Marco Beltrami - The Omen (2006)

Gebruikmakend van het materiaal van de oorspronkelijke score van Goldsmith. Volgens deze tracklist enkel in de laatste track. Iemand enig idee of dit weer zo'n geintje is ala John Murphy en Basic Instinct II?

Nah, Beltrami gebruikt wel degelijk meer thematisch material dan de laatste track. Een van zijn thema's heeft iets weg van het Piper thema van Goldsmith, enkele noten zijn gelijk. Het koor komt zelden voor, en als het voorkomt ist ofwel heel zacht, met de bekende woorden Ave Santani, ofwel iets luider en griezeliger.

Er zitten behoorlijk wat Beltramismen in, vooral in de 2de helft waar het allemaal wat luider kan. De donkere kant van Hellboy komt soms naar boven, de marcherende toestanden (dus de mars alike muziek beetje) zijn er ook.

Echt boeien kon de cd mij niet, nogal vlakjes, gebeurd niet veel en alles behalve griezelig.

Idem. Af en toe heb je het idee dat Beltrami zijn best doet, wanneer hij bij de dramatische momenten lekker ouderwets overkomt. Leuk ook dat hij in zijn thema's vaak (subtiel) refereert aan Goldsmith, terwijl het soms prachtig is hoe hij de vocalen inzet. Maar toch, ondanks de pogingen tot sfeercreaties, komt het op mij ook nogal afstandelijk over. Dat komt dan met name door die Beltrami-isms; dat onpersoonlijke gebruik van percussie (Dogs In The Cemetery), dat is toch wel een enorme mood-killer. Misschien is het allemaal te gelikt? Te commercieel? Te modern? Niets bijzonders, in ieder geval, hoewel het toch redelijk onderhoudend is als luisterervaring. 3*

Zou je dan toch bijna avragenf waarom iemand (Beltrami of wie dan ook) het aandurft om zo'n onzinnige project te scoren...

Ik denk dat Beltrami het enkel deed om een homage uit te dragen aan zijn oude leermeester. En omdat hij een vaste medewerker is van John Moore, natuurlijk.

Zei ook bijna, want vaak ligt zo voor de hand.
Zou weleens een verfrissende reden willen zien. Die zijn er nu natuurlijk ook weleens, en zijn tenminste leuker als die in de vorm van een anekdote worden verteld. Door dat ene partijtje biljarten, omdat de zoon van de bakker van de hoek van de regisseur was... Even wat oprakelen