Elton John - Wonderful Crazy Night (2016)

Afgezet tegen de vele miljoenen die er van dit album verkocht zijn bedoel ik.
Britten zijn erg chauvinistisch misschien.

Een man als Elton maakt voor ons doodgewone stervelingen een bestaan op deze aarde waardig.

Zijn gevoel voor de creatie van muzikale prachtparels en vergezellend machtig stemgeluid zijn niet iets om al te vanzelfsprekend voor waar aan te nemen.

Eerder om met een immense dankbaarheid en groots ontzag tegenover te staan

Zonder enige twijfel verdient hij zijn plek op het globaal artistiek landschap waar zijn verreikende kwaliteiten met gemak een oneindig verblijf kunnen bereiken.

Dit laatste wapenfeit van deze man is dan ook niet iets om al te gekke geintjes over te maken, of iets.

Dan is er iets je toch even een beetje ontgaan, lijkt mij.

Gedurende de afgelopen maanden begon ik me steeds vaker te realiseren dat ik naast een handvol hits te kennen eigenlijk totaal geen beeld bij Elton John's oeuvre heb. De drang om zijn muziek te gaan ontdekken werd steeds groter. Iets waarvan ik nu al nooit meer spijt zal hebben. Beginnend bij zijn recentste album valt het meteen op hoe groot zijn spelplezier is en hoe makkelijk hij strooit met rake melodieën, heerlijk!

Matige worp na het prachtige The Diving Board. Het wringt en schuurt en waar de slijtage van zijn stembanden op de voorganger konden worden meegenomen als zijnde passend bij het songmateriaal, moet hij hier dusdanig aan de bak en dat trekt hij niet meer. Dit in combinatie met toch wel erg wisselvallig songmateriaal ,maar wel dezelfde producer als zijn voorgaande plaat , maakt dit een koude douche. Had hij zijn carierre afgesloten met The Diving Board was het goed geweest. Nu is het een smet op een prachtige loopbaan. 2 sterren