menu

Elton John - Wonderful Crazy Night (2016)

mijn stem
2,98 (20)
20 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Mercury

  1. Wonderful Crazy Night (3:13)
  2. In the Name of You (4:33)
  3. Claw Hammer (4:22)
  4. Blue Wonderful (3:37)
  5. I've Got 2 Wings (4:35)
  6. A Good Heart (4:50)
  7. Looking Up (4:06)
  8. Guilty Pleasure (3:38)
  9. Tambourine (4:17)
  10. The Open Chord (4:04)
  11. Free and Easy * (3:55)
  12. England and America * (3:51)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 41:15 (49:01)
zoeken in:
avatar van Maartenn
Maartenn (crew)
Die hoes

Fedde
Goed gescoord, Maartenn !
Jaartal is 2016, lijkt me
Single Looking Up is best aardig.
Lekker losse stijl, productie van T-Bone Burnett. En die hoes ... tsja, het kan 'm niks meer schelen kennelijk. Niks te verliezen, toch?

avatar van Maartenn
Maartenn (crew)
Niks te verliezen - dat is 'm precies Fedde. Elton John heeft het allemaal al lang gezien en dit album zal wel geen verheffende ommezwaai in 'smans oeuvre gaan vormen denk ik.

Fedde
Het mag van mij. Hoeft zich niet meer te bewijzen. Track 11 en 12 zijn bonustracks volgens de promo. Origineel album dus 10 nummers. Vreemde gewoonte van tegenwoordig die verschillende albumversies: van standard tot superdeluxe edition. Doe mij maar gewoon.

avatar van goldendream
De hoes is inderdaad verschrikkelijk. Neem dezelfde achtergrond met een tekening van Elton John en het zou al mooier zijn. Ik verwacht geen ingetogen of diepgaand album, maar eerder een vrolijk plaatje. Dat mag, maar ik verkies de andere kant van de man. En wie weet, zet de lelijke hoes je op het verkeerde been en wordt dit een pareltje.

Fedde
Nog een goed argument om voor de standard edition te kiezen. De deluxe set Includes a 16-page extended booklet containing gorgeous photos of Elton both in and out of the studio meldt z'n website opgetogen. Even buikje inhouden en dan lachen naar het vogeltje. Nee laat maar. Maar dat album, dat kan best wat goeds opleveren. Het blijft een toptalent.

avatar van musician
Ik ben wat bokkig tegenover "de nieuwe" Elton John.
Z'n single Blue Wonderful beluisterd voor het 2016 topic: ik herken de man niet meer.

Zijn stem lijkt in het niets meer op die van Elton John zoals we die eigenlijk tot een paar jaar geleden nog redelijk herkenden.
En gelijk is alle magie ook weg. Hoewel, het is meer desillusie.
Je weet dat het de artiest Elton John is, maar je hoort heel iemand anders.

Dat maakt opstandig. Dan nog liever één van zijn mislukte cd's, die er ook zijn, daar klinken de vocalen tenminste nog als die van Elton.

Wonderlijke ervaring.

Fedde
En wat een verschil met zijn vorige album: The Diving Board (2013) !

avatar van vigil
2,0
Een superster op leeeftijd komt met z'n tweede album in tien jaar tijd. Wie zit er nog op te wachten zou je denken? zijn vorige album kreeg nog best goede kritieken maar dat kan ik me van deze niet voorstellen. Niets aan de hand muziek moet kunnen maar in dit geval ben ik daar in ieder geval niet blij van geworden. Nietszeggende muziek is wellicht een beter woord. De hoes is inderdaad belachelijk maar dat geeft niets zolang de muziek wel in orde is. Geen enkel lichtpuntje? Nou ja vooruit Tambourine is best een fijn liedje.

Overigens heeft de gewone versie van dit album 10 nummers en zijn de nummers 11 en 12 bonustracks op de deluxe edtitie.

avatar van Smeerklaas
Ik luister het nu en moet zeggen dat het een vrolijk album is geworden. Het lijkt in dat opzicht veel meer op The Captain & The Kid uit 2006 dan op The Diving Board uit 2013. Beide albums vond ik trouwens niet slecht. Elton Johns stem klinkt prima, hij kan het nog steeds!

avatar van DargorDT
3,5
Ik kwam op internet een paar uitstekende reviews tegen en ben nu aan het luisteren. Na alle negativiteit hier ben ik positief verrast juist.

Peachtree Road meets Honky Chateau. Meer upbeat, wat vrolijker, maar wel met een sober 70's-sausje. Laten we daarbij niet vergeten dat de man al op leeftijd is.

Wie maakt nog zulke muziek? Als kenner en liefhebber kan ik hier zeker wat mee.

avatar van Emile93
3,5
Redelijk album. Geen hoogvlieger, maar ook zeker niet slecht.

avatar van E-Clect-Eddy
3,0
Afgezien van de hits nooit echt een Elton John fan geweest en ook dit album verandert daar niets aan. Sir Elton op de automatische piloot, een album waar kleine kinderen niet van zullen schrikken.

