Serenity - Codex Atlanticus (2016)

Mijn eerste kennismaking met deze band, maar helaas niet zo'n aangename.
Zo af en toe een goede riff, een overdaad aan bombast en catchy melodieën. Hier hebben we genoeg bands van.

Pffff, wat een zoutloze hap. Klinkt allemaal veel te braaf. Met name de zanger kan wel een flinke peper in zijn r**t gebruiken.

Fallen Sanctuary heb ik destijds beluisterd. Dat was een beter album dan deze. Erg zoetsappig, zelfs voor dit genre. Nee, Serenity is gezakt van middelmaat naar ondermaats. Jammer, want de zanger kan best een partijtje zingen als hij zijn best doet.

Zwaar oneens met bovenstaande recensies. Maar goed, ik houd persoonlijk dan ook erg van bombast; grootse orkesten, koren en daar tegenover beukende gitaren en drums. Voorbeelden daarvan (en ook meteen mijn favorieten van het album): Iniquity en The Order. Kippenvel! Ik durf wel te beweren dat dit Serenity's meest bombastische album is en dat zij hun sound daarmee steeds kloppender maken. Alle details zijn goed te horen, dus een compliment voor de mooie productie.

Tja, en ik heb gewoon een enorme zwak voor de stem van Georg. Voor mij persoonlijk de mooiste mannenstem. Wat kan die man gevoelig en ook krachtig zingen. En daarmee kom ik dan ook meteen aan mijn enige minpuntje toe: Fabio had wat mij betreft het bij zijn basgitaar mogen laten, zijn stem kan mij niet bekoren, ook al past het wel binnen de twee nummers waar hij op te horen is.

Ik twijfel nog of ik dit album niet met een 5* zal belonen, maar tot nu toe houdt de stem van Fabio mij wat tegen. Maar buiten dat: geweldig album! Dit is hoe ik muziek het liefste hoor

Gewoon weer een goed album van deze sympathieke Oostenrijkers. Misschien niet super vernieuwend maar wel goed doordacht en met een fijne productie gezegend. De band heeft zijn plekje wel gevonden binnen het genre en blijft kwalitatief goed overeind staan tussen de concurrentie.