Norhod - Voices from the Ocean (2016)

Met een dergelijke bandnaam en logo zou je eerder een Noorse Black Metal band verwachten, maar dit is bijna het tegenovergestelde: een Italiaanse symfonische Metal band in de stijl van Leaves' Eyes, Epica, enz.
Vooral door de combinatie van grunter Giacomo Casa en zangeres Clara Ceccarelli en de bombastische orkestratie doet het aan de twee eerder genoemde bands denken.
De productie is goed: alle instrumentatie is goed te volgen en Casa en Ceccarelli zijn ook goed te volgen. Beiden weten elkaar overigens goed aan te vullen, al blijft het accent toch het meeste op de zang van Ceccarelli liggen, maar dat hoort er natuurlijk ook een beetje bij in dit genre.
Zelfs op plaat weten deze heren en dame hun enthousiasme en gretigheid over te brengen en dat is iets wat ik wel kan waarderen. Dit zijn echt mensen die hopen op een doorbraak.
Ik denk dan ook wel dat ze bij de liefhebbers van dit genre wel in de smaak zullen vallen. Waar ze alleen een beetje mee moeten uitkijken is dat ze niet iets teveel doorschieten met de instrumentatie. Ik vind de combinatie met de groots klinkende orkestratie en de overige instrumentatie soms een beetje 'too much'. Zo verdrinkt het piano/keyboard riedeltje aan het begin van "Endless Ocean" bijna in de rest van de instrumentatie.
Het zijn dan ook de rustige momenten, zoals het prachtige "July Rain" en het mooie, uitgesponnen "Son of the Moon..." die ik persoonlijk het mooist vind.
Naar mijn mening wel een fijn plaatje voor de liefhebbers van dit genre.