Q65 - Afghanistan (1970)

"Sexy Legs" was een heerlijke single van de Kjoe. Kort en krachtig. "I gotta move" heeft een heerlijke beat. Drummer Beer Klaasse hakt er stevig op los. Wim Bieler, we missen je joh ! Jij was de smoel van de band.

Inderdaad 'Sexy Legs'is een een echt Q65 nummer. Mijn persoonlijke favoriet op dit album is het wat meer ingetogener I Just Can't wait met een scherpe gitaarsolo op het eind. Klasse plaat Een dikke 4,5 van mij.

Ook een uniek geluid. Hele andere Kjoe als dat we gewend waren... Maar het viel me absoluut niet tegen!

Op dit punt sla ik mezelf langzaamaan voor de kop dat ik deze band niet eerder aandachtig heb beluisterd, omdat Q65 oprecht een van de tofste acts is die we sinds tijden bij onze marathons hebben gedaan. Het enige wat voor mijn gevoel (buiten geluk en marketing natuurlijk) tegenhoudt dat deze band niet groot in het buitenland is geworden, is het feit dat het Engels inderdaad echt van enorm steenkolenniveau is. Maar verdomd als Baby Don't Worry niet heerlijk opzwepend is en er in het riff-werk van I'm Glad en Please Come Back to Me niet al een klein beetje proto-hardrock te bespeuren is. Op We Are Happy is het genieten van een meer flowerpop-achtige sound (met volgens mij) en Night is een afwisselende track met zowel dromerige als stevigere passages.

Het enige wat me ervan weerhoudt om dit album boven Revival te zetten, is het feit dat ik de rock and roll medley gewoon niet interessant vind in verhouding met de rest van het eigen materiaal. Wel het bewijs dat Q65 live een uitstekende act moet zijn geweest en lekker stevig was, maar daarvoor houd ik gewoon niet genoeg van rock and roll. Verder net zoals bij Revival absurd weinig stemmen, waren deze albums geen succes?

Voorlopige tussenstand:
1. Revival
2. Afghanistan
3. Revolution

Wauw! Wat een ontwikkeling! Wat maakt Q65 hier plots een grote stap in de ontwikkeling. Niet langer aanmodderen en twijfelend tussen allerlei stijlen, maar plots met een goed geoliede, stevige rockplaat aankomen. Wat klinken de heren hier plots zelfverzekerd en daartoe hebben ze alle recht. De mid-jaren zestigjas is uitgeschud en vol vertrouwen gaat de band een nieuw decennium in. Bovendien vind ik het allemaal behoorlijk zijn tijd vooruit. Het is dat de zanger wat flamboyance mist. Qua soleerwerk mag het ook wel wat meer flair hebben. Had het dat wel, dan zou je hier wat mij betreft de Nederlandse Led Zeppelin hebben. Kwalitatief tipt het daar niet aan, maar dat is dan ook wel echt topniveau. Echte favorieten vind ik hier niet, maar de gehele plaat is wel erg lekker om te horen, incl. de medley.

Tussenstand:
1. Afghanistan
2. Revolution
3. Revival