Lisa Boray, onbekend en tegelijkertijd bekend. Mevrouw Boray zong namelijk de gelijknamige leader van de soap 'Goede tijden, slechte tijden' die jarenlang te horen was gedurende de jaren '90, en zelfs een hit voor haar werd. Daarnaast was ze twee keer achtergrondzangeres bij Nederlandse inzendingen van het Eurovisie Songfestival, namelijk bij Bill van Dijk (1982) en Gerard Joling (1988). Zelf deed ze als solist mee aan het Nationaal Songfestival in 1992, maar verloor van Humphrey Campbell en werd vierde. Vooral haar aparte, warme en zwoele stem maakte haar een van de opvallende(re) zangeresen van Nederland, en ook eigenlijk wel één van de betere.
Toch is ze -ondanks hier en daar een beetje bekendheid- nooit doorgebroken. Met dit album, haar debuut, lukte het ook al niet. Misschien in de jaren '80 een veelbelovend en fris klinkend album, maar nu tamelijk gedateerd. Geen enkel nummer blijft bij, want daarvoor is het materiaal op dit album gewoonweg niet memorabel genoeg. Concept is duidelijk, het is ook een coherent album geworden, dat is het dan ook. Beste nummers vind ik 'Something about you' en 'Searchlight'. Ieder die van de van de synthesizer/boogie 80's muziek houdt, zal dit album waarschijnlijk goed bevallen.
De hoesfoto vind ik wel erg mooi trouwens.