Roo Panes - Paperweights (2015)

Eigenlijk heet hij Edward Panes. Zijn bijnaam Roo kreeg hij, nadat hij als kind, net als het Winnie-the-Pooh personage, in een rivier was gevallen. Het was vooral zijn oma, naast andere familieleden, die hem enthousiast voor muziek maakte.

Zijn oma was een klassiek pianiste, stappen in een gelijkaardige richting werden in de kiem gesmoord. Hij had niet alleen moeite met het notenschrift, maar zijn creativiteit liet het ook niet toe, hij wilde zelf liedjes schrijven.

Na een korte periode trompet en elektrische gitaar gespeeld te hebben, stapte hij over op de akoestische 6 en 12 snarige gitaar en begon reeds rond zijn dertiende liedjes te schrijven.

Twee jaar geleden debuteerde hij heel succesvol met Little Giant, die vooraf werd gegaan door drie EP’s. Het leverde hem al een grote schare fans op. Het bracht hem vorig jaar ook naar Nederland voor optredens.

Paperweights werd vooraf gegaan door de sterke single The Original, welke de nodige airplay op BBC-radio kreeg. Het is wederom een album met persoonlijke teksten geworden, of zoals hij het zelf omschrijft “My music comes to me from situations I find myself in”.

Het zijn liedjes in het klassieke folk- en popidioom, waarin regelmatig viool en cello een belangrijke rol spelen. Maar het eerste wat je aandacht trekt als je zijn muziek beluistert, is zijn donkere, ietwat hese stem. Heel soms maakt hij gebruik van de kopstem, zoals in Corner of My Eye.

Hij behoort tot de ouderwetse liedjesschrijvers, schrijft dus liedjes met mooie melodieën en sterke refreinen. Teksten die je al heel gauw bijblijven. Een van de beste voorbeelden hoe goede songschrijver hij is, is misschien wel Summer Thunder. Op meesterlijke wijze wordt hier met dynamiek gespeeld, bovendien is het refrein ijzersterk en vooral de bijdrage op trompet buitengewoon fraai.

Ter afwisseling van de meer ingetogen stukken zijn ook Water Over Fire en I Was Here te vinden, twee songs waarin ritme de leidende rol heeft. Overigens is er als extraatje een hidden track te vinden. Paperweights is niet alleen een grote stap voorwaarts als songschrijver, maar zal zeker ook gaan leiden naar een nog grotere populariteit van Roo.

Mooie recensie, Lura.

En ja, zijn stem valt zeker op, Lullaby Love kwam toevallig voorbij en dacht gelijk: Wie is dit? Mooie, donkere stem en die cello in dit nummer maakt het helemaal af. Zeker een zanger die ik in de gaten blijf houden. Andere nummers die er voor mij uitspringen zijn Vanished into Everything en Summer Thunder. Heerlijke ontdekking!

het concert in de Tolhuistuin was snel uitverkocht. Verrassend wel. In maart staat hij er weer maar dan in een grotere zaal aldaar.

Na hem nu zelf ook live mee te hebben mogen maken (solo op gitaar) kan ik alleen maar meer genieten van zijn oudere albums zoals deze. Een lp die ik maar op blijf zetten. Die strijkers! Die stem!