geen verstand hebben.

Prima overzicht van wat deze onderschatte band te bieden had. Natuurlijk mis je altijd wel iets, maar daar is niets aan te doen.

Ik heb die dubbel-CD " Q65: The Complete Collection 1966-1969" met alles erop en eraan, zodat deze enkele voor mij overbodig is.

Wat ik alleen niet begrijp is dat op bijna iedere 60's Various Artists-verzamelaar de ingekorte versie van The Life I Live staat die 2:21 duurt en daardoor 1 couplet mist.
Volgens mij is op de originele single wel gewoon de hele 3:21 versie aanwezig.
Helaas kan ik dat nu niet meer checken, omdat ik die plaat helaas door verhuizing kwijtgeraakt ben. Misschien dat een andere Kjoe-kenner het weet?
Op de site van Rate Your Music wordt ook 3:21 bij de single vermeld.

Op deze verzamel-CD ontbreekt op The Life I Live ook dat couplet. Bezuinigingen? Of was de benzine op?

Just a moment... - discogs.com

Ik kan in elk geval bevestigen dat de originele single de 'lange' uitvoering van 3.21 minuten heeft. Die versie zonder dat couplet heeft volgens mij nooit bestaan in de jaren zestig, maar is erin geslopen door latere compilatiedrift. Ik vermoed dat er ergens iemand heeft zitten knippen om de totale speelduur van een album binnen de perken te houden. Waarschijnlijk in het CD-tijdperk, maar misschien ook al in de LP-tijd. Dit is zo'n beetje het vroegste voorbeeld dat ik zo snel kon vinden.

Als zo'n versie eenmaal vooraan komt te staan in de archieven van achtereenvolgens Phonogram, Polygram en Universal, is de kans groot dat omwetende samenstellers als eerste naar die versie grijpen. Gelukkig zijn er ook nog genoeg samenstellers die weten hoe het hoort.