Josefin Öhrn + The Liberation - Horse Dance (2015)

Men neme een snufje Portishead, voeg daar flink wat ronkende gitaren (waardoor het even op Massive Attack lijkt) aan toe plus een Siouxsie sausje en je krijgt een beetje een idee van dit behoorlijk bont gekleurde album dat toch als één geheel overkomt.

Hierdoor ontstaat een spannende mengelmoes van stijlen die ondanks dat ze niet veel met elkaar van doen hebben toch organisch overkomen zonder ook maar het gevoel te krijgen dat het geforceerd klinkt.

Knap gedaan en een aangenaam plaatje.

Het amalgaam van meerdere bands herken ik wel degelijk. Na een vijftal draaibeurten blijft dit prettig overeind - zelfs beter dan de laatste van Anna von.

Ik herken hier heel andere namen in, m.n. Neu, Patti Smith en idd een verwijzing naar Susan Ballion (a.k.a. Siouxsie) - maar dat nummer vind ik niet het sterkste. Helaas, helaas is de vinylversie (1000 stukkens) al uitverkocht, al wilde Plato wel bestellen - en zegt Amazon dat ze kunnen leveren.

Band staat mid januari op Eurosonic en ik zou de Groningse muziekvrinden willen tippen te gaan kijken. Heb het gevoel dat dit aan zo maar zou kunnen aanslaan. Ik vind het fijn.

Ja, ik vind dit ook steeds fijner worden. Echt een zeer sterk album. Benieuwd of Arrie dat ook gaat vinden want de single beviel geloof ik al goed.

Heb ook het gevoel dat deze band zomaar zou kunnen doorbreken. Dit album bevalt mij beter dan de laatste van Anna von H.

Ik ben ook benieuwd, maar dat is nog even wachten voor ik überhaupt de tijd heb om het album eens te draaien.

Op beide opmerkingen zeg ik ook (volmondig) ja. Ze staan op Eurosonic. Mogen best een paar optredens bij wat mij betreft.

Tja, 't is geen Bowie

Maar serieuzer, de opener is kil, bijna emotieloos, Siouxsie-associatie (10 keer hardop zeggen) is evident. Ik hoor ook LCD Soundsystem, maar meer somber. Door laten gaan, dit is geen album waarvan je een nummer opzet.

Het dreunt genadeloos door, maar ineens is daar gevoel, warmte zelfs: You Have Arrived!

Eerste beluistering laat me een beetje in verwarring*, maar wel op een manier dat ik denk dat meer beluisteren oplossend zou kunnen werken...en potentieel verslavend (op de bijna hypnotiserende tonen van Talk)

* vooral ook omdat ik de gitaarpartijen herken, maar niet kan plaatsen (hoeft ook niet)

Take Me Beyond. Wat een mooi nummer, beetje Stereolab.