The Mute Gods - Do Nothing Till You Hear from Me (2016)
mijn stem
16 stemmen
Verenigd Koninkrijk / Duitsland
Rock
Label: Inside Out
-
Do Nothing Till You Hear from Me (7:45)
-
Praying to a Mute God (5:06)
-
Nightschool for Idiots (6:00)
-
Feed the Troll (4:55)
-
Your Dark Ideas (4:41)
-
Last Man on Earth * (5:30)
-
In the Crosshairs (3:18)
-
Strange Relationship (6:10)
-
Swimming Horses (7:05)
-
Macro Capelo * (5:10)
-
Father Daughter (4:09)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
49:09
(59:49)
0
Hoedijk
geplaatst: 21 januari 2016, 20:51 uur
Nog niemand die een goed woordje over heeft voor Nick Beggs? Voor de titelsong loop ik nog niet warm. Misschien moet ik het nummer (en het album) wat de tijd geven.
0
geplaatst: 21 januari 2016, 21:22 uur
Hoedijk, ben het met je eens dat de titelsong niet direct geweldig overkomt. Van Feed the Troll (video, die wel wat lugubere kantjes heeft, meteen maar even toegevoegd) werd ik al wel wat enthousiaster. Als het goed is, ontvang ik morgen het album. Ik ben benieuwd, maar sluit inderdaad niet uit dat het album wel enige tijd nodig zal hebben om te kunnen groeien.
0
Hoedijk
geplaatst: 21 januari 2016, 21:43 uur
Bonk schreef:
Hoedijk, ben het met je eens dat de titelsong niet direct geweldig overkomt. Van Feed the Troll (video, die wel wat lugubere kantjes heeft, meteen maar even toegevoegd) werd ik al wel wat enthousiaster. Als het goed is, ontvang ik morgen het album. Ik ben benieuwd, maar sluit inderdaad niet uit dat het album wel enige tijd nodig zal hebben om te kunnen groeien.
Hoi Bonk, ik wacht even tot 3 februari (concert SW). Misschien dat Nick Beggs dan signeert. Veel luisterplezier alvast!Hoedijk, ben het met je eens dat de titelsong niet direct geweldig overkomt. Van Feed the Troll (video, die wel wat lugubere kantjes heeft, meteen maar even toegevoegd) werd ik al wel wat enthousiaster. Als het goed is, ontvang ik morgen het album. Ik ben benieuwd, maar sluit inderdaad niet uit dat het album wel enige tijd nodig zal hebben om te kunnen groeien.
0
geplaatst: 30 januari 2016, 14:46 uur
Ik word toch niet heel enthousiast van het album. Ik heb de special edition met de twee bonusnummers. Het is toch wat te weinig afwisselend en vind het eigenlijk ook wel vrij standaard klinken. Dat heeft ook met de stemvan Nick Beggs te maken, die veelal binnen hetzelfde bereik blijft, zowel qua volume als qua toonhoogte. Het is gewoon niet zo'n hele bijzondere zanger.
Ook de productie vind ik eigenlijk wat te vlak. Er zijn te weinig momenten op het album, dat ik denk: 'Hé, dat is verrassend', of 'Wat klinkt dit geweldig'. Echt slecht is het ook zeker niet, want de artiesten kunnen allemaal echt wel spelen. Maar de composities blinken toch ook niet uit. Zo vind ik de wendingen en overgangen, bijvoorbeeld in het tweede nummer, wat te kunstmatig en gezocht klinken, waardoor het niet altijd als geheel aandoet.
Het begint wat kabbelend en weinig bijzonders met de eerste twee nummers. The Nightschool for Idiots vind ik echt een draak van een nummer. Een soort halve poging tot ballad, denk ik. Maar dat kan Nick Beggs echt niet aan, als zanger. Feed the Troll en Your Dark Ideas steken er wat dat betreft voor mij wel bovenuit. Lekkere krachtige nummers met nog enige (verrassende) dynamiek. Er hadden wel meer dergelijke nummers op dit album mogen staan. Helaas zakt daarna het niveau daarna weer beduidend met Last Man on Earth. In the Crosshairs is een hele aardige instrumentale track. Daarna zakt het niveau weer in het volgende nummer. Er volgen nog een paar aardige nummers, niet minder maar ook niet meer dan dat. Eigenlijk is de bonustrack Mavro Capelo dan vreemd genoeg nog de beste van de drie. Maar verder kabbelt het album naar zijn einde.
