Nokko - Call Me Nightlife (1993)

Deze was ik bijna voorbijgelopen. Fijne late ontdekking. Nokko heeft nog dat vertrouwde dance-geluid uit de vroege jaren negentig toen warehouse, breakbeat en acid met rasse schreden evolueerden in techno, trance, goa weet ik wat. Ik mis dat enorm dus wat dat betreft ben ik zeer verrast met nr 1,2,3 en 6, de rest valt helaas af omdat Nokko van alle markten thuis wil zijn met rock, pop en rap. Zo niet, dan was dit misschien een zeer geliefde schijf van me geworden.

I will catch U kwam bij mijn eerste luisterbeurt zeer verrassend uit de hoek. Op het moment dat ik dacht dat het nummer halverwege met het referein zou doodlopen kwam er nog een creatieve wending met het jaren 90 geluid, zeer fraai gedaan. Het is echter de muziek die Nokko maakt en niet andersom. Ze is zeer "vervangbaar" en spreekt de nummers in als het ware, met opmerkelijk vreemde teksten. My lipstick is smeared but my jeans aren't torn, call me nightlife! Vermoedelijk is dit gekomen doordat dit haar enige plaat in het Engels is gericht op de westerse markt en normaliter alleen Japans zal zingen..