Het is jammer dat zijn stem niet zo veel meer kan anders had hij deze nummer nog van wat spanning kunnen voorzien. De 'Here' is ook niet ver weg in de diverse nummers wat begrijpelijk is gezien zijn leeftijd. In het bonusnummer England and America komt er nog een beetje leven in de brouwerij maar ook verder niet echt bijzonder, het steekt alleen beter af na het voortkabbelende geheel ervoor.

avatar van beaster1256
0,5
Zwak , geen enkel nummer kan me beroeren of blijft hangen , weg ermee , dat hij maar stopt , t is wel geweest ,

avatar van erwinz
3,5
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Elton John - Wonderful Crazy Night - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

k word vaak wat meewarig aangekeken wanneer ik beweer dat ik Elton John een geweldig muzikant vind en bovendien een muzikant die moet worden gerekend tot de allergrootsten.

Natuurlijk kleven aan de Britse muzikant een aantal onvergeeflijke draken van songs (met voor mij Nikita als triest dieptepunt) en ook de brillenkeuze van de man verdient lang niet altijd respect, maar Elton John heeft toch ook een stuk of tien vijfsterren platen op zijn cv staan (met voor mij Captain Fantastic And The Brown Dirt Cowboy, Goodbye Yellow Brick Road, Tumbleweed Connection, Honkey Chateau en Madman Across The Water als hoogtepunten) en dat is een cv dat echt maar heel weinig muzikanten kunnen overleggen.

Ook in het huidige millennium is de Brit redelijk op dreef met platen die veel beter zijn dan die uit zijn magere jaren, maar wanneer je de cover van de man’s nieuwe plaat onder ogen krijgt is dat maar lastig voor te stellen. Elton John staat misschien als zwakbegaafde op de cover van zijn nieuwe plaat, maar dat zegt gelukkig helemaal niets over de muziek.

Wonderful Crazy Night is immers een prima plaat vol prima songs. De plaat werd geproduceerd door niemand minder dan T-Bone Burnett, die Elton John wist te inspireren tot het soort songs dat de Brit in zijn beste jaren (samen met Bernie Taupin) schreef.

Elton John laat zich op zijn nieuwe plaat begeleiden door zijn live-band, wat zorgt voor een mooi vol maar ook trefzeker geluid, waarin volop ruimte is voor de piano en voor de nog altijd heel behoorlijk klinkende stem van Elton John.

Zoals de cover van de plaat doet vermoeden is Wonderful Crazy Night een redelijk opgewekte plaat, wat contrasteert met het donkerdere The Diving Board uit 2013 (overigens ook geproduceerd door T-Bone Burnett). Nu wisselde Elton John ook in het verleden opgewekte en donkere platen met elkaar af en de een was niet noodzakelijkerwijs beter dan de ander.

Nu we toch bij het verleden zijn aangekomen dient de vraag zich aan of we deze nieuwe plaat nu moeten vergelijken met de klassiekers uit het verleden of niet. Ik vind persoonlijk dat dit niet veel zin heeft.

Elton John heeft met Wonderful Crazy Night immers geen plaat gemaakt die in de schaduw mag staan van zijn beste werk, maar toch klinkt het allemaal lekkerder, interessanter en urgenter dan heel veel andere platen van de man die belangrijker voor de popmuziek is geweest dan over het algemeen wordt erkend. Ik geef daarom ook deze nieuwe plaat weer het voordeel van de twijfel en geniet er stiekem best van, want muziek maken kan hij nog steeds. Volgende keer weer, maar dan graag een wat serieuzere cover. Erwin Zijleman

Fedde
erwinz schreef:
Elton John heeft met Wonderful Crazy Night immers geen plaat gemaakt die in de schaduw mag staan van zijn beste werk ......de man die belangrijker voor de popmuziek is geweest dan over het algemeen wordt erkend.

Met wat knippen en plakken kan ik me in die woorden wel vinden. Een zin die vrijwel universeel toepasbaar lijkt op alle grote artiesten die hun beste dagen beleefden zo rond 1972/73 en nu nog wel eens een album uitbrengen. Lang niet zo goed als voorheen, maar nog best genietbaar.

Voor dit album kan ik mezelf toch minder op temperatuur krijgen dan met het veel diepere en daarom emotioneel rakende The Diving Board uit 2013. Natuurlijk, een tweede Goodbye Yellow Brick Road verwachtte ik ook niet en de hoes deed me al vermoeden dat er hier een plaat zat aan te komen die misschien wat minder artistiek in elkaar zou steken. En dat is ook zo. Ondanks de goede productie van T-Bone en de prima band blijf ik het resultaat onder de maat vinden. Niet één song waar ik van onder de indruk ben. En dat is best erg.

Dat de stem van Sir Elton rafels vertoont, dat mag en kan ook bijna niet anders. Vreemd genoeg lijkt die vooral achteruit gegaan na zijn afkickperiode. En dat is toch al weer 25 jaar geleden. Voor mij blijven uit de meer recente periode vooral Songs from the West Coast (2001) en Peachtree Road (2004) overeind. Zeker ook het met Leon Russell gemaakte The Union (2010) zat goed in elkaar en klonk integer.

