Grizfolk - Waking Up the Giants (2016)
mijn stem
6 stemmen
Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Virgin
-
Into the Barrens (3:16)
-
Troublemaker (3:29)
-
Hymnals (3:14)
-
The Struggle (3:33)
-
Bob Marley (3:36)
-
Waking Up the Giants (3:54)
-
Waiting for You (3:57)
-
Vagabonds (3:19)
-
Bounty on My Head (3:36)
-
Cosmic Angel (3:22)
-
Bohemian Bird (3:42)
-
Wide Awake (3:14)
0
geplaatst: 8 januari 2016, 07:29 uur
Multinationale band (V.S. en Zweden) combineert catchy up-tempo pop, rock en country op hun langverwachte debuutplaat
Het jaar kan niet beter beginnen: de eerste langspeler van Grizfolk valt op de mat. Waking Up The Giants is een album waar we lang op hebben moeten wachten, maar het resultaat mag er dan ook zijn. Getekend door Virgin Records zijn de verwachtingen hooggespannen, maar voldoet de band ook hieraan?
Grizfolk doet bij de meeste mensen in dit stadium van hun carrière nog geen belletje rinkelen. Het begon allemaal in 2012 als online project om de afstand tussen de bandleden uit de Verenigde Staten en Zweden te overbruggen, maar al gauw opereert het vijftal vanuit Los Angeles. Het gaat hard wanneer de band tekent op Virgin Records en door de Britse band Bastille wordt uitgekozen om het voorprogramma van hun Amerikaanse en Europese tour te verzorgen. Begin 2014 brengt de energieke groep hun eerste EP From The Spark uit en later dat jaar live-EP From The Road, opgenomen tijdens de tour met Bastille.
Het avontuur dat de groep zelf beleeft, of het nu tijdens een tour, studio-opname of persoonlijke omstandigheden plaatsvindt, wordt in het merendeel van de nummers op debuutplaat Waking Up The Giants gereflecteerd door personages, landschappen en situaties. Elk nummer heeft stuk voor stuk zijn eigen charmes.
De sound van het album is dan ook moeilijk te plaatsen, want het rauwe randje aan de stem van Roth, het akoestische gitaarspel en de harmonieën doen enigszins denken aan countrymuziek, maar de krachtige en pompende bas en drums en de elektrische gitaar geven er juist weer een rockende draai aan. Wellicht is het de Zweedse invloed – denk aan ABBA – die er door middel van de synthesizer en meerstemmige oeh-tjes, aah-tjes en herhalingen een catchy en poppy geheel van weten te maken. Grizfolk verdient meer credits dan een doorsnee band in hun genre. Elk nummer op het album waarborgt weliswaar een prikkelend en aanstekend popgeluid, maar telkens weer worden de grenzen van het genre opgezocht.
Al met al zit er een ijzersterk album in de cd-speler. 12 nummers die bij elkaar tot zo’n drie kwartier muziek komen. En die liggen zo lekker in het gehoor, dat je Waking Up The Giants meteen nog een keer wilt horen en dan zing je inmiddels ook al mee. Het is slechts een kwestie van tijd voordat Grizfolk ons Europa bestormt en dan ook de festivalweides weet mee te krijgen.
Het jaar kan niet beter beginnen: de eerste langspeler van Grizfolk valt op de mat. Waking Up The Giants is een album waar we lang op hebben moeten wachten, maar het resultaat mag er dan ook zijn. Getekend door Virgin Records zijn de verwachtingen hooggespannen, maar voldoet de band ook hieraan?
Grizfolk doet bij de meeste mensen in dit stadium van hun carrière nog geen belletje rinkelen. Het begon allemaal in 2012 als online project om de afstand tussen de bandleden uit de Verenigde Staten en Zweden te overbruggen, maar al gauw opereert het vijftal vanuit Los Angeles. Het gaat hard wanneer de band tekent op Virgin Records en door de Britse band Bastille wordt uitgekozen om het voorprogramma van hun Amerikaanse en Europese tour te verzorgen. Begin 2014 brengt de energieke groep hun eerste EP From The Spark uit en later dat jaar live-EP From The Road, opgenomen tijdens de tour met Bastille.
Het avontuur dat de groep zelf beleeft, of het nu tijdens een tour, studio-opname of persoonlijke omstandigheden plaatsvindt, wordt in het merendeel van de nummers op debuutplaat Waking Up The Giants gereflecteerd door personages, landschappen en situaties. Elk nummer heeft stuk voor stuk zijn eigen charmes.
De sound van het album is dan ook moeilijk te plaatsen, want het rauwe randje aan de stem van Roth, het akoestische gitaarspel en de harmonieën doen enigszins denken aan countrymuziek, maar de krachtige en pompende bas en drums en de elektrische gitaar geven er juist weer een rockende draai aan. Wellicht is het de Zweedse invloed – denk aan ABBA – die er door middel van de synthesizer en meerstemmige oeh-tjes, aah-tjes en herhalingen een catchy en poppy geheel van weten te maken. Grizfolk verdient meer credits dan een doorsnee band in hun genre. Elk nummer op het album waarborgt weliswaar een prikkelend en aanstekend popgeluid, maar telkens weer worden de grenzen van het genre opgezocht.
Al met al zit er een ijzersterk album in de cd-speler. 12 nummers die bij elkaar tot zo’n drie kwartier muziek komen. En die liggen zo lekker in het gehoor, dat je Waking Up The Giants meteen nog een keer wilt horen en dan zing je inmiddels ook al mee. Het is slechts een kwestie van tijd voordat Grizfolk ons Europa bestormt en dan ook de festivalweides weet mee te krijgen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.