Al met al komt het niet verder dan een (krappe) 3*. Conclusie voor mij is dan ook wel dat Nick Beggs toch gewoon beter tot zijn recht komt als bandlid, dan als frontman.
Ook de productie vind ik eigenlijk wat te vlak. Er zijn te weinig momenten op het album, dat ik denk: 'Hé, dat is verrassend', of 'Wat klinkt dit geweldig'. Echt slecht is het ook zeker niet, want de artiesten kunnen allemaal echt wel spelen. Maar de composities blinken toch ook niet uit. Zo vind ik de wendingen en overgangen, bijvoorbeeld in het tweede nummer, wat te kunstmatig en gezocht klinken, waardoor het niet altijd als geheel aandoet.
Het begint wat kabbelend en weinig bijzonders met de eerste twee nummers. The Nightschool for Idiots vind ik echt een draak van een nummer. Een soort halve poging tot ballad, denk ik. Maar dat kan Nick Beggs echt niet aan, als zanger. Feed the Troll en Your Dark Ideas steken er wat dat betreft voor mij wel bovenuit. Lekkere krachtige nummers met nog enige (verrassende) dynamiek. Er hadden wel meer dergelijke nummers op dit album mogen staan. Helaas zakt daarna het niveau daarna weer beduidend met Last Man on Earth. In the Crosshairs is een hele aardige instrumentale track. Daarna zakt het niveau weer in het volgende nummer. Er volgen nog een paar aardige nummers, niet minder maar ook niet meer dan dat. Eigenlijk is de bonustrack Mavro Capelo dan vreemd genoeg nog de beste van de drie. Maar verder kabbelt het album naar zijn einde.
Al met al komt het niet verder dan een (krappe) 3*. Conclusie voor mij is dan ook wel dat Nick Beggs toch gewoon beter tot zijn recht komt als bandlid, dan als frontman.
0
Hoedijk
geplaatst: 4 februari 2016, 19:29 uur
Bonk schreef:
Ik word toch niet heel enthousiast van het album. Ik heb de special edition met de twee bonusnummers. Het is toch wat te weinig afwisselend en vind het eigenlijk ook wel vrij standaard klinken. Dat heeft ook met de stemvan Nick Beggs te maken, die veelal binnen hetzelfde bereik blijft, zowel qua volume als qua toonhoogte. Het is gewoon niet zo'n hele bijzondere zanger.
Ook de productie vind ik eigenlijk wat te vlak. Er zijn te weinig momenten op het album, dat ik denk: 'Hé, dat is verrassend', of 'Wat klinkt dit geweldig'. Echt slecht is het ook zeker niet, want de artiesten kunnen allemaal echt wel spelen. Maar de composities blinken toch ook niet uit. Zo vind ik de wendingen en overgangen, bijvoorbeeld in het tweede nummer, wat te kunstmatig en gezocht klinken, waardoor het niet altijd als geheel aandoet.
Het begint wat kabbelend en weinig bijzonders met de eerste twee nummers. The Nightschool for Idiots vind ik echt een draak van een nummer. Een soort halve poging tot ballad, denk ik. Maar dat kan Nick Beggs echt niet aan, als zanger. Feed the Troll en Your Dark Ideas steken er wat dat betreft voor mij wel bovenuit. Lekkere krachtige nummers met nog enige (verrassende) dynamiek. Er hadden wel meer dergelijke nummers op dit album mogen staan. Helaas zakt daarna het niveau daarna weer beduidend met Last Man on Earth. In the Crosshairs is een hele aardige instrumentale track. Daarna zakt het niveau weer in het volgende nummer. Er volgen nog een paar aardige nummers, niet minder maar ook niet meer dan dat. Eigenlijk is de bonustrack Mavro Capelo dan vreemd genoeg nog de beste van de drie. Maar verder kabbelt het album naar zijn einde.