En dat dit. Tsja, moet er gecasht worden van echtgenoot David Furnish?
Ik kan me vinden in de woorden van Thomas Erlewine van Allmusic:
It's an odd mix of lazy and laborious; the songs feeling tossed together in an afternoon and then recorded meticulously. As such, Wonderful Crazy Night never lingers in the imagination -- there are no hooks to pull a listener back in for another spin -- but it sounds just fine as it plays.

Klinkt dus wel goed, maar dat alleen is echt te weinig.

avatar van Silky & Smooth
3,0
Het klink allemaal wat gemakkelijk. Alsof hij elke keer hetzelfde stukje muziek opzet, maar dat met een andere tekst. Wonderful Crazy Nights is een vlak album met weinig hoogtepunten.

buizen
Wie koopt nou zo'n album? In welke huiskamer zit dit in de CDspeler.
Britten misschien.

avatar van Silky & Smooth
3,0
Ik zou 'em voor de cover kopen en inlijsten.

Fedde
buizen schreef:
Wie koopt nou zo'n album? In welke huiskamer zit dit in de CDspeler.
Britten misschien.
Britten hebben zo hun tradities. En het zijn trouwe fans, ook als de artiest het even wat minder goed doet, zoals hier. Kwestie van lange adem. EJ komt ook dit kwakkelalbum eens te boven.

buizen
Zou Elton niet zelf grote partijen van zijn eigen albums opkopen?

Deranged
Verrassend sterk album toch.

Met The Open Chord heeft ie zelfs weer eens een prachtige Elton ballad neergezet die ik me over een paar jaar nog wel eens zie luisteren.

avatar van Supersid
3,5
Weinig mis met deze plaat, zelfs voorzichtig aangenaam verrast...

avatar van LucM
3,0
Geen slecht album van Elton John maar ook niet verrassend. Waar dat zijn meeste jaren '80-albums naast enkele sterke songs ook een aantal zwakke staan steekt hier geen enkel nummer bovenuit maar ondermaats wordt het nooit. Opgewekte en vrij gemakkelijk in het oor liggende songs maar niet echt memorabel. De productie is wel prima moet ik zeggen.

avatar van devel-hunt
Ik ken de muziek niet, ben ook niet nieuwsgierig, maar de hoes valt wel op. Elton ziet er uit alsof hij het syndroom van down heeft.

Deranged
Zeg over het album wat je wil maar The Open Chord is voor mij wel een bepalend nummer gebleken inmiddels.

Voor mij geen Elton John zonder The Open Chord.

avatar van Poeha
Dit album is volledig langs me heen gegaan. Maar wat een geweldige hoes Heppy de peppy in vol ornaat. Maar eens snel het album ergens oppikken.

Deranged
Is een goeike.

avatar van kaztor
Silky & Smooth schreef:
Ik zou 'em voor de cover kopen en inlijsten.

Tja, Elton en albumcovers...

avatar van kaztor
buizen schreef:
Wie koopt nou zo'n album? In welke huiskamer zit dit in de CDspeler.
Britten misschien.

Zo lust ik er nog een paar.
Kan jij je voorstellen wat Britten bv. van de Toppers en hun uitverkochte zalen vinden?

buizen
kaztor schreef:
(quote)

Zo lust ik er nog een paar.
Kan jij je voorstellen wat Britten bv. van de Toppers en hun uitverkochte zalen vinden?

Afgezet tegen de vele miljoenen die er van dit album verkocht zijn bedoel ik.
Britten zijn erg chauvinistisch misschien.

Deranged
Een man als Elton maakt voor ons doodgewone stervelingen een bestaan op deze aarde waardig.

Zijn gevoel voor de creatie van muzikale prachtparels en vergezellend machtig stemgeluid zijn niet iets om al te vanzelfsprekend voor waar aan te nemen.

Eerder om met een immense dankbaarheid en groots ontzag tegenover te staan

Zonder enige twijfel verdient hij zijn plek op het globaal artistiek landschap waar zijn verreikende kwaliteiten met gemak een oneindig verblijf kunnen bereiken.

Dit laatste wapenfeit van deze man is dan ook niet iets om al te gekke geintjes over te maken, of iets.

Dan is er iets je toch even een beetje ontgaan, lijkt mij.

avatar van jerome988
Gedurende de afgelopen maanden begon ik me steeds vaker te realiseren dat ik naast een handvol hits te kennen eigenlijk totaal geen beeld bij Elton John's oeuvre heb. De drang om zijn muziek te gaan ontdekken werd steeds groter. Iets waarvan ik nu al nooit meer spijt zal hebben. Beginnend bij zijn recentste album valt het meteen op hoe groot zijn spelplezier is en hoe makkelijk hij strooit met rake melodieën, heerlijk!

Gast
geplaatst: vandaag om 05:01 uur

geplaatst: vandaag om 05:01 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.