Het heeft 14 jaar geduurd voordat Revolutionary Army of the Infant Jesus (RAIJ) opnieuw een plaat had uitgebracht na 'Mirror'. Bijzonder productief is deze groep uit Liverpool niet. Paul Boyce, Jon Egan en Leslie Hampson hebben er de tijd voor genomen en hebben een verbluffende plaat uitgebracht. Ik heb de groep pas met 'Songs of Yearning' (2020) ontdekt en ik was totaal overdonderd. De spiegelplaat van 'Songs of Yearning' 'Nocturne' en de nieuwe uitgave van 'Mirror' heb ik ook op vinyl kunnen bemachtigen. 'Beauty will save the world' was niet meer verkrijgbaar, maar dit jaar is hij opnieuw op vinyl uitgegeven. Direct besteld, de plaat is twee keer het Kanaal overgegaan, voordat deze uiteindelijk op mijn draaitafel belandde.
Wat is RAIJ voor groep ? (de groepsnaam is een verwijzing naar een terroristische groep uit de laatste film van Luis Bunuel - That Obscure Object of Desire). De groep maakt een mix van folkmuziek met sacrale muziek, met daarin ook avant garde, industrial en ambient. Je hoort echo's van neo folk artiesten als Current 63 en Death in June, maar ook Dead Can Dance en Godspeed You ! terug en tevens de klassieke muziek van Arvo Pärt en Gorecki. Inspiratiebronnen zijn verder symbolen vanuit het Oosters-Orthodoxe christendom (ikonen) en de films van Tarkovsky. Bij live optredens spelen ikonen en beelden van Tarkovsky een grote rol, net zoals in een aantal clips van deze groep.
In vergelijking met voorganger Mirror is deze plaat contemplatiever. Op de hoes prijkt een portret van Simone Weil. Ze was een Jodin, die zich aangetrokken voelde tot een spiritueel socialisme/marxisme. Daarin ging ze bijzonder ver, ze besloot zware arbeid in een fabriek te verrichten om solidair te zijn met de arbeiders. Verder voelde zich steeds meer verwant met de mystieke kant van het katholicisme. Ze is gestorven als jodin in een concentratiekamp, de katholieke kerk heeft haar later zalig verklaard, wat niet geheel zonder consternatie ging. Op de hoes staat een citaat van Simone Weil 'schoonheid is het experimentele bewijs dat de incarnatie mogelijk is'. Dit slaat natuurlijk aan bij de titel van deze plaat.
En inderdaad 'schoonheid' staat centraal op deze plaat.
Kant 1 begint met het mooie nummer 'song of the soul' dat wordt opgevolgd door 'all is grace' . Daarna een nummer met een franse tekst, wat ook op andere platen van RAIJ regelamtig gebeurt.
De muziek op de plaat is contemplatief en vaak moest ik denken aan de spirituele periode van Popol Vuh. Ook hier wat drone achtige muziek en trommeltjes zoals op 'Vuh' en 'Hosianna Mantra'. Op ´The Bright Field' wordt een gedicht gedeclameerd door een oudere man, de clip met beelden van Tarkovsky is prachtig. Kant 2 is ook weer bijzonder fraai. Het start met het Satie achtig 'A Crowd of Stars', voordat 2 langere nummers het eind inluiden. Repentance/Sama heeft een bijzonder groot Popol Vuh gehalte, een prachtig nummer met trommeltjes, soundscapes, zang, industrial en bijna klassiek pianospel. Het is het meest experimentele nummer, soms ook beklemmend, de schoonheid wordt gezocht in het duister.
De plaat eindigt met het mooie 'before the ending of the day'; klokgeluid, cello en dan 10 minuten genieten voordat de dag geëindigd is.
Platen van RAIJ zijn bijna niet te beschrijven, je moet het ondergaan. De groep heeft een kleine groep fans en ze doen geen moeite om populairder te worden. Ze balen ervan dat voor hun platen op internet bizarre prijzen worden gevraagd, vandaar dat ze regelmatig weer een heruitgave doen. Maar vaak ontbreekt het ze aan financiële middelen om dit goed op te zetten.
Zeker geen muziek voor iedereen, maar als je gevoelig bent voor schoonheid, spiritualiteit, niet houdt van vaste kaders en open staat voor verrassing, dan is dit misschien wel een aanrader.