Al met al komt het niet verder dan een (krappe) 3*. Conclusie voor mij is dan ook wel dat Nick Beggs toch gewoon beter tot zijn recht komt als bandlid, dan als frontman.
Hoi Bonk. Ik heb hem gisteren meegenomen vanuit 013. Nick was helaas al weg om hem te laten signeren. Ik ben nu aan het luisteren. Het klinkt muzikaal niet verkeerd, maar een geweldige zanger vind ik hem inderdaad ook niet. Misschien zijn we wel erg verwend met de muziek en zang van Steven Wilson. De vergelijking ligt al snel op de loer. Eerst nog maar eens goed luisteren, voordat ik er een oordeel over ga vellen.Ik word toch niet heel enthousiast van het album. Ik heb de special edition met de twee bonusnummers. Het is toch wat te weinig afwisselend en vind het eigenlijk ook wel vrij standaard klinken. Dat heeft ook met de stemvan Nick Beggs te maken, die veelal binnen hetzelfde bereik blijft, zowel qua volume als qua toonhoogte. Het is gewoon niet zo'n hele bijzondere zanger.
Ook de productie vind ik eigenlijk wat te vlak. Er zijn te weinig momenten op het album, dat ik denk: 'Hé, dat is verrassend', of 'Wat klinkt dit geweldig'. Echt slecht is het ook zeker niet, want de artiesten kunnen allemaal echt wel spelen. Maar de composities blinken toch ook niet uit. Zo vind ik de wendingen en overgangen, bijvoorbeeld in het tweede nummer, wat te kunstmatig en gezocht klinken, waardoor het niet altijd als geheel aandoet.
Het begint wat kabbelend en weinig bijzonders met de eerste twee nummers. The Nightschool for Idiots vind ik echt een draak van een nummer. Een soort halve poging tot ballad, denk ik. Maar dat kan Nick Beggs echt niet aan, als zanger. Feed the Troll en Your Dark Ideas steken er wat dat betreft voor mij wel bovenuit. Lekkere krachtige nummers met nog enige (verrassende) dynamiek. Er hadden wel meer dergelijke nummers op dit album mogen staan. Helaas zakt daarna het niveau daarna weer beduidend met Last Man on Earth. In the Crosshairs is een hele aardige instrumentale track. Daarna zakt het niveau weer in het volgende nummer. Er volgen nog een paar aardige nummers, niet minder maar ook niet meer dan dat. Eigenlijk is de bonustrack Mavro Capelo dan vreemd genoeg nog de beste van de drie. Maar verder kabbelt het album naar zijn einde.
Al met al komt het niet verder dan een (krappe) 3*. Conclusie voor mij is dan ook wel dat Nick Beggs toch gewoon beter tot zijn recht komt als bandlid, dan als frontman.
0
geplaatst: 6 februari 2016, 00:16 uur
Ik heb hem nog wel kunnen laten signeren in Tilburg. Nu een aantal maal beluisterd en het heeft zijn verrassende momenten maar een monumentaal album is dit zeker niet. De zang van Nick is wat dunnetjes, maar zijn bas/stick spel is wel weer erg lekker. Zeker niet slecht, maar ook geen hoogvlieger.
0
geplaatst: 11 februari 2016, 10:31 uur
De reacties hierboven op dit album zijn nogal lauw, maar ik zelf vind het album meer waard dan wat de meeste er van vinden. Natuurlijk wordt Beggs vooral vergeleken met de huidige prog artiesten waar hij mee samen werkt, en dan vooral Steven Wilson. Maar Beggs heeft een geschiedenis die veel verder teruggaat en heeft ook een totaal andere persoonlijkheid.
