Royal Wood - Ghost Light (2016)

Royal Wood is tot deze plaat een beetje langs mij heengegaan. Alle concerten in een kleine zaal in Leiden, waar ik heel vaak kwam, gemist. Tot Ghost Light dus. Ik merkte al gauw dat ik de plaat vaker opzette en dat het vooral later op de avond aangenaam toeven is met deze muziek. Met andere woorden, Ghost Light is geheel ongevaarlijk. Het is een album dat de kans biedt op een uiterst aangename luistersessie.

Wat dan opvalt, is dat Wood zijn nummers enorm goed weet te variëren. Dat doet hij door regelmatig van leadinstrument te veranderen. Gitaar, piano of kleinere snaarinstrumenten, de keuze maakt dat het heel anders klinkt. Hierbij moet vermeld worden dat Royal Wood de meeste instrumenten zelf bespeelt. Hij bepaalt dus voornamelijk zelf hoe hij klinkt. Samen met zijn producer Bill Liffler heeft hij een de juiste omgeving voor zijn nummers gecreëerd. Zijn prettige luisterstem maakt het vervolgens af.

Het album is in Los Angeles opgenomen. Twee vanuit daar opererende artiesten, Shane Alexander en Patrick Joseph, kwamen vaak mijn gedachten binnen terwijl ik naar Ghost Light luisterde. Verder een moment een oudere Dylan ('Girl From The North Country') en uiteindelijk City & Colour zoals Dallas Green klinkt op zijn laatste plaat 'If I Should Die Before You'. Referenties genoeg voor de liefhebbers voor serieuze luistermuziek van hoge(re) kwaliteit. Royal Wood weet zich aardig staande te houden hierin.

Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine.