Drumcorps - Falling Forward (2015)

Wat is dat nou, verder geen stemmen op dit plaatje? Dit is toch wel #fissa.

Nog steeds geen aandacht voor Falling Forward? Wat raar, want dit is een heerlijk album. Drumcorps tapt zowel uit metal als breakcore, al is dat laatste ingrediënt niet heel prominent aanwezig op de tweede helft van de plaat. Dan probeert Drumcorps in z'n eentje een soort rockband te zijn (denk Nine Inch Nails), en klinkt hij net iets te gangbaar. Maar voor die tijd is er genoeg gekte geweest: denderende riffs over haperende beats, screams, dat werk. Vooral die combinatie van metal en breakcore overtuigt, en dat die niet de hele plaat door is getrokken maakt het album toch een iets minder spannend dan verwacht.
Bovenstaande is een samenvatting van deze recensie die ik voor Gonzo (circus) schreef.

Breakcore en metal. Het zou wellicht kunnen werken. Ik vind het alleen de vocalen vooral erg jammer. Het klinkt dan net als een derderangs emo bandje. Ik ben daarnaast niet echt thuis in de breakcore, maar ik vind het vooral bombastisch klinken en als verbinding tussen de andere nummers (zoals Crosses). Ik denk ook dat het live beter werkt. De zware lompe riffs klinken trouwens wel erg lekker, bijvoorbeeld in Open Arms.
Beste nummer vind ik Choose Again. Dat klinkt gewoon erg lekker, misschien wel een beetje poppy. Ik vind trouwens de tweede helft van de plaat beter worden. Dat bevat echt nummers en ook wat meer rauwe/grunt vocalen.