Do-Ré-Mi - Domestic Harmony (1985)

Leuk album, werd destijds veel gedraaid bij de VPRO (wilde wereld).
Man Overboard is de single die hiervan getrokken werd.

Toch een verhoging met een hele punt van mij.

Complexe riffs, maar toch erg minimalistisch door de vele herhalingen. De muziek doet daarom een beetje aan Talking Heads denken, al is dit nog complexer en bevat het meer wisselingen.

Maar lastig te vinden helaas.

Ik heb hem gevonden! Via Marktplaats voor 12 euro. Tja, voor een 2de hands cd aardig wat geld maar je komt deze erg weinig tegen. De grootste reden dat ik hem gekocht hebt is het feit dat de op dat moment onbekende sessiemuzikant Steve Hogarth de toetspartijen doet.

Overigens heeft mijn versie 15 tracks waaronder ook 2 12" versies.

Behoorlijk ritmische funkgedreven plaat, die muzikaal gezien hier en daar best aardig is, maar met een zangeres die mij compleet niet boeit. Ik heb geen enkel gevoel met haar stem, maar blijkbaar hoort ze zichzelf nogal graag, want ze zingt werkelijk het hele album door alsof ze nooit geleerd heeft dat, in veel gevallen: less is more. Het resultaat is dat ik me alleen maar constant kapot erger en deze plaat na één keer luisteren echt nooit meer hoef te horen. Ik heb de LP dan ook direct weer te koop aangeboden.

Op zolder ligt de 12 inch van Man Overboard: sentiment uit de guldentijd. Als alles zo goed klinkt als dat nummer moet ik hier maar eens induiken.

Ik kan me hier vrijwel volledig in vinden.

Afgelopen weekend de maxi van Man Overboard voor 1 euro op de kop getikt. Kijk dat laat ik nou niet liggen. Dit album heb ik destijds veel gedraaid en ik blijf hier ook een zwak voor houden. In Australië was deze band erg populair, hier werd er niet veel aandacht aan besteed. Niet helemaal terecht maar voor een deel begrijp ik het wel, het is geen makkelijke band om in een hokje te stoppen en ik denk ook wel eens dat een muzikanten band is. Vooral muzikanten waren vaak lovend over Do-Re-Mi. Het zit allemaal knap in elkaar met bijzonder gitaarrifjes en percussie/bas samenspel. Als ik er nu naar luister dan hoor ik ook wel overeenkomsten met een band als Throwing Muses, zeker bij een nummer als Idiot Ground. Warnings Moving Clockwise is ook bijzonder met die dreigende achtergrondgeluiden die zorgen voor een bijzondere sfeer. Mooi album, blij dat ik 'm weer eens uit de kast heb getrokken.