Nordic Union - Nordic Union (2016)

Frontiers leidinggevende Serafino Perugino gebruikte zijn connecties binnen het wereldje weer om een nieuwe samenwerking te bewerkstelligen. Hieruit is deze Nordic Union komen rollen: een samenwerking tussen Pretty Maids zanger Ronnie Atkins en de Zweedse muzikant/songwriter/producer Erik Mårtensson (Eclipse en W.E.T.) die op dit album de gitaar, bas en keyboards in heeft gespeeld. Enkel voor het drumwerk werd ex-Eclipse drummer Magnus Ulfstedt aangesteld.
Verder doen maar liefst 3 gitaristen gastsolo's op 5 nummers: op 'The War Has Begun' is Magnus Henriksson (Eclipse) te horen, Fredrik Folkare (ex-Eclipse) op 'Hypocrisy' en 'Point of No Return' en Thomas Larsson (Baltimoore) op 'Wide Awake' en 'Every Heartbeat'.

Deze heren hebben voor mij het beste Rock album van het nog prille 2016 gemaakt. Van de platen die ik tot op heden gehoord heb tenminste.
Ronnie Atkins zingt de sterren van de hemel. Zowel op een gevoelige ballad als 'Every Heartbeat' tot een uptempo rocker 'The Other Side' klinkt zijn stem gewoon erg goed. Wat een geweldige zanger is hij zeg!
Verder staat het album bol van het gitaarwerk. Zo klinkt het op het eerder genoemde 'The Other Side' wel erg lekker, maar ook op 'Wide Awake', 'Point of No Return' en 'When Death is Calling' knalt het lekker. Het staat lekker vol in de productie en klinkt soms lekker hard zonder dat het de catchy vibe verliest. Melodieuze Hard Rock/AOR zoals het bedoeld is!
Ook de overige instrumentatie klinkt goed trouwens. De bas staat ook lekker vol in de mix, iets wat ik persoonlijk altijd wel prettig vind. Daarnaast zorgt het keyboard spel voor meer melodie en word het op gepaste, afwisselende wijzes ingezet. Soms wat subtieler, zoals in 'Falling', of helemaal niet ('21 Guns') of juist wat op de voorgrond, zoals in 'The War Has Begun' en 'When Death is Calling'.
Ik vind het moeilijk om favoriete tracks uit te zoeken, want ieder nummer is op diens eigen manier wel goed.
De Japanse versie komt nog met een akoestische versie van 'When Death is Calling'. Een sterke bewerking van het nummer. Door de vocals van Atkins heeft het nog steeds de kracht van het originele nummer, terwijl de instrumentatie door de piano en de akoestische gitaar juist wat rustiger is. Mårtensson laat hierop horen dat hij ook de akoestische gitaar meer dan verdienstelijk kan bespelen.
Een aanrader voor liefhebbers van melodieuze rock.

Prima album. We mogen ons gelukkig prijzen met een label als Frontiers.

Prima CD. Heel iets minder dan de topband Eclipse.