The Everly Brothers - The Everly Brothers Sing (1967)

Deze plaat vertegenwoordigd een 'all time low' en tegelijkertijd succes voor The Everly Brothers. In 1967 scoorden de broers onverwacht in Noord Amerika en Canada een hit met het country-achtige 'Bowling Green'. Er moest natuurlijk snel een album uitgebracht worden nu de broers ineens weer volop in de aandacht stonden. En dat werd 'The Everly Brothers Sing'. Uiteraard met als aftrap de prachtige single hit. Verder werd 'It's All Over' opnieuw opgenomen. De broers hadden deze in 1965 al eens uitgebracht zonder al te veel succes. In 1966 echter scoorde Cliff Richard er een hit mee. Technisch gezien kon je met de nieuwe versie op de LP dan zeggen dat er twee hits op stonden. En dat was al een paar jaar niet voorgekomen. Verder veel covers van nummers die op dat moment in de Verenigde Staten of in Groot Britannië (recent) een hit waren (geweest). De merkwaardigste stap om het album in de richting van 30 minuten speeltijd te krijgen was om het nummer 'Somebody Help Me' van de LP 'Two Yanks In England' af te tillen en over te plaatsen naar 'The Everly Brothers Sing'. Heb voor de zekerheid de nummers om en om beluisterd maar het gaat echt om exact dezelfde versie.
Na dit album vonden de broers met het artistiek superieure 'Roots' de weg naar boven weer terug.

Vandaag dit album een paar maal beluisterd - en het viel me alleszins mee. Natuurlijk is het niet echt een meesterwerk, daarvoor is het niet zo mooi geproduceerd, het klinkt hier en daar een beetje overgeproduceerd. Bovendien heb ik de indruk dat het te snel is opgenomen. De eerste keer dat ik het album beluisterde was ik een beetje in een rock 'n' roll-stemming, terwijl het meer een sixties album is, althans zo luister ik er nu naar, en dan bevalt het me heus niet slecht. Dat wil niet zeggen dat het een écht goed album is, daarvoor zijn de composities net iets te mager. Bowling Green is natuurlijk het beste liedje, en It's All Over is ook erg mooi (maar dat kenden we eigenlijk al). Somebody Help Me vind ik lang niet slecht, maar is overbodig naast het origineel van Jackie Edwards en de cover van Spencer Davis Group. A Whiter Shade of Pale slaat hier de plank behoorlijik mis, en Mercy, Mercy, Mercy, dat moeten we maar snel vergeten. De hitversie van de Buckinghams vind ik wel oké, maar de Everlys-cover is m.i. "overdone".