The Visit (2001)

Ik roem de keuzes van de regisseur Jordan Walker- Pearlman voor zijn score voor The Visit. Hij ziet niet zoveel in een enkele componist die een hele film voorziet van composities, ook al was dit bij meerdere van zijn films wel het feit. Hij voelt meer voor het bij elkaar zoeken van verschillende filmcomponisten die ieder een eigen emotie behandelen voor de film, maar dan wel heel erg gericht alsof hij scenes en aparte verhaallijnen aan het verdelen was. Men praat hier over Ramsey Lewis, Wallace Roney, Michael Bearden, Stefan Dickerson en (de belangrijkste) Stanley A. Smith. Deze laatste moest vooral de vele soorten verlangens van karakters in composities een emotie geven. Het is echter Michael Bearden's stukje score wat als hoofdthema wordt gebruikt. Smith zat dag in dag uit met de regisseur in een kamer als uitdokterend. En dan nog geen eens enkel om het over zijn composities te hebben, maar proberend te helpen aan het geheel. Zonder twijfel is dat een heel mooi resultaat geworden, met goede dramatiek, grenzend tegen het jazz-noir gebied. En is subtiel, teminste subtieler dan gedacht. Maar ook alles beiden de score van de heren is goed.