Armand - Ben Ik Te Min en 13 Andere Successen (1972)

Deze heb ik nog op vinyl zelfs, eens van een nonkel die die toch niet meer draaide gekregen.. of hoe kwam ik er ook weer aan... of ie ook op Cd bestààt wéét ik niet eens...

Toppers: "Ben Ik te Min" (alom gekend, nietwaar?), "Ma, je had gelijk", "Marijke", "Ben je zo Eenzelfde verschijnsel mens" en "En een van hen ben ik"

Ik ken enkel 'Ben Ik Te Min', maar is de rest even goed? Dat nummer is een van mijn favoriete Nederlandstalige nummers. Prachtige bijtende stem die deze kerel heeft.

Hij was laatst trouwens in een programma op tv, waarin hij openlijk het gebruik van cannabis begon te propaganderen, waarna de presentator uit alle macht probeerde hem te doen stoppen of toch veranderen van onderwerp, maar zonder succes.

Wel, dat valt héél erg goed mee.. ik durf me niet uitspreken over bepaalde nummers die ie in de jaren '80 nog maakte (!!) maar, wat je op deze LP vindt is echt wel de moeite waard hoor.... 200% maatschappijkritische en heilige huisjes omver schoppend

En inderdaad.. het hippie-ideaal verheerlijkend ...

Op een recentere opname (nu ja jaren '80) was ie ook nog kritisch maar de muziek was een pak minder, met een nummer zoals: "Liever een rus (in mijn keuken, dan een raket in mijn tuin)" ...



Kan ik me zo voorstellen
Heb nog een optreden van hem gezien, hier in Mechelen in het Cultuurcentrum, enkele jaren geleden, en ook daar bleek ie nog dezelfde idealen van de jaren '60 te verdedigen.. een spontaan "papa is blijven hangen in de sixties" gevoel kwam bij me op.. en ook daar stond ie rustig te blowen en een lans te breken voor cannabis, in een land waar dat eigenlijk verboden is ... de liedjes waren wel ok, maar hij "preekte" iets té veel...

Volgens mij vooral liedjes uit de begin tijd van Armand. Eind jaren 60 denk ik. Leuk maar niet zo goed als de liedjes van begin jaren 70. Rue de La Pax en Een beetje Vriendelijkheid staan toch wel zijn mooiste composities op. Al heb ik hier in mijn jeugd ook zeker van genoten.

Ik heb hem gister in het kader van Stukafest gezien in een kamer in Groningen. Heerlijk concert , hele prettige sfeer hing er. Hij speelde prettige liedjes met een paar uitstekende teksten en hij was ook erg grappig tussen de nummers door. En inderdaad, veel verhalen en nummers ('dopesongs') over drugs, maar ik vond dat verder niet storend.

Het stomme is dat ik hem nooit heb zien optreden. 1 keer was ik naar een troubadourfestijn geweest speciaal voor Armand. Maar omdat ik met de pont mee moest en hij pas als laatste zou spelen kon ik hem niet zien. Wel heb ik toen met nog wat fans met Armand in de kleedkamer een dikke joint gerookt. Dat was toen ik een jaar of 17 was. Armand lag toen ook een paar witte lijnen neer. Nu ben ik daar niet zo'n voorstander van. Maar wat die erbij zei vond ik wel weer typisch Armand. Het was iets in de trant van: Tja daar ben ik in de jaren 70 mee begonnen te experimenteren en daar experimenteer ik nu eigenlijk nog steeds mee.
Toen ik weer weg ging uit de kleedkamer kreeg ik een kaart met handtekening van hem mee waarop die schreef:
Als de indianen een wat strenger imigratiebeleid hadden gevoerd toendertijd had het nu niet zo'n puinhoop geweest in Amerika.

Jaren later was die op lowlands. In zo'n kleine tent zou die spelen. Helaas was het al te druk om nog naar binnen te kunnen. Het was wel leuk dat ik hem alsnog bij de Alpha tegen kwam. Daar kwam die gewoon even een kijkje nemen. Ik heb toen ook nog even met hem gepraat. Het is echt een hele vriendelijke man en om te zien een hele aparte verschijning. En een terechte winnaar van 'de Nederlandse hippie allertijden award' ooit uitgereikt door Jack Spijkerman.

Niet echt ontopic, Maar ik vond het wel leuk om even op te schrijven.

Wat zou Armando tegenwoordig doen?
Ik moet denken aan zo'n man die met een bolderkar op zaterdagavond de plaatselijke reclamefolders van de Aldi en de Blokker bezorgd.

Armando schildert rustig door. Armand is op dit moment waarschijnlijk een joint aan het draaien.

Armand treed nog steeds regelmatig op. Van kleine kroeg tot Zwarte Cross.

Eindelijk voor een groot gedeelte terug te vinden op Spotify. Ik kan de meeste nummers nu nog steeds feilloos meezingen.

Uiteraard een keer meegenomen uit de kringloopwinkel.
Het betreft allemaal liedjes uit 1966 en 1967 zie ik op de LP zelf.
Met orkest o.l.v. Harry van Hoof met gitaarbegeleiding.
Volgens een zekere Peter Schroder op de achterkant van de hoes is Armand "een vertegenwoordiger van de huidige generatie die leeft in de vervlakkende omgeving van een vijandige samenleving".
Tsja, een linkse hippie dus, maar dat wisten we al van deze wandelende hasjpijp.
Hij was wel leuk altijd en de muziek ook.
Naast het gekende anthem Ben Ik Te Mijn zijn ook leuk: Marijke (mooi), het lange Boeren, Burgers en Buitenlui, Ma Je Had Gelijk en Wat Het Klootjesvolk Wil Weten. Ik Krijg Er Een Punthoofd van en Een Van Hen Ben Ik zijn nogal carnavalesk.
Kom nog wel een keer terug voor de punten.
Op vinyl, in goede staat, Hollandse persing.

Hij heeft een verschrikkelijke irritante stem, wat natuurlijk niet handig is als zanger.