Foghat - Live (1977)

Wat betreft jaren 70
Dit is ook zo een klassieker uit die jaren. Weet nog goed
dat ik deze kocht Het was die tijd dat de ene live klassieker na de ander live klassieker uit kwam !!
Schitterend geluid en hele sterke songs vooral die uitvoering van Honey Hush swingt de pan uit let op dat gitaarwerk Ik kan deze lp/cd aan elke gitaar fan aanbevelen
ook de Wolfmother fans !!!!!

Dit is weer typisch zo'n voorbeeld van een toen-in-de-jaren-70-was-ik-er-helemaal-weg-van-plaat. Maar nu, 30 jaar later grijpt het me niet meer bij de strot. Dikke planken-hardrock, maar FoolFor The City en Honey Hush zorgen nog net voor ***.

Ouderwetse grote-stadion-gitaarrockplaat, in de tijd dat dit nog gewoon kon en de commercie de muziek nog niet zo in de greep had. Heerlijke (slide-) solo's en energieke hardrock/boogie nummers. Retro-(hard)rock op z'n best!

De gemeleerde opmerkingen kan ik heel goed plaatsen, maar dat het na 30 jaar niet meer bij de strot pakt, kan ik niet geheel delen.
De cd klinkt heerlijk fris en zonder concessies.
Het is echte boogie-rock die eerlijk wordt gespeeld. En jawel, 6 klassiekers van Foghat komen even over de gigantische mensenmassa alla jaren 70 over ons heen.
Vergeet de foute looks van deze mannen, vergeet de te langen snorren en vettige shirts. Vergeet de foute broeken en de te grote Ray-ban brillen.
Ooh, eindelijk eens een cd waarbij ik geen behoefte heb om eens door de art-work (als die er zou zijn - en die is er niet echt -) heen te bladeren, maar gewoon te luisteren en genieten.

Daarvoor was de muziek toch bedoeld? Of ???

Fantastisch album !

Absolute live klassieker!!! Eén mipunt; hij duurt veel te kort!!!

Helemaal mee eens, had inderdaad wat langer gemogen

Onderstaande schrijvers hebben gelijk over de duur van deze cd.
Maar in het lp-tijdperk waren dit normale speeltijden.
Cd/lp is, ondanks dit gebrek, een mooie aanvulling op ieders (rock)collectie.

Op vinyl klinkt deze nog beter. Klassieker zelf te spelen via SongPop app, Fool for the City!!!

Alfred Lagarde draaide dit vroeger heel vaak (beton radio) dit is een geweldige cd gewoon super, studio cd's van Foghat zijn stuk minder maar deze is legendarisch...

Ik heb iets met live rock albums uit de 70's en 80's en ben er ooit een topic over begonnen. Dit album kwam ik vandaag in prima staat tegen op een vinyl beurs en kon de verleiding niet weerstaan. Deze hoort gewoon in mijn platenkast te staan op vinyl. Goeie herinneringen aan dit live album (ooit op cassette gezet in 1977 en later op cd gekocht). Lekker album met overbekende songs. Mooie hoes met uitgestanste letters. Top.

Prima live album, al mis ik hier nummers van het album Night Shift. Dat was immers het nieuwe album, wat een halfjaar voor dit optreden was uitgebracht.

Geweldig live album!!
Idd veel te kort!!
Moet hem nog eens scoren op vinyl!
Nu nog te duur bij bol 34 euro
Absolute live kraker dit!!

Fijn livealbum dit. Van een (hard)rockband die er echt voor gaat. De muziek klinkt tenminste zeer gedreven. Misschien is dit wel zo'n band die op livealbums beter tot zijn recht komt als op studioalbums.
Het album stond in 1977 in de Oor jaarlijst op de 47e positie.
Van mij 4*

Is deze in de remastered versie nou echt nog beter????

Kort maar daardoor nog krachtiger zeker op vinyl

Ik weet niet waarom ik Foghat zo lang links heb laten liggen. Ik dacht dat het me niet zou aanspreken, en had deze lp dan toch op goed geluk meegenomen.

Ik ben niet teleurgesteld. Amerikaanse hardrock met de roots in de blues, met uitstekend leadgitaarspel, en ook veel slidegitaar, wat mij als southern rockliefhebber erg bevalt. De leadzang is lekker stoer en rauw, zoals ook Bad Company, Bachman-Turner Overdrive, Free, Blackfoot en Humble Pie klinken, maar dan met wat meer uptempo, meer tegen de hardrock aan, zoals Blackfoot of Thin Lizzy.

Ik ben altijd een groot liefhebber geweest van het type rock dat Foghat maakt, en ik ben blij dat ik er weer een band bij heb om me in te verdiepen. Nooit te laat om iets ouds te ontdekken. Gaaf.

Ik doe de laatste weken weer eens een rondje van de klassieke live rockplaten, en daarbij mag deze van Foghat niet ontbreken. Deze luistert nog steeds even lekker weg als ik me herinner en slaat een goede middenweg tussen soulvolle blues en scheurende hardrock. Persoonlijke favorieten zijn de twee laatste nummers, en zeker het uptempo Honey Hush, maar slechte nummers staan er niet op en met minder dan 40 minuten ben je er zo weer doorheen.