Leatherwolf - Leatherwolf II (1987)

Op deze cd laat Leatherwolf een ander geluid horen dan op hun debuut-cd: veel gepolijster, koortjes in de refreinen, toetsenpartijen, etc. Hier en daar klinkt het gitaargeweld van hun eerste cd nog door, maar daarvoor moet je toch redelijk op zoek gaan.
Deze commerciëlere aanpak werkt voor mij niet erg goed. Ik was blij dat deze cd afgelopen was, en ik Leatherwolf I weer op kon zetten. Maar, aan de andere kant zitten de nummers wel goed in elkaar, en is het geluid van de plaat ook wel ok.
Het is niet slecht, maar gewoon niet zo goed als ik verwacht had na het beluisteren van de debuurplaat.

3*.

Tot aan nummer 6 heb ik een redelijk goed gevoel bij deze tweede van Leatherwolf maar voortdurend stel ik mij de vraag: is die overdaad nodig? Met overdaad bedoel ik ook die koortjes en die keyboards: waarom zijn die toetsen nodig? Ze hebben al drie gitaristen, de toetsen werden overigens door de zanger/gitarist ingespeeld.
Nummer zes Bad Moon Rising is orgineel afkomstig van Creedence Clearwater Revival en daar hadden ze beter met hun pollen van af gebleven: het is haast een karnavalnummer geworden.
Verder nieuws: The Calling en Cry Out zijn destijds op single uitgekomen. Tweeslachtig album. Softere nummers die, eenmaal het gaspedaal wordt ingedrukt, ietsje interessanter worden. Laatste nummer is het leukste.

Ben dit album maar weer eens aan het draaien. Had beter hun debuutplaat aan kunnen zetten. Die is ruwer, maar bovenal sneller, agressiever en heeft geen last van een teveel aan koortjes en andere toeters en bellen. En geen ballads (Share a Dream ).

Op Street Ready die hier op volgt ook 'koortjes en andere toeters en bellen', maar dat stoort mij geenszins. Het klinkt gepolijst maar ook vaak erg snel. Ik vind het helemaal geweldig. Zalige solo's ook. Deze tweede straks maar eens gaan beluisteren.

Back from attack

Ik vind deze ook gewoon erg goed. Is die overdaad nodig? Nee. Maar het mag wel van mij. Langs alle kanten wordt mijn muzikale brein aangevallen en ik vind het niet erg daar geen verdediging tegen te hebben. Wat Bad Moon Rising hierop staat te doen is me wel een raadsel. Ik vind dat al geen goed nummer en het wordt er hier niet beter op. Maar ik blijf het er mee tussendoor draaien en wie weet valt het nog wel op z'n plek.

Eigenlijk wilde ik enkel het debuut kopen, maar omdat de twee volgende albums in dezelfde platenwinkel lagen te pronken heb ik ze maar alledrie meegenomen en daar heb ik geen spijt van. Een mooie aanwinst.

Ik vind Bad Moon rising juist een geslaagde cover maar ken verder niks van dit album.

Een leuk abum van Leatherwolf, maar niet zo goed als de eerste. Het geluid is inderdaad wat gelikter geworden. Op zich kan de band dat prima hebben. Goed gitaarwerk en een goede zanger. Ik vind alleen het rauwe van de vorige plaat ook erg lekker.

Prima plaat! Ik vind die toetsen en koortjes juist een verrijking van hun toch al indrukwekkende sound. De cover van Bad moon rising heb ik niet zoveel mee. Enige minpunt(je) op een verder geslaagd album.