Amber Arcades - Patiently EP (2015)
mijn stem
4 stemmen
0
geplaatst: 25 oktober 2015, 13:04 uur
De debuut EP uit 2013 vond ik een van de mooiste EP's van eigen bodem die ik in lange tijd gehoord had, dus ik kijk sinds die tijd al uit naar een volwaardig debuutalbum van Amber Arcades (Annelotte de Graaf). Het debuut zit ergens tussen dreampop en folk, maar doordat Annelotte de ene na de andere prachtige melodielijn uit de hoed weet te toveren, zijn de liedjes op die EP ook gewoon erg goed.
'Patiently' is meer een tussendoortje; een opmaat naar dat volwaardige album dat in 2016 moet verschijnen. Ze heeft eerder dit jaar een paar weken in New York gezeten met producer Ben Greenberg (Beach Fossils, the Men) en een paar bevriende muziekanten om aan nieuwe muziek te werken. De nummers op deze EP zijn blijkbaar 'stripped back' versies van nieuwe liedjes die op die plaat zullen verschijnen.
'Constant's Dream' lijkt het meeste op het werk van de debuut EP en is meteen het beste liedje op Patiently. Ook 'Apophenia' en 'What a Heart Can Contain' zijn prima liedjes. Akoestisch, met hier en daar een piano. Iets minder dromering dan het debuut maar wel nog licht psychedelisch met diezelfde melancholigsche sfeer. 'White Fuzz' en 'Patiently' zijn een beetje niemendalletjes en die vind ik persoonlijk wat minder.
Deze EP maakt me vooral benieuwd naar het album!
'Patiently' is meer een tussendoortje; een opmaat naar dat volwaardige album dat in 2016 moet verschijnen. Ze heeft eerder dit jaar een paar weken in New York gezeten met producer Ben Greenberg (Beach Fossils, the Men) en een paar bevriende muziekanten om aan nieuwe muziek te werken. De nummers op deze EP zijn blijkbaar 'stripped back' versies van nieuwe liedjes die op die plaat zullen verschijnen.
'Constant's Dream' lijkt het meeste op het werk van de debuut EP en is meteen het beste liedje op Patiently. Ook 'Apophenia' en 'What a Heart Can Contain' zijn prima liedjes. Akoestisch, met hier en daar een piano. Iets minder dromering dan het debuut maar wel nog licht psychedelisch met diezelfde melancholigsche sfeer. 'White Fuzz' en 'Patiently' zijn een beetje niemendalletjes en die vind ik persoonlijk wat minder.
Deze EP maakt me vooral benieuwd naar het album!
0
geplaatst: 9 februari 2016, 12:18 uur
Dankzij een interview in NRC kennis gemaakt met Amber Arcades. Ik ben eigenlijk vrij vlot gevallen voor de muziek op deze EP. Het dromerige in de zang is eigenlijk alles wat de onderliggende muziek ooit niet was. Ik hoor toch eigenlijk een rechte lijn naar de zachte nummers van The Velvet Underground en op een stuk overtuigendere wijze dan de Spaanse dames van Hinds vorige maand.
Annelotte de Graaf presenteert zich op een overtuigende wijze. Dat is knap gezien de minimalistische, elementaire wijze van invulling van de nummers. Het maakt mij ook benieuw naar wat er gebeurt als er wel een band inknalt in deze nummers. Daar sluit ik mij aan bij Thetinderstick hierboven,
De toekomst zal het leren. Voor nu is Patiently genieten.
Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine
Annelotte de Graaf presenteert zich op een overtuigende wijze. Dat is knap gezien de minimalistische, elementaire wijze van invulling van de nummers. Het maakt mij ook benieuw naar wat er gebeurt als er wel een band inknalt in deze nummers. Daar sluit ik mij aan bij Thetinderstick hierboven,
'Patiently' is meer een tussendoortje
. Een hint daarvan wordt gegeven in 'What a Heart Can Contain', maar misschien is dit Amber Arcades wel. Het neurotische 'Turning Light' dat op Spotify staat, suggereert echter iets anders.De toekomst zal het leren. Voor nu is Patiently genieten.
Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine
* denotes required fields.
* denotes required fields.