Als je dus een vol prog album met vooral melancholische en duistere muziek verwacht, dan is dit niet het album. De muziek laat juist een breder pallet horen, met ook duidelijke pop invloeden. Ik vind het meer richting Tears For Fears gaan, dan Steven Wilson. Vanwege de gelaagde volle sound van vooral de latere TFF albums. En ook vanwege Beggs' stem die wel wat weg heeft van die van Orzabal.
Ik ga dit dus ook zeker vaker luisteren, want het klinkt als een album dat steeds meer prijsgeeft bij herhaalde luisterbeurten. Koptelefoonmuziek. En ik ben blij dat er nog steeds artiesten zijn die met zo veel zorg een supermuzikaal en eigen album uitbrengen. Een verademing ten opzichte van veel andere artiesten. Niet alleen ten opzichte van de top 40, maar ook is dit album meer een eigen sound dan wat veel bands in het prog genre hebben, die vooral teren op de jaren 70 sound.
Als je dus een vol prog album met vooral melancholische en duistere muziek verwacht, dan is dit niet het album. De muziek laat juist een breder pallet horen, met ook duidelijke pop invloeden. Ik vind het meer richting Tears For Fears gaan, dan Steven Wilson. Vanwege de gelaagde volle sound van vooral de latere TFF albums. En ook vanwege Beggs' stem die wel wat weg heeft van die van Orzabal.
Ik ga dit dus ook zeker vaker luisteren, want het klinkt als een album dat steeds meer prijsgeeft bij herhaalde luisterbeurten. Koptelefoonmuziek. En ik ben blij dat er nog steeds artiesten zijn die met zo veel zorg een supermuzikaal en eigen album uitbrengen. Een verademing ten opzichte van veel andere artiesten. Niet alleen ten opzichte van de top 40, maar ook is dit album meer een eigen sound dan wat veel bands in het prog genre hebben, die vooral teren op de jaren 70 sound.
0
geplaatst: 16 januari 2017, 11:57 uur
Nick Beggs is een opvallend persoon en fantastisch performer, die zijn basgitaar en Chapman Stick goed beheerst en in menig groots gezelschap - Steven Wilson, Steve Hackett en nog wat andere beroemdheden - zijn mannetje staat. Ik zou bijna willen zeggen: Nick Beggs is de minst saaie om te zien van dat hele orkest! Als leadzanger en liedjesschrijver echter, vind ik hem vooralsnog niet bijzonder boeiend.
Do Nothing Till You Hear from Me, want daar gaat het hier over, is een weliswaar een aardig rockalbum met hooguit wat prog elementen en een aantal leuke liedjes, maar het is geen echte topper.
Ik ben en blijf wel benieuwd naar de opvolger. De nieuwe single klinkt alweer wat spannender.
Do Nothing Till You Hear from Me, want daar gaat het hier over, is een weliswaar een aardig rockalbum met hooguit wat prog elementen en een aantal leuke liedjes, maar het is geen echte topper.
Ik ben en blijf wel benieuwd naar de opvolger. De nieuwe single klinkt alweer wat spannender.
0
geplaatst: 17 maart 2017, 09:41 uur
Een plaat met lekkere muziek. Topmuzikanten allemaal en dat is te horen ook.
De zang van Beggs vind ik prima bij de muziek passen, al is hij inderdaad geen briljant zanger.
De zang van Beggs vind ik prima bij de muziek passen, al is hij inderdaad geen briljant zanger.
0
geplaatst: 22 maart 2017, 20:11 uur
Nick Beggs is altijd een opvallende verschijning op het podium. Op deze CD klinkt hij daarmee vergeleken helaas relatief anoniem. De zang klinkt met name te vlak en mist de nodige dynamiek. Zolang als de CD rockt gaat het nog. Zodra dan het rustige Nightschool for Idiots inzet, valt het kwartje echt de verkeerde kant op. Er zit voldoende muzikaliteit in deze CD, maar met deze zang zit er een flinke rem op de beleving.
* denotes required fields.
* denotes required fields.