Esoteric - The Pernicious Enigma (1997)
mijn stem
10 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Metal
Label: Aesthetic Death
-
Creation (Through Destruction) (13:13)
-
Dominion of Slaves (16:01)
-
Allegiance (11:50)
-
NOXBC9701040 (12:48)
-
Sinistrous (12:40)
-
At War with the Race (2:52)
-
A Worthless Dream (13:09)
-
Stygian Narcosis (13:17)
-
Passing Through Matter (19:15)
0
geplaatst: 17 maart 2004, 23:02 uur
Als dit geen doom meer is, is er niets dat zo genoemd mag worden.
Ooit eens naar deze dubbel-cd geluisterd in het obscure platenzaakje waar ik destijds mijn obscure plaatjes vandaan haalde. Mijn god zeg, het leek wel of de tijd stil bleef staan. Létterlijk, dan.
Zo térgend traag kan een normaal mens simpelweg niet aan.
Heb de cd niet gekocht, helaas. Moest zoals altijd kiezen en het geld juist besteden. Achteraf spijt van gehad. Esoteric bied je toch de ultieme uitdaging, zeg maar. Is er voor de risicowagers.
Hoop ik ooit nog eens ergens tegen te komen.
Ooit eens naar deze dubbel-cd geluisterd in het obscure platenzaakje waar ik destijds mijn obscure plaatjes vandaan haalde. Mijn god zeg, het leek wel of de tijd stil bleef staan. Létterlijk, dan.
Zo térgend traag kan een normaal mens simpelweg niet aan.
Heb de cd niet gekocht, helaas. Moest zoals altijd kiezen en het geld juist besteden. Achteraf spijt van gehad. Esoteric bied je toch de ultieme uitdaging, zeg maar. Is er voor de risicowagers.
Hoop ik ooit nog eens ergens tegen te komen.
0
geplaatst: 10 maart 2010, 16:37 uur
Beste Sanvean, je zou The Swans, Eyehategod en Khanate eens moeten proberen, zo log en traag heb ik het zelden gegeten.
P.s: Gelukkig zijn wij geen normale mensen.
0
geplaatst: 23 juli 2011, 14:21 uur
“A storm to the testemony of time…!” , zo klinkt het ergens op het einde van de tweede cd, en dat dekt de lading volledig.
The Pernicious Enigma klinkt opvallend kleurrijker en gevarieerder dan het debuut Epistemological Despondency. Hoewel er nog steeds raakvlakken zijn met doom metal, is Esoteric stukken experimenteler en minder lineair dan andere doombands. Esoteric is als een anachronisme: primitief, barbaars en tegelijkertijd futuristisch. De waanzin wordt extra in de verf gezet door expressieve grunts en door merg en been gaand gekrijs.
Het geheel klinkt enorm massief. Door effecten en delays vervaagt de aflijning tussen de instrumenten zodat het geheel als een kopstoot op je afkomt. Esoteric zorgt dat de luisteraar geen houvasten meer heeft met het aardse en volledig kan opgaan in hun misantropische vortex.
The pernicious enigma is een energieveld waarin de luisteraar zich kan op- of ontladen, tot nieuwe inzichten kan komen, en inspiratie kan vinden voor een nieuwe tijd.
The Pernicious Enigma klinkt opvallend kleurrijker en gevarieerder dan het debuut Epistemological Despondency. Hoewel er nog steeds raakvlakken zijn met doom metal, is Esoteric stukken experimenteler en minder lineair dan andere doombands. Esoteric is als een anachronisme: primitief, barbaars en tegelijkertijd futuristisch. De waanzin wordt extra in de verf gezet door expressieve grunts en door merg en been gaand gekrijs.
Het geheel klinkt enorm massief. Door effecten en delays vervaagt de aflijning tussen de instrumenten zodat het geheel als een kopstoot op je afkomt. Esoteric zorgt dat de luisteraar geen houvasten meer heeft met het aardse en volledig kan opgaan in hun misantropische vortex.
The pernicious enigma is een energieveld waarin de luisteraar zich kan op- of ontladen, tot nieuwe inzichten kan komen, en inspiratie kan vinden voor een nieuwe tijd.
0
geplaatst: 20 mei 2019, 18:26 uur
Large kan dit album (nog) leveren. Onlangs nabesteld omdat Paragon of Dissonance me goed bevallen is en de band dusdanig onderscheidend is binnen het doom-genre, dat ze terug mochten komen voor meer.
Enorm lange speelduur ook, dit album is ontoegankelijker dan eerstgenoemde.
Die stem die na zo'n dertig minuten komt bezorgt me op sublieme wijze kippenvel en is huiveringwekkend:
What life?
I got no life
I'm in the dark here
You understand?
I'm in the dark
Vrij traag, donker en zwaar allemaal, doet wat tripperig aan; dan wel een trip van helse schoonheid.
Enorm lange speelduur ook, dit album is ontoegankelijker dan eerstgenoemde.
Die stem die na zo'n dertig minuten komt bezorgt me op sublieme wijze kippenvel en is huiveringwekkend:
What life?
I got no life
I'm in the dark here
You understand?
I'm in the dark
Vrij traag, donker en zwaar allemaal, doet wat tripperig aan; dan wel een trip van helse schoonheid.
* denotes required fields.
* denotes required fields.