Ennio Morricone - The Hateful Eight (2015)

Nog niet eens verkrijgbaar, maar al wel genomineerd voor een Golden Globe.
Dit moet natuurlijk ook de eerste echte Oscar worden voor Morricone.

De openingstrack is gevarieerd en ronduit fantastisch (https://www.youtube.com/watch?v=zHpza9bQAkY). De Morricone fans worden echt verwend. Eerder dit jaar verscheen zijn score voor de Franse film En mai fais ce qu'il te plait en nu reeds The Hateful Eight. Begin 2016 volgt er nog een derde nieuwe soundtrack voor Giuseppe Tornatore's film The Correspondence. Fabuleus.

Een mooie en sfeervolle soundtrack van Morricone. In de openingstrack is gelijk al de karakteristieke, spannende "main score" te horen die op verschillende momenten in het album weer terugkeert. Zo is het in de opvolger "Overture" al wat terug te horen in een net iets ander jasje, in "Narratore Letterario" hoor je het ook weer.
Hij weet echter "L'Ultima Diligenza di Red Rock, No. 2" wel te onderscheiden door er een actievolle versie van te maken met hier en daar nog wat toffe, typische Morricone dingen die weer even doen denken aan zijn klassieke western soundtracks.
"Neve" is de tweede karakteristieke compositie en blinkt vooral uit in de haast mysterieuze sfeer die Morricone ermee weet neer te zetten.
Leuk hoe hij dan toch ook nog met wat lichtvoetiger werk kan komen, zoals "Raggi di Sole Sulla Montagna" en "L'Inferno Bianco" (die in twee versies vertegenwoordigd is).
Ik vermoed dat Roy Orbison tijdens de aftiteling te horen zal zijn (daar leent het nummer zich tenminste wel voor).
Verder past "Now You're All Alone" van David Hess (oorspronkelijk gebruikt in de originele The Last House on the Left) bijzonder goed bij de stijl. Dan valt "Apple Blossom" van The White Stripes meer uit de toon.
Verder word het album nog wat gevuld met (korte) dialogen uit de film, waarbij "Son of the Bloody Nigger Killer of Baton Rouge" mij het meest wist te vermaken. De rest komt denk ik pas beter over als je het beeldmateriaal er ook bij hebt.
Sterk werk van Morricone en een fijne "opwarmer" voor de film.

Ongelofelijk dat deze man nu pas voor het eerst een Oscar krijgt.

Persoonlijk vind ik dat niet zo heel erg vreemd. Hij heeft namelijk het grootste deel van zijn leven soundtracks voor Europese films gemaakt. Bij de Oscars is er maar 1 categorie waaraan Europese films mee mogen doen en dat is die van "Best foreign movie".
De enige bekende (semi-)Amerikaanse films die Morricone hiervoor had gedaan waren die van Once Upon a Time in America, The Untouchables, The Thing en Red Sonja. Hierbij waren de eerste twee de enige echte kanshebbers voor een filmmuziek Oscar denk ik.
Nu kan hij weleens het voordeel krijgen dat hij een soundtrack heeft gemaakt voor een film van de "de grote Quentin Tarantino".

Na het zien van de film maar over gegaan tot de aanschaf van dit pareltje. Wat een fantastische muziek.

Voor de liefhebbers van vinyl: ga vooral voor de USA uitgave van Third Man:
Ennio Morricone / Quentin Tarantino - Quentin Tarantino's The Hateful Eight (Vinyl, LP, Album) at Discogs

Echt waanzinnig mooie uitgave: tri-fold met 2 posters, 12" book en fraai klinkend zwaar vinyl. Ik las - voor zover het klopt - dat de Europese uitgave kwalitatief ook minder is.

Des te vaker ik deze prachtige donkere soundtrack van Ennio Morricone draai, des te mooier ik 'm vind. De suspense in de muziek, die hoort bij deze 'western' van Quentin Tarantino is heel mooi in de muziek verweven. Gisteravond heb ik de film gezien en dan zie en hoor je toch hoe muziek de beelden niet alleen kan ondersteunen, maar (soms) ook naar een hoger niveau kan tillen. Morricone heeft natuurlijk al lang bewezen, dat hij daar een meester in is, maar deze keer haalt hij op zijn oude dag weer zijn allerhoogste niveau.

Instrumentaal en productioneel zit deze soundtrack ook weer perfect in elkaar. Wat wordt de muziek mooi gespeeld en vanaf het Third Man Vinyl klinkt het geweldig. Openingssong en thema L'Ultima Diligenza di Red Rock is fantastisch. Dit wordt doorgetrokken op de Overture. Een passende song bij dit alles is die van Third Man's eigenaar Jack White met the White Stripes en het fraaie Apple Blossom. Uiteindelijk keert het thema weer even terug in L'Ultima Diligenza di Red Rock, No. 2, dit keer nog heftiger met aanzwellende violen en een mannelijk koor. Erg mooi.

Hierna volgt het langste stuk over iets wat overal is in de film: sneeuw. Neve is een erg mooi werk van Morricone van ruim 12 minuten lang. De spanning druipt werkelijk van de muziek af. Dit thema komt nog 2x terug. Intussen horen we op de soundtrack zoals gebruikelijk bij Tarantino weer opvallende dialogen. En ik moet zeggen: deze film zit er werkelijk vol mee. Wat een goede film is het!

De rest van de soundtrack met soms terugkerende thema's, bevat kortere stukken. Maar het niveau blijft erg hoog. Zoals op La Musica Prima del Massacro en het werkelijk onheilspellende Sangue e Neve (Bloed en Sneeuw). Ik was al voordat ik de film zag, gegrepen door deze soundtrack. Nu ik de beelden erbij heb gezien hoort daar een hele hoge score bij. Na de winst bij de Golden Globes kan de Oscar Morricone, inmiddels 87 (!) jaar toch niet mislopen?

yes!!!
Oscars 2016: Ennio Morricone wins Best Original Score for The Hateful Eight | The Verge - theverge.com

Naar mijn mening niet Morricone's beste werk, maar terecht dat hij (eindelijk) een Oscar kreeg.

Hij had al een ere-Oscar. Voor zover ik al enige waarde hecht aan deze prijs, had ik hem liever (ooit) zien winnen voor een beter werk.

Inderdaad, dit is zeker niet zijn beste werk (wel: knap gemaakt, vintage Morricone, fijne feel al met al). Ik vind ook de vele flarden film tussendoor helaas niet goed werken, zoiets werkt toch eigenlijk nooit op een plaat?

Nee, eigenlijk nooit. Als er om technische redenen, een stuk muziek niet zonder dialoog is terug te vinden, dan snap ik de keuze om het toch op een album uit te brengen. Maar dit soort bewuste ''herleef de film door wat dialogen toe te voegen'' is een verspilling van ruimte, tijd en sluit nauwelijks aan bij de luisterervaring die voornamelijk zou moeten draaien om de originele score. Dan nog liever een track van een hergebruikte Morricone score als The